Θέλει στ’ αλήθεια ο Πούτιν πόλεμο;

Παρά την έντονη ρητορική, μέχρι στιγμής τουλάχιστον η Ουκρανία και η Ρωσία δεν έχουν εμπλακεί σε πόλεμο και ίσως βολεύει τον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν.

Η Ανατολική Ουκρανία θα ήταν μια πολύ πιο περίπλοκη στρατιωτική επιχείρηση από ό,τι η Κριμαία για το Κρεμλίνο, λόγω της γεωγραφίας, της εθνικής σύνθεσης, της Iστορίας, της πολιτικής και της οικονομίας. Η Κριμαία, ως χερσόνησος, ήταν εύκολο να αποκλεισθεί επειδή υπήρχαν μόνο δύο δρόμοι που οδηγούσαν σε αυτήν. Ηταν το μόνο μέρος στην Ουκρανία που οι Ρώσοι αποτελούν πλειοψηφία.

Η Ανατολική Ουκρανία είναι διαφορετική υπόθεση. Τίποτα δεν τη χωρίζει από τις κεντρικές περιοχές της χώρας και έτσι οποιαδήποτε δύναμη κατοχής θα είναι ευάλωτη σε αντεπιθέσεις από κάθε κατεύθυνση. Οι Ρώσοι αποτελούν περίπου το 38% των κατοίκων στο Ντονέτσκ και το Λουχάνσκ και λιγότερο στα λοιπά μέρη. Η τοπική πολιτική ελίτ που συχνά συνδέεται με τις επιχειρήσεις και την εγκληματική δραστηριότητα, είναι πιο ανεξάρτητη και πιο διασπασμένη από ό,τι ήταν στην Κριμαία. Θα παίξουν ενεργό ρόλο στη σύγκρουση, όχι όμως απαραίτητα με την πλευρά της Μόσχας. Εν αντιθέσει με την Κριμαία, η Ανατολική Ουκρανία με τη βαριά βιομηχανία έχει πολύ μεγάλη σημασία για το Κίεβο, που πολύ πιο δύσκολα θα την εγκαταλείψει.

Ολα αυτά τα γνωρίζει πολύ καλά το Κρεμλίνο. Ο κύριος στόχος του προέδρου Πούτιν είναι να δημιουργήσει μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση πριν αρχίσουν οι συνομιλίες για την Ουκρανία αυτή την εβδομάδα. Οι Ρώσοι ζητούν εγγυήσεις ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ και επιθυμεί ένα ομοσπονδιακό Σύνταγμα που θα αποδυναμώσει τη χώρα και θα επιτρέψει στη Μόσχα να κάνει απευθείας μπίζνες με τα ανατολικά, ανεξαρτήτως του ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση του Κιέβου.