Κέρδη για Ολάντ αλλά και Λεπέν

Εν μέσω του πανικού που επικράτησε την περασμένη εβδομάδα στη Γαλλία έπειτα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις, ο πρόεδρος της χώρας Φρανσουά Ολάντ θεωρείται ότι διατήρησε την ψυχραιμία του, λειτούργησε αποφασιστικά, καταδίκασε με τα σωστά λόγια τη σφαγή, εκπροσώπησε επάξια τη Γαλλική Δημοκρατία και την ενότητα, ηγήθηκε μιας συγκέντρωσης ιστορικών διαστάσεων. Επειτα απ’ όλα αυτά, τα ποσοστά του που είχαν κατακρημνισθεί τους τελευταίους μήνες στις δημοσκοπήσεις ενισχύθηκαν σημαντικά. Πόσο θα διαρκέσει όμως αυτή η βελτίωση;

Τις ημέρες που μεσολάβησαν από την προηγούμενη Τετάρτη, ο Ολάντ που θεωρούνταν γενικά από τους ψηφοφόρους αδύναμος και αναποφάσιστος τονώθηκε πολιτικά. Καθώς συγκέντρωσε γύρω του δεκάδες ηγέτες από όλο τον κόσμο στη μεγάλη διαδήλωση της Κυριακής υπέρ της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της ανοχής, φάνηκε να στέκεται στο ύψος των (απαιτητικών) περιστάσεων.

Λίγοι περιμένουν όμως ότι αυτή η αίσθηση της αλληλεγγύης θα διαρκέσει πολύ. Αντίθετα, οι επιθέσεις έχουν οξύνει τη σύγκρουσή του με την επικεφαλής του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λεπέν. Ο Ολάντ παραμένει ο λιγότερο δημοφιλής πρόεδρος της Γαλλίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εχει να αντιμετωπίσει την αδύναμη οικονομία, την υψηλή ανεργία, την έντονη ανησυχία και τον φόβο των μουσουλμάνων και των Εβραίων για την επίδραση του ισλαμικού φανατισμού. Τις ερχόμενες εβδομάδες τόσο εκείνος όσο και η κυβέρνησή του είναι σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσουν έντονη κριτική για τα λάθη των μυστικών υπηρεσιών που δεν κατόρθωσαν να εντοπίσουν αυτό το μεγάλο σχέδιο των ανθρώπων που βρίσκονταν στις λίστες των υπόπτων. «Ο Ολάντ αντέδρασε πολύ καλά σε αυτή την κρίση, δείχνοντας ηρεμία και αυτοέλεγχο και χρησιμοποιώντας όλες τις σωστές λέξεις» λέει ο Αλέν Φρασόν, αρθρογράφος της «Μοντ». «Ομως τώρα θα ακολουθήσουν τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά στην ασφάλεια».

Εάν ο Ολάντ ενισχύθηκε αυτές τις εφιαλτικές τελευταίες ημέρες, το ίδιο συνέβη και με την Λεπέν που φιλοδοξεί να διαδεχθεί τον Ολάντ στην προεδρία της Γαλλίας κερδίζοντας τις εκλογές του 2017. Γι’ αυτό άλλωστε το Εθνικό Μέτωπο φροντίζει συχνά να φέρνει στο επίκεντρο της συζήτησης το ακραίο Ισλάμ. Στη Λεπέν, στην οποία οι δημοσκοπήσεις δίνουν δημοτικότητα περίπου 30%, δεν εστάλη πρόσκληση να συμμετάσχει στην πορεία, γεγονός που την εξόργισε και την έκανε να μιλά για «κοροϊδία σχετικά με την επίδειξη εθνικής ενότητας». Η αλήθεια είναι ότι η κίνηση αυτή τη βόλεψε. Χρησιμοποιώντας παλιά κόλπα της γαλλικής Ακροδεξιάς έφυγε από το Παρίσι το οποίο οι υποστηρικτές της θεωρούν ως το επίκεντρο της πολιτικής διαφθοράς και επέλεξε να διαδηλώσει στον Νότο της χώρας, σε μια πόλη όπου το κόμμα της κέρδισε τις τοπικές εκλογές, υποστηρίζοντας ότι εκείνη εκπροσωπεί «την πραγματική Γαλλία».

«Το πρόβλημα για εμάς είναι τώρα ένα» δηλώνει ο Αλέν Μπαρλουέ, δημοσιογράφος της «Φιγκαρό». «Θα είναι η Λεπέν η επόμενη πρόεδρος της χώρας;».

Σε όλη την Ευρώπη
Το θέμα της έξαρσης του ισλαμικού φανατισμού χρησιμοποιείται και από άλλα ακροδεξιά, εθνικιστικά και ξενοφοβικά κινήματα στην Ευρώπη – από το Κόμμα της Ανεξαρτησίας του Νάιτζελ Φάρατζ στη Βρετανία έως τους Σουηδούς Δημοκράτες και το κίνημα PEGIDA (Πατριώτες Ευρωπαίοι εναντίον του Εξισλαμισμού της Δύσης). Αυτό αποτελεί έναν ακόμη λόγο γιατί τόσοι πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες από μεγάλα κόμματα της Κεντροδεξιάς και της Κεντροαριστεράς έσπευσαν να σταθούν στο πλευρό του Ολάντ, στη μεγάλη συγκέντρωση της Κυριακής