Νεφερτίτη και άλλες ΜΑΙΡΗ ΑΔΑμοΠΟΥΛΟΥ

Ποιος να το φανταζόταν πως το 2014 θα αναζητούσαμε τις γυναίκες που μας εμπνέουν και μάλιστα στο πλαίσιο μιας ημέρας που κάνει το γυναικείο φύλο να μοιάζει με επαπειλούμενο είδος; Αν επιχειρήσω όμως να αναζητήσω τις γυναίκες που και μόνο η ιδέα τους με βοήθησε σε μια δύσκολη στιγμή, διαπιστώνω ότι δεν άλλαξαν πολλά από τους προηγούμενους – όσο προηγούμενοι κι αν είναι – αιώνες έως σήμερα. Διότι, αν είχαν αλλάξει, δεν θα με γοήτευε η δύναμη της Χατσεψούτ, της πρώτης γυναίκας που τόλμησε να πάρει τα ηνία της Αιγύπτου και να διοικήσει ως φαραώ. Η Νεφερτίτη που δεν δίστασε να αλλάξει τα θρησκευτικά δεδομένα και να επιβάλει τον μονοθεϊσμό. Η Ασπασία με τη σπάνια μόρφωση και τις πολιτικές θέσεις, που δεν έμεινε στο σπίτι όπως επέβαλλαν τα ήθη της εποχής. Η Κασσιανή που πλήρωσε την ετοιμολογία της και το ότι υπερασπίστηκε το γυναικείο φύλο, χάνοντας τον αυτοκράτορα γαμπρό και τον θρόνο. Κι όλες εκείνες – επώνυμες ή ανώνυμες – οι οποίες τόλμησαν, έσπασαν τα δεσμά της εποχής τους, βγήκαν μπροστά, αλλά έμειναν στη γραμμένη από άνδρες Ιστορία, τυλιγμένες με σκιές που τις άφηναν να φανούν ως πόρνες, αδίστακτες, άμυαλες ή απλώς όμορφες, μετατρέποντας ακόμη κι αυτό το χάρισμα σε μειονέκτημα.