Οι συνέπειες του νεοπλουτισμού

Το (μακρινό) 2001 ο κατά τεκμήριο καλύτερος αριστερός μπακ – χαφ στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο Γεωργάτος, κόπηκε οριστικά από τον Ρεχάγκελ προκειμένου να σταλεί μήνυμα πως μόνο οι συνεπείς θα είχαν θέση στη νέα ομάδα που χτιζόταν.

Μήπως ήρθε η ώρα για κάτι αντίστοιχο; Αυτό που είδαμε το σαββατόβραδο ξεπερνά την ανοχή και την αντοχή οποιουδήποτε. Εννιά στους 11 αγωνίζονται στο εξωτερικό, άρα θα έπρεπε να έχουν μπολιαστεί με ευρωπαϊκή νοοτροπία. Σωστά; Αμ δε! Η νοοτροπία του νεοέλληνα άσου ελάχιστα διαφέρει από αυτή του νεόπλουτου. Με τα μούτρα στο βάζο με το μέλι. Βεντετισμοί, απόδοση κάτω του μετρίου και συνεπώς ώρα για γενναίες αποφάσεις. Καλύτερα να έρθουν κάποιοι με το μισό ταλέντο, αλλά με διάθεση να αγωνίζονται και όχι να κοροϊδεύουν. Και να λειτουργούν ως ομάδα – βαρεθήκαμε τους περιοδεύοντες θιάσους.