Χρίστος Κυθρεώτης: Κουκουλώνοντας τα τραύματα

«Συνήθως γράφω ημερολόγιο μόνο όταν δεν έχω τι άλλο να κάνω. Ετσι, αν θέλω να δω πότε τα πράγματα ήταν αρκετά βαρετά στη ζωή μου δεν έχω παρά να ξεφυλλίσω το ημερολόγιό μου» λέει το κορίτσι στο διήγημα «Μια χαρά», που δίνει και τον τίτλο της συλλογής του Χρίστου Κυθρεώτη. Η δεκαεννιάχρονη ηρωίδα προσπαθεί να πείσει τον πατέρα της – και εμάς, κατ’ επέκταση – ότι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς πέρασε «τέλεια», όλα ήταν «μια χαρά». Αλλα ανάμεσα στις γραμμές ο αναγνώστης διακρίνει ότι η μικρή – με ύφος ανέμελο, γλώσσα σχεδόν σαχλή και ένα λεξιλόγιο απλοϊκό, όπως αρμόζει στην πληγωμένη παιδικότητά της – επιμένει να μένει στην επιφάνεια των πραγμάτων. Δεν τρέχει τίποτα, ισχυρίζεται, και με σπουδή κουκουλώνει τα τραύματά της.

Με την ίδια άνεση ο Κυθρεώτης αποδίδει και τον λόγο των πέντε υπόλοιπων ηρώων του, που διαφέρει ανάλογα με την προσωπικότητα του καθενός, ελέγχοντας απόλυτα την αργκό τους. Κατακερματισμένες υπάρξεις που κινούνται μέσα σε ένα μουντό και απροσδιόριστο περιβάλλον, μιλάνε και οι έξι σε πρώτο πρόσωπο ενώ η υπόγεια ειρωνεία του τίτλου διατρέχει τις εξομολογήσεις όλων. «Σκηνικά και φάσεις» από την ιστορία και την τραγική κατάληξη ενός νεαρού οπαδού της ΑΕΚ που δεν ήθελε να είναι Αλβανός διηγείται ο κολλητός του, στο καλύτερο ίσως διήγημα της συλλογής, ένας φοιτητής-Κουασιμόδος δεν μπορεί να διαχειριστεί «την αμείλικτη ετυμηγορία του καθρέφτη», ένας Ελληνοκύπριος αδυνατεί να ξεφορτωθεί τα απομεινάρια της μνήμης, ένας επαγγελματικά επιτυχημένος τριαντάρης πλην όμως αποτυχημένος στην προσωπική του ζωή εκτονώνεται αυνανιζόμενος, μία οργισμένη γυναίκα σε πρόωρη κλιμακτήριο κάνει ξαφνικά όλα όσα απεχθανόταν.  

Η συλλογή «Μια χαρά» είναι το πρώτο βιβλίο του Χρίστου Κυθρεώτη, ο οποίος έχει ήδη εμφανιστεί με διηγήματά του σε συλλογικούς τόμους και λογοτεχνικά περιοδικά. Να σημειωθεί ότι ο συγγραφέας – που γεννήθηκε το 1979 στη Λευκωσία και ζει στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά – έχει κερδίσει το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό διηγήματος των Εκδόσεων Πατάκη για νέους συγγραφείς (2007) και τον αντίστοιχο διαγωνισμό του Βρετανικού Συμβουλίου (2009).