Μάργκαρετ Θάτσερ ΚΑΡΟΛΙΝΑ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ

Χιλιάδες Βρετανοί χόρεψαν και ήπιαν λίτρα μπίρας γιορτάζοντας ξέφρενα τον θάνατο της. Ούρλιαξαν πάνω από το φέρετρό της πόσο τη σιχαίνονται. Δίχασε τη χώρα της. Δίχασε τον κόσμο. Υπήρξε εμμονικά νεοφιλελεύθερη. Σύμφωνοι.

Η κυρία δεν έστριβε. Δεν κατέφυγε ποτέ στην ευκολία του λαϊκισμού. «Δεν υπάρχει δημόσιο χρήμα. Υπάρχουν μόνο τα χρήματα των φορολογουμένων» δήλωνε το 1983. Ψέματα; Ομως δεν είναι αυτό που την κάνει ιδιαίτερη.

Η κόρη του μπακάλη έγινε αρχηγός των συντηρητικών Τόρηδων της Μεγάλης Βρετανίας, σε μια κοινωνία που μέχρι σήμερα δεν έχει αποτινάξει τελείως το βάρος των τίτλων ευγενείας, σε μια εποχή που η πολιτική ήταν ακόμη ανδρικό μονοπώλιο. Οχι, δεν παραπονέθηκε ποτέ ότι είναι θύμα σεξιστικών επιθέσεων. Δεν επιστράτευσε ποτέ τη γυναικεία της ταυτότητα, αλλά ούτε την απαρνήθηκε. Δεν διαπραγματεύτηκε καν τις πέρλες της, όταν οι επικοινωνιολόγοι τής έλεγαν ότι είναι παλαιομοδίτικες.

Ισως γι’ αυτό οι φεμινίστριες την απεχθάνονταν. Γιατί δεν έκανε ποτέ το φύλο της σημαία.

Ναι, η Μάγκι ήταν αντιηρωική φιγούρα. Δεν σαγήνευε, δεν συγκινούσε. Απλώς έπειθε. Με τους πεζούς, σχεδόν ωμούς τρόπους της έσπαγε όλα τα στερεότυπα για το πώς τάχα επιβάλλονται οι γυναίκες. Και το ήξερε. Το είχε άλλωστε η ίδια ορίσει: «Το να είσαι ισχυρός είναι σαν να είσαι κυρία. Αν πρέπει να επισημάνεις στους ανθρώπους πως είσαι, δεν είσαι».