«Ο φοιτητής». Φορτωμένο με βραβεία από την Αργεντινή, με ιστορία που άνετα θα μπορούσε να ήταν και ελληνική: σε οικονομικά ξεπεσμένη χώρα, ο πλήρως απολιτικός προσδιορισμός ενός φοιτητή ανατρέπεται όταν «σκαλώνει» με όμορφη και στρατευμένη νεαρά. Η ταινία του Σαντιάγκο Μίτρε όμως φιλοδοξεί να εξερευνήσει όλους τους πολιτικούς «διαδρόμους» των φοιτητικών αιθουσών καθώς και τη διαδικασία που, στο τέλος, οπλίζει ένα πολιτικό όν. Και καλά κάνει – η αντι-κινηματογραφικότητα των καταστάσεων όμως δεν βοηθά: η πλοκή από ένα σημείο και μετά είναι άκρως επαναλαμβανόμενη και το φινάλε, που θα έπρεπε να φτάσει στα μάτια μας φορτισμένο, μοιάζει με απλή επισήμανση.
Βαθμοί: 4
Δεν έπιασε το τρικ
«Η συμμορία των μάγων». Το σινεμά είναι ένα ταχυδακτυλουργικό τρικ. Παρουσιάζεις στον θεατή κάτι «ψεύτικο» (κάτι στημένο σε κινηματογραφικό στούντιο) και προσπαθείς να τον πείσεις πως είναι αληθινό. Γι’ αυτό και η κινηματογράφηση ενός ταχυδακτυλουργικού τρικ είναι δύσκολη υπόθεση: είτε θα παίξεις με το «στημένο» του πράγματος (πράγμα σχετικά εύκολο και αν το δουλέψεις επιδέξια, θαυματουργό – δείτε το «Prestige» του Κρίστοφερ Νόλαν) είτε θα αφουγκραστείς πλήρως τη μαγεία ως γενεσιουργό και εκεί φρόντισε να είσαι καλά εξοπλισμένος. Ολα τα ψηφιακά εφέ του κόσμου, όμως, δεν θα μπορούσαν να μας «τουμπάρουν» σε αυτή τη φαντεζίστικη περιπετειούλα όπου τέσσερις «ταχυδακτυλουργοί» (Ντέιβ Φράνκο, Ισλα Φίσερ, Γούντι Χάρελσον, Τζέσε Αϊζενμπεργκ) αναλαμβάνουν μια σειρά κλοπών για λογαριασμό αγνώστου – η ταυτότητα του οποίου αποτελεί και το «μυστικό» μιας ταινίας που προσπαθεί να είναι πάντοτε ένα βήμα μπροστά από τον θεατή, που όμως έχει παίξει πολλές φορές αυτό το παιχνίδι για να ηττηθεί. Με τη συμμετοχή των Μόργκαν Φρίμαν, Μάικλ Κέιν και Μαρκ Ράφαλο. Ο πρώτος κοιμήθηκε δίνοντας συνέντευξη για το φιλμ. Πού να το έβλεπε κιόλας.
Βαθμοί: 3
Διδακτικό καρτούν
«Το μυστικό βασίλειο του δάσους». Δεν ξέρω αν με άλλαξε η πατρότητα, αλλά τα τελευταία πέντε χρόνια έχω αρχίσει να εκτιμώ πολύ τις ταινίες εκείνες που προσπαθούν να παραλληλίσουν τη δραματουργία τους με τα αντίστοιχα διδάγματά τους – και το «Epic» είναι ένα από τα πιο πετυχημένα παραδείγματα. Η πλοκή άνετα θα μπορούσε και να αφορά θεατές προσχολικής ηλικίας: η μικρή κόρη γίνεται… τοσοδούλα και συμμαχεί με τους Φίλιον που πρέπει να προστατεύσουν το δάσος τους από μια καταστροφική αντίπαλη φυλή. Ε, κάτι το επιδέξιο 3D (που βγάζει μάτια δίχως να πονοκεφαλιάζει), κάτι τα φαρσικά διαλείμματα, κάτι τα τραγούδια, ε, περνάς χάρμα.
Βαθμοί: 6
Εντυπωσιακό, αλλά…
«After Εarth». Τελευταία στιγμή είδαμε την πανάκριβη εμπορική αποτυχία του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν, με τους Γουίλ και Τζέιντεν Σμιθ να πολεμούν ενάντια σε εχθρικούς εξωγήινους που «μυρίζονται» τον φόβο! Ο ρόλος του Τζέιντεν έχει όλη τη βαρύτητα – η δε ταινία διαθέτει εντυπωσιακές σκηνές δράσης (ο Σιάμαλαν παραμένει ένας επιδέξιος φιλμογράφος), αλλά και έναν σοβαροφανή τόνο που δεν υποστηρίζεται σεναριακά. Ο Γουίλ Σμιθ πάντως πρέπει να είναι ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου.
Η εταιρεία αποδίδει το πρόβλημα σε διακομιστές που κατέστησαν «απροσδόκητα μη διαθέσιμοι» προκαλώντας υπερφόρτωση στο δίκτυο, ενώ οι προσπάθειες αποκατάστασης δεν αποδίδουν
Η προϊσταμένη επιθεωρήτρια της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Γεννηματάς μετά από λιποθυμικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια εξέτασης καταγγελίας