Ο Μαζόχ είναι pop

Η «Αφροδίτη με γούνα» του David Ives σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου θα ήταν η πιο ποπ παράσταση της πόλης εάν δεν παιζόταν σε επανάληψη και ο «Σέρλοκ Χολμς και ο σκύλος των Μπάσκερβιλ», του ιδίου σκηνοθέτη. Αυτή η ποπ ομοβροντία είναι ευεργετική γιατί ασκεί έλξη στο νεανικό κοινό αλλά κυρίως γιατί το ζορίζει με απαιτητικά κείμενα ενώ ταυτόχρονα το ανακουφίζει με το χιούμορ και την ευφυΐα τής ποπ κουλτούρας που λείπει τόσο από τις σκηνές μας. Εκτός από τα σαδομαζοχιστικά μαστιγώματα που πέφτουν σβιν και σβιν πάνω σε κλισέ και βεβαιότητες η «Αφροδίτη με γούνα» μάς έκανε και άλλο δωράκι. Τη Βίκυ Παπαδοπούλου (φωτογραφία) και τον Γιώργο Παπαγεωργίου που αν είχαν σκάσει μύτη πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια θα είχαν εγκλωβιστεί από την απαίτηση της εποχής για λαμπερά «πρωταγωνιστικά ζευγάρια». Μια απαίτηση που κατέστρεφε ζωές και συρρίκνωνε καριέρες. Ευτυχώς, αγαπητέ μου Μαζόχ, επαρήλθον οι χρόνοι εκείνοι των ερώτων φαιδρά εποχή.