Ενα ακόμη Γκλάστονμπερι υπό βροχή

Το δελτίο καιρού της περιοχής κάνει λόγο για βροχοπτώσεις. Αυτό δεν αποτελεί είδηση: η κομητεία Σόμερσετ της Νοτιοδυτικής Αγγλίας τις έχει συνηθίσει πολύ πριν από το 1970, όταν ο 34χρονος τότε αγρότης Μάικλ Ιβις έστησε στη φάρμα Γουόρθι το Φεστιβάλ Γκλάστονμπερι. Οι θεατές εκείνης της χρονιάς ήταν 1.500, μέχρι που η διοργάνωση έγινε τόσο δημοφιλής, ώστε τα περίπου 180.000 φετινά εισιτήρια εξαντλήθηκαν από τον Οκτώβριο. Φταίνε οι επικεφαλής κάθε βραδιάς; Η Florence and the Μachine (φωτογραφία) που εμφανίζεται απόψε (αντικαθιστώντας τους Foo Fighters του τραυματία Ντέιβ Γκρολ), ο Κάνιε Γουέστ που βγαίνει αύριο και οι Who που κλείνουν το event την Κυριακή είναι βέβαια ονόματα τρανταχτά. Οπως αποδεικνύουν όμως οι πρώτες σκηνές που άρχισαν να στήνονται ήδη από την Τετάρτη, ένα αγαπητό φεστιβάλ είναι τέτοιο αν ο κόσμος το προτιμά και για άλλους λόγους πέραν της μαρκίζας του.

Οχι ότι το Γκλάστονμπερι αγνοεί τις μουσικές τάσεις: εκτός από βετεράνους σαν τους Motörhead, τον Μπερτ Μπάκαρα, τον Λάιονελ Ρίτσι και τον Πολ Γουέλερ, υπάρχουν και ονόματα όπως οι Alabama Shakes, Deadmau5, Young Fathers, Future Islands, Run the Jewels, Caribou, FKA Twigs και Django Django, που κρατούν ψηλά τη σημαία της κυρίαρχης, έστω, μουσικής πρωτοπορίας. Εδώ και δεκαετίες όμως, αν όχι από την ίδρυσή του (που μεταξύ άλλων ήθελε να φέρει την κουλτούρα των χίπις στην φεστιβαλική Ευρώπη), το Γκλάστονμπερι είναι και κάτι σαν μεγάλο, ηδονιστικό πάρτι. Τα καβγαδάκια και οι ίντριγκες επίσης δεν λείπουν: η επιλογή του Κάνιε Γουέστ ως του μεγάλου ονόματος του Σαββάτου εξοργίζει τόσους καθαρολόγους, που ακούστηκε με μια δόση υπερβολής φυσικά ότι η εμφάνιση ίσως ακυρωθεί. Και την Κυριακή, όπως φημολογείται εδώ και καιρό, πρόκειται να μιλήσει για την αξία της συμπόνιας ο ίδιος ο Δαλάι Λάμα.