Σταυρούλα Αξαρλιάν ΜΙΝΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ

Μπορεί μια εικόνα που δεν αποτυπώθηκε ποτέ στον φωτογραφικό φακό να αξίζει χίλιες λέξεις;  Η Σταυρούλα Αξαρλιάν, με τη συγκλονιστική μαρτυρία της για τη δολοφονία του γιου της Θάνου Αξαρλιάν από τη ρουκέτα της 17Ν στο Σύνταγμα, απέδειξε ότι μπορεί. Για τις στιγμές που βρέθηκε στο βήμα του μάρτυρα δεν υπάρχει ούτε ένα φωτογραφικό καρέ. Κι όμως, η  κατάθεσή της έγινε σημείο αναφοράς στην πολύκροτη  δίκη για την υπόθεση της 17Ν που διεξήχθη το 2003 στη Δικαστική Αίθουσα των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού. Χωρίς πολλά λόγια και περιττές περιγραφές, στάθηκε μπροστά από τους δράστες της δολοφονίας του παιδιού της και όρθωσε το ανάστημά της. Επέλεξε συνειδητά να μην τους ρίξει ούτε ένα βλέμμα σφραγίζοντας τη στάση της με επτά λέξεις: «Για μένα δεν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι». Και όταν ο  ισοβίτης Δημήτρης Κουφοντίνας ζήτησε συγγνώμη από την κυρία Σταυρούλα Αξαρλιάν εκφράζοντας τη βαθιά του λύπη, εκείνη συνειδητά και πάλι επέστρεψε την ετεροχρονισμένη συγγνώμη του θεωρώντας ότι ήταν λέξη κενή. Γιατί; Γιατί η ίδια, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του γιου της, είχε παρακαλέσει τους άγνωστους ακόμη τρομοκράτες να καταθέσουν τα όπλα και να σταματήσουν τη δράση τους στη μνήμη του παιδιού της, αλλά εκείνοι συνέχισαν.

 Αυτή η παράκληση διά στόματος της μητέρας του Θάνου Αξαρλιάν, 22 χρόνια μετά τη δολοφονία του, εξακολουθεί να παραμένει επίκαιρη και στη μετά 17Ν εποχή.