e-mail

Ρο-μά όπως κι-μά

Αγαπημένη μου Φοίβη,

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια προοδευτική, με φιλελεύθερες ιδέες και όλα αυτά τα ωραία και πολιτικώς ορθά! Βέβαια, όχι που δεν μου έλεγαν, όταν μικρή έκανα αταξίες, ότι με πήραν από τους Τσιγγάνους (ήμουν, βλέπετε, και η πιο μελαχρινή στην οικογένεια) κι εκεί θα με ξαναγυρίσουν αν δεν ήμουν καλό κορίτσι. Τέλος πάντων, αυτά με την προϊστορία…

Ως προς την ιστορία τώρα, για περισσότερο από μία εβδομάδα, καταγγείλαμε, εξοργιστήκαμε, συγκινηθήκαμε και καταδικάσαμε στο πυρ το εξώτερον τα «ανθρωπόμορφα κτήνη» που είχαν αρπάξει τη μικρή Μαρία για να την πουλήσουν, να της πάρουν τα όργανα και γενικά να την εκμεταλλευτούν με τον πιο σκληρό τρόπο! Επιεικώς αστείοι μάς φαίνονταν οι ισχυρισμοί του ζεύγους των Ρομά, ότι τους την έδωσε η ίδια η πάμφτωχη μητέρα της για να περνάει καλύτερα. «Μα να περνάει καλύτερα με τους Τσιγγάνους;», εξανίσταντο εντός μας ο αστικός πολιτισμός μας και η αστική λογική μας.

Ελα όμως που αποδείχθηκε πως είχαν δίκιο! Που το ομολόγησε η βιολογική μητέρα της Μαρίας! Που όντως η μικρή περνούσε στον καταυλισμό των Φαρσάλων πολύ καλύτερα από το αν ζούσε στο «Ανθρωποι και ποντίκια» της Βουλγαρίας;

Θέλω να πω, Φοίβη μου, μήπως όλοι εμείς που πριν από λίγο καιρό ξεσπαθώναμε, και δικαίως, εναντίον της Χρυσής Αυγής, έχουμε κάποια ψήγματα ρατσισμού που τα θεωρούμε απλώς… φολκλορικές νότες; Μήπως είχε δίκιο ο χοντρούλης με την κορόνα, ο ρουμάνος βασιλιάς των Ρομά, που είπε ότι αν το κορίτσι δεν ήταν ξανθό, κανείς δεν θα είχε ασχοληθεί μαζί του; Μήπως είναι κι αυτό ρατσισμός; Να κρίνουμε τους άλλους με τα δικά μας αισθητικά και πολιτισμικά κριτήρια;

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
Ντόρα Παπαδάτου,
Πάτρα

Ντόρα μου,

Δεν θα σου πω ότι δεν έχεις δίκιο γιατί έχεις! Το είχαμε πει και με τα γεγονότα της Χρυσής Αυγής, το ξαναλέμε και τώρα. Τον μικροεργολάβο του ρατσισμού που έχουμε μέσα μας να βγάλουμε και να απομονώσουμε, όχι μόνο τον μεγάλο, τον απέναντι, τον ήδη εκτεθειμένο. Πάντως, όσο και να το έψαξα, δεν βρήκα ποιο ακριβώς νούμερο βαφής (το ξανθό το σκανδιναβικό ή το ξανθό το σαντρέ) είναι η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους ημετέρους και τους υμετέρους. Και για να σε καθησυχάσω, υπάρχουν και χειρότερα! Οταν εγώ έκανα αταξίες, μου έλεγαν ότι θα με πάρουν οι Εβραίοι, θα με βάλουν σε ένα βαρέλι που μέσα θα έχει καρφιά και θα με κάνουν με αυτό βόλτα στη γειτονιά… Μήπως να πάω διακοπές σε κιμπούτς;

Βρήκαμε παπά; Να θάψουμε πεντέξι

Φοίβη μου

Το θέμα άδειας δημιουργίας αποτεφρωτηρίων στη χώρα παραμένει στάσιμο για χρόνια, παρόλο που είναι επιθυμία χιλιάδων συμπολιτών μας.

