[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Κώστας Ιορδανίδης

(ο αρθρογράφος, για τη Ν.Δ.) Αυτοί οι ανώνυμοι της Δεξιάς θα εκλέξουν σε ένα δεκαήμερο τον νέο τους ηγέτη. Το γεγονός αποτελεί αυτό καθαυτό επαναστατική τομή στην πορεία της συντηρητικής παρατάξεως. Όσοι μεγαλοσχήμονες πρώην υπουργοί ή ανώτατα κομματικά στελέχη υποