Στην Αθήνα θα κλείσω τους 100
3 λεπτά
Αρχισα να τρέχω στις αρχές του 2007 προκειμένου να χάσω βάρος: έχασα 35 κιλά από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2007! Ολοκλήρωσα τον πρώτο μου Μαραθώνιο τον Οκτώβριο του 2007 στο Δουβλίνο. Εχοντας χάσει για λίγα λεπτά τον χρόνο των τεσσάρων ωρών που ήταν ο στόχος μου, προγραμμάτισα κάνα δυο ακόμη Μαραθωνίους μέσα στο 2008, μεταξύ των οποίων και εκείνος του Βερολίνου που μέχρι στιγμής είναι ο μόνος εκτός Ιρλανδίας.
Ηταν το 2010 όταν αποφάσισα να πάρω μέρος σε Υπερμαραθωνίους. Ξεκίνησα από έναν αγώνα 50 χλμ. Επειτα δοκίμασα τα 63 χλμ., τα 80, τα 100 χλμ. και τελικά ολοκλήρωσα έναν αγώνα 24 ωρών στο Μπέλφαστ. Ηταν μια μεγάλη πρόκληση για μένα να προετοιμασθώ για τόσο μεγάλες αποστάσεις και στην πορεία αυτή συνάντησα πολλούς ανθρώπους που με ενέπνευσαν και μου έδωσαν την αυτοπεποίθηση και τη γνώση να ολοκληρώνω κάθε αγώνα.
Επίσης έπαιξα τον ρόλο του pacemaker (στην ελληνική δρομική αργκό τους αποκαλούμε «λαγούς») σε αρκετούς μικρούς Μαραθωνίους, ενώ έκανα το ίδιο για κάποιους από τους μεγάλους Μαραθωνίους στην Ιρλανδία και σε αρκετούς Ημιμαραθωνίους. Αισθάνομαι ιδιαίτερα όμορφα που βοηθώ τόσους ανθρώπους να φθάσουν τον χρόνο που ονειρεύονται.
Η κορωνίδα των προκλήσεων ήταν τον Ιούλιο του 2013, όταν ολοκλήρωσα 10 Μαραθωνίους μέσα σε δέκα ημέρες σε μια πόλη στα μεσοδυτικά της Ιρλανδίας. Τραυματίστηκα στον αχίλλειο τένοντα την έκτη ημέρα και έπρεπε να ολοκληρώσω τους τελευταίους Μαραθωνίους με τραυματισμένο πόδι. Ομως άξιζε πραγματικά η αίσθηση τη στιγμή που περνούσα τη γραμμή του τερματισμού τη δέκατη ημέρα και πανηγύρισα με τους υπολοίπους.
Ενας σημαντικός παράγοντας που μου επέτρεψε να πετύχω τόσους Μαραθωνίους σε σύντομο διάστημα ήταν γιατί στην Ιρλανδία διοργανώνονται πάρα πολλοί κάθε χρόνο. Συμμετέχοντας συνάντησα μια μεγάλη κοινότητα δρομέων που μετατρέπουν το τρέξιμο μιας τόσο μεγάλης απόστασης σε ένα πολύ ευχάριστο κοινωνικό γεγονός.
Επέλεξα την Αθήνα για να τρέξω τον 100ό μου Μαραθώνιο για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί έχω τρέξει μόνο έναν Μαραθώνιο εκτός Ιρλανδίας και θα είναι υπέροχο να τρέξω τον υπ’ αριθμόν 100 σε ένα νέο μέρος. Δεύτερον και κυριότερο: μιλάμε για τον Μαραθώνιο της Αθήνας! Στο μέρος όπου γεννήθηκε ο Μαραθώνιος Δρόμος, στην αυθεντική διαδρομή! Και μόνο που το σκέφτομαι ότι θα τρέξω εκεί συγκινούμαι. Θα είναι ορόσημο για τη ζωή μου η στιγμή που θα σταθώ στην αφετηρία του Μαραθώνα.
Η Ιρλανδία είναι μια μικρή χώρα που όμως έχει μεγάλη κοινότητα δρομέων. Σας συνιστώ να έρθετε να τρέξετε μαζί μας εκεί.
– Ο Eammon Dargan, 45 ετών από την Ιρλανδία, ζει στο Δουβλίνο και εργάζεται σε εταιρεία ιατρικών μηχανημάτων. Το πρωί της 9ης Νοεμβρίου θα βρίσκεται στον Μαραθώνα, έτοιμος να… εκατοστίσει
τους Μαραθωνίους του
τους Μαραθωνίους του














