«Χριστός Ανέστη» στη λίμνη

Την ονομασία της η πόλη την οφείλει στον μικρό ναό του Aγίου Nικολάου του 8ου ή του 9ου αιώνα που βρίσκεται σε μικρή χερσόνησο. Οταν ο Γενοβέζος Eρρίκος Πεσκατόρε κατέλαβε την Κρήτη, έκτισε στον λόφο το φρούριο που το ονόμασε Mirabello λόγω της θέας που είχε σε όλο τον κόλπο – οι ντόπιοι το λένε Mεραμπέλο. Το χαρακτηριστικό του Αγίου Νικολάου είναι η Βουλισμένη ή Βρωμόλιμνη, λίμνη με διάμετρο 137 μέτρων που όμως επικοινωνεί με τη θάλασσα από έναν στενό δίαυλο που ανοίχτηκε το 1870. Στη γέφυρα αυτής της λίμνης το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής συναντιούνται οι Επιτάφιοι από τις ενορίες της πόλης, με τη Μεγάλη Λιτανεία να συνοδεύεται από χορωδία και μπάντα η οποία παίζει πένθιμα εμβατήρια. Επίσης γύρω από την ίδια λίμνη το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, αμέσως μετά το Χριστός Ανέστη, συγκεντρώνονται οι Επιτάφιοι όλων των ενοριών και οι κάτοικοι της πόλης για το θεαματικό κάψιμο του Ιούδα. Το ομοίωμα του Ιούδα βρίσκεται στο κέντρο μιας σχεδίας και από ένα ψηλό σημείο δίπλα στη λίμνη κατεβαίνει η φλόγα που του βάζει φωτιά εν μέσω ομοβροντιών και πυροτεχνημάτων.

Λεγόταν ότι η λίμνη ήταν άπατη αλλά ο Αγγλος Spratt, το 1853, μέτρησε πως το βάθος της είναι 64 μέτρα.

Σε πρόσφατη έρευνα που έκαναν δύτες βρέθηκαν φορτηγά και στρατιωτικό υλικό που οι Γερμανοί πέταξαν στη λίμνη όταν εγκατέλειπαν την Κρήτη.