«Είδαμε την άλλη Ελλάδα»

«Σήμερα περπάτησα στην Αθήνα και είδα με τα μάτια μου πράγματα που έχουν αλλάξει. Αυτό που συμβαίνει εδώ θα συμβεί αργότερα και σε όλη την Ευρώπη». Είναι τα λόγια του Κρίστοφ Χάιν, ενός από τους έξι συγγραφείς που φιλοξενεί το Ινστιτούτο Γκαίτε αυτές τις ημέρες στην Αθήνα.

Ανάμεσά τους ο πολυεθνικός Αρης Φιορέτος, από πατέρα Ελληνα και μητέρα Αυστριακή, που γεννήθηκε στη Σουηδία, ζει όμως πλέον και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Δύο από τους συγγραφείς, ο Κρίστοφ Χάιν – ένας από τους πλέον σημαντικούς του γερμανόφωνου χώρου – και η Ανέτ Γκρέσνερ, κατάγονται από την πρώην Ανατολική Γερμανία, ο Κρίστοφ Μάγκνουσον γεννήθηκε στο Αμβούργο και είναι ισλανδικής καταγωγής, η Ανε Βέμπερ από την Εσση ζει εδώ και 30 χρόνια στο Παρίσι, ενώ η νεότερη της παρέας Νίνο Χαρατσβίλι κατάγεται από την Τιφλίδα της Γεωργίας.

Οι έξι συγγραφείς βρέθηκαν για πρώτη φορά όλοι μαζί σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Ινστιτούτο Γκαίτε και διάβασαν αποσπάσματα από το έργο τους. Πώς είναι η δυναμική ανάμεσά τους; «Βρίσκω πολύ ωραία ιδέα το γεγονός ότι το Ινστιτούτο Γκαίτε και το Literarisches Colloquium Berlin έφεραν μια στρατιά συγγραφέων στην Ελλάδα με πολλές διαφορές μεταξύ τους, εθνοτικές, γλωσσικές, πολιτικές, αλλά και διαφορές κοινωνικοποίησης. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργούνται σχέσεις. Ισως πριν από δέκα χρόνια το Ινστιτούτο να μην τολμούσε καν κάτι τέτοιο», απάντησε το Αρης Φιορέτος στη συζήτηση με τους δημοσιογράφους που έγινε στο φουαγιέ του Ινστιτούτου.

Οι συγγραφείς αναφέρθηκαν βεβαίως και στην κρίση που μαστίζει την Ευρώπη και την Ελλάδα ειδικότερα. Τι ήταν εκείνο που τους έκανε εντύπωση αυτές τις ημέρες στην Αθήνα; «Οι τιμές πέφτουν, είδα καταστήματα κλειστά, ηλικιωμένους άνδρες και γυναίκες να παίζουν τυχερά παιχνίδια, σημάδια δηλαδή που υποδηλώνουν ότι εδώ υπάρχει μια κοινωνία που φτωχαίνει σταδιακά, σημάδια για μια κοινωνική ισορροπία η οποία διαταράσσεται», ήταν η απάντηση του Κρίστοφ Χάιν.

Ο Κρίστοφ Μάγκνουσον παρατήρησε ότι «στη Γερμανία πλέον πολύς κόσμος έχει συνειδητοποιήσει ότι η χώρα ωφελείται από την κρίση του ευρώ. Ο κίτρινος Τύπος υπογράμμιζε συνέχεια ότι εμείς οι Γερμανοί πρέπει να βάζουμε το χέρι στην τσέπη και να πληρώνουμε, και μου φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι τις προηγούμενες δεκαετίες είχε εξιδανικεύσει τον Νότο σαν έναν κόσμο ονειρικό όπου οι άνθρωποι έχουν πάθος και περνάνε πολύ καλά δουλεύοντας λίγο. Τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 πρόβαλλε όλα αυτά με θετικό τρόπο και τώρα ακριβώς τα ίδια κλισέ τα διαστρέβλωσε δημιουργώντας αρνητική εντύπωση για ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο. Ο κόσμος όμως πια αντιλαμβάνεται ότι όλα αυτά είναι μπούρδες».