Ενώ γίνεται χωρίς πρόβλημα σε άλλα κράτη, εδώ σκοντάφτει στην εκκλησία και όχι μόνο.

Σήμερα καύση νεκρών γίνεται στη Βουλγαρία και κοστίζει ένα σεβαστό ποσό που πολλοί αδυνατούν να πληρώσουν. Εξάλλου, μια αξιοπρεπής κηδεία κοστίζει τα μισά, εκ των οποίων τα περισσότερα πάνε στα νεκροταφεία, στους παπάδες, στα γραφεία τελετών που κανένα δεν έβαλε… λουκέτο στην κρίση. Οσοι λοιπόν επιμένουν, θεωρούνται πως «χαλάνε την πιάτσα», που λέει ο λαός.

Αλλος λόγος είναι το χωροταξικό. Πού θα γίνει το αποτεφρωτήριο; Ο ένας λέει δεν το θέλει κοντά στο χωριό του, όπως δεν θέλει τους Ρομά, τις χωματερές, ο άλλος λέει όχι στα κέντρα παράνομων μεταναστών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα. Ισως στη θέση τους κι εγώ να αντιδρούσα έτσι, όμως εδώ χρειάζεται η δυναμική επέμβαση της Πολιτείας, προκειμένου να βρεθεί λύση. Θα παρακαλούσα τον δήμαρχο κ. Μπουτάρη, που μας εκπλήσσει ευχάριστα με τις φρέσκες ιδέες του και που είχε ασχοληθεί με το ζήτημα, να το ξαναρίξει στο τραπέζι, μήπως υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Για όποιον αμφισβητεί τη θρησκευτικότητά μου, τον πληροφορώ πως είμαι καλύτερη χριστιανή από τον ίδιο, με την κοινή λογική, δεν βάζω ετικέτες στα πράγματα ώστε να βλέπω καλύτερα.

Συγγνώμη για το μακάβριον του θέματος. Προσπάθησα να τρυπώσω λίγο χιούμορ αλλά δεν χωρούσε πουθενά.

Ευχαριστώ,
Ντίνα Δημητρακάκη,
Πλάκα

Ντίνα μου,

Ενας Μπουτάρης τι να πρωτοκάνει κι αυτός; Να μην πάει στην παρέλαση, να εγκαινιάσει τζαμί, να βρει αποτεφρωτήριο; Πάντως, η προσωπική μου γνώμη, μιας και το θέμα με ενδιαφέρει επιχειρηματικά καθώς σκέφτομαι να ανοίξω ένα αποτεφρωτήριο όταν εγκαταλείψω το μάταιο τούτο επάγγελμα, είναι ότι θα αργήσουμε να το δούμε. Τα «γιατί» τα ξέρεις πολύ καλά! Είναι πολλά τα λεφτά, κυρά παπαδιά μου! Ετσι μάλλον δεν θα προφθάσω να πραγματοποιήσω την επιθυμία της μανούλας μου που δεν θέλει να γίνει ένα με το χώμα τόση Νιβέα που έχει βάλει στο σώμα της επί τόσες δεκαετίες – εγώ πάλι λέω ότι θα αλλάξει τη σύσταση του εδάφους. Γι’ αυτό και κάθε τόσο μας εκβιάζει: «Να με κάψετε! …Απαπαπα, φοβάμαι εκεί κάτω μόνη μου! Αν με θάψετε, θα πεθάνω από τον φόβο μου μετά που θα φύγετε!».

ΥΓ: Δεν θέλω να γίνω μακάβρια αλλά πώς το φαντάστηκες ότι η κρίση θα περιορίσει τη δουλειά των γραφείων τελετών;