Ηθοποιοί… δρομείς: Από τη μια σκηνή στην άλλη

Μιλήσαμε με τρεις ηθοποιούς που συμμετείχαν συγχρόνως σε διαφορετικές παραστάσεις. Πώς τα καταφέρνουν; «Ζήτημα πειθαρχίας», μας απάντησαν

Τι ώρα είναι, ποια ημέρα και ποια χρονιά; Μήπως αυτό αναρωτιέται ένας ηθοποιός ο οποίος δουλεύει ταυτόχρονα σε δύο παραστάσεις; Το πρωί έχει πρόβα και το βράδυ τρέχει «σαν τον Βέγγο» από το ένα θέατρο στο άλλο; Χάνει τον ύπνο του, τους φίλους του; Ισως και όχι. Φαίνεται πως οι ηθοποιοί είναι καλά εκπαιδευμένοι για διπλούς – πολλές φορές και τριπλούς – ρόλους καθώς, όπως λένε, έτσι είναι και η ζωή. Μια ζέστη και μια κρύο. Μια χαρά και μια λύπη.

«Ηταν πολύ αστείο» λέει η Αγλαΐα Παππά. Και εξηγεί: «Οταν ήμουν στο θέατρο Αττις, από την παράσταση του έργου “Alarm” τελείωνα στις 21.00 και κατευθείαν πήγαινα στη μουσική παράσταση “Δεν μασάμε” του Σταμάτη Κραουνάκη, η οποία άρχιζε στις 22.00. Εκανα είκοσι λεπτά ώσπου να ξεβαφτώ – γιατί είχαμε και πολύ βαρύ μακιγιάζ – και αμέσως βαφόμουν και ντυνόμουν στο καμαρίνι για την άλλη παράσταση και προτού φύγω έστελνα μήνυμα με το κινητό ότι ξεκινάω. Ανέβαινα στο μηχανάκι, έφτανα στη Χελώνα στις 22.30, όπου το πρόγραμμα είχε ήδη αρχίσει για να βρεθώ κατευθείαν πάνω στη σκηνή.

Από ένα σημείο και μετά, πάντως, συνηθίζει κανείς ακόμη και σε τέτοια “σχιζοφρένεια” καθώς τα πάντα είναι θέμα πειθαρχίας και οργάνωσης. Με το φαγητό δεν έχω μεγάλο θέμα, ούτως ή άλλως δεν τρώω και πολύ. Το πιο δύσκολο όμως είναι η έλλειψη ύπνου».

«Η απόλυτη προσήλωση της στιγμής που βρίσκομαι πάνω στη σκηνή δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται, αρκεί ο ηθοποιός να ξέρει τον τρόπο της δουλειάς του. Στην αρχή το έκανα και σαν πείραμα για να δω αν αυτό που έχω στο μυαλό είναι εφικτό. Σας πληροφορώ ότι όχι μόνο είναι εφικτό αλλά τα εφόδια που μου έδωσε είναι πολύ σημαντικά. Ετσι, με πολύ μεγαλύτερη άνεση, ψυχραιμία και σωστή διαχείριση του χρόνου, τώρα μπορώ να το επαναλάβω» προσθέτει η ηθοποιός.

Οταν αποφασίσεις να συμμετέχεις λειτουργικά σε δύο διαφορετικές παραστάσεις – όπως έκανε φέτος και μια από τις κορυφαίες ελληνίδες ηθοποιούς, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, στο «Κίεβο» του θεάτρου Επί Κολωνώ και στο «Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» στο Εθνικό – το δύσκολο κομμάτι δεν είναι όταν πραγματοποιούνται οι παραστάσεις αλλά όταν γίνονται οι πρόβες. Εκεί ένας ηθοποιός μπορεί να είναι πιο πολλές ώρες πάνω στη σκηνή και λιγότερο στο σπίτι του. Για έναν ηθοποιό που έχει εσωτερική πειθαρχία, η οργάνωση στο μυαλό του και ο τρόπος δουλειάς αναγκαστικά ταυτίζονται.  

«Είναι ένας μαραθώνιος» λέει ο Θανάσης Ευθυμιάδης, ο οποίος φέτος εμφανιζόταν Δευτέρα και Τρίτη στην παράσταση «Εφη, από Ευτυχία» και από Τετάρτη έως Κυριακή στο «Ανδρες έτοιμοι για όλα». «Δεν είχα υπολογίσει ότι φέτος θα έκανα δύο παραστάσεις, πήρα όμως την απόφαση σε συνεννόηση με τη σύζυγό μου καθώς θα έπρεπε να αναλάβει εκείνη τα παιδιά αφού εγώ τα βράδια θα ήμουν στο θέατρο. Εχω να κάνω ρεπό από τον Οκτώβριο, όμως δεν το μετάνιωσα γιατί το ένα είχε την εμπορική επιτυχία, το άλλο ήταν σαν να έκανα κάθε βράδυ ψυχοθεραπεία» συμπληρώνει. «Είναι ωραίο να μπορείς να κάνεις ταυτόχρονα δύο διαφορετικούς ρόλους. Αυτό μου δίνει και μια ισορροπία. Γιατί η ίδια η ζωή δεν είναι μόνο κωμική ή μόνο δραματική».

«Είναι συχνό φαινόμενο, δεν είναι κάτι που γίνεται τώρα. Το Εθνικό Θέατρο λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή οι ηθοποιοί κάνουν δύο παραστάσεις και παράλληλα πρόβα» δήλωσε με το γνωστό λακωνικό του ύφος ο τρίτος ηθοποιός-δρομέας με τον οποίο συνομιλήσαμε. Είναι ο Αρης Σερβετάλης, ο οποίος αυτή τη σεζόν έπαιζε Δευτέρα και Τρίτη  στην παράσταση «Χάρτινα λουλούδια» και από Τετάρτη έως Κυριακή στην παράσταση «Αχ, αυτά τα φαντάσματα». «Είναι ένας τρόπος κι αυτός. Συμβαίνει και συ οφείλεις να το διαχειριστείς» σημειώνει.