Μήπως φταίει ο κακός μας ο καιρός;
Οι ακραίες παρενέργειες της κρίσης και της έκπτωσης άρχισαν πλέον να γίνονται αισθητές. Τραγουδοποιός γιαγκούλας, Γραμμένος, μπας και πουλήσει τίποτα ο κακομοίρης, αποφάσισε να βάλει ροζ σεξουριά στο άνυδρο τοπίο, άδοντας το αμίμητο «Ηρθε η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου / Γέμισε άνθη και μπαλόνια όλη η πόλη / Ολοι στους δρόμους περπατάνε αγκαλιά / καινούρια strings θα φοράνε όλοι οι κώλοι». Καταθέτοντας τον οβολό του ως ρίμα στην περίοδο των εξευτελιστικών εκπτώσεων
Τι ήταν να ανακαλύψουν πως φίλος του Γρηγορόπουλου, «παιδί από σπίτι», την είδε τρομοκράτης και κατά «του συστήματος»; Ανοιξε ο ασκός του Αιόλου! Καθείς έγινε όψιμος ερμηνευτής του φαινομένου – ολούθε.
Οοοοοχι, δεν σκοπεύει τούτη η στήλη, που την έχει δει και καλλιτεχνικά, να υφαρπάξει τον ρόλο κανενός «επαΐοντος», πολιτικού ή μη, ερμηνευτή, που βλέπει την τρομοκρατία να γεννιέται εξαιτίας της εξουσίας ή από τους γονείς, τους καθηγητάδες και άλλα δεινά. Δεν θα μπει σε τέτοιες ευκολίες. Ούτε στην περηφάνια της μανούλας για τον κανακάρη της. Δεν θα μπει καν στην «επαναστατικότητα» και στην «τάση ηρωοποίησης» γκρουπούσκουλων και συνιστωσών που ποιούνται ακόμη και τις αριστερές καταβολές τους.
Απλά θα αναρωτηθεί: μήπως – λέμε, μήπως; – είναι το έλλειμμα εκ-πολιτισμού που μας κάνει να ερμηνεύουμε με ό,τι, μα ό,τι μας κατεβεί στο κεφάλι;
Μήπως αυτή η χλαπάτσα, που νομίζουμε πως είναι και «εκ-πολιτισμός» γύρω, μήπως η ένοχη σιωπή των «πνευματικών ταγών» είναι εκείνα που αφήνουν περιθώρια μόνον για τυχάρπαστες ερμηνείες που θέλουν τη βία (χωρίζεται, αλήθεια, σε δικαιολογημένη και αδικαιολόγητη;) να γεννιέται οπουδήποτε αλλού εκτός από τους παρανοϊκούς, βίαιους – λόγω «απολίτιστου» – στουρναροεγκεφάλους;
Και μήπως – λέμε, μήπως; – το σοβαρότερο σύνθημα (αφού με τέτοια ζούμε και μετράμε) είναι: «Εκ-πολιτισθείτε γιατί χανόμαστε»; Μήπως;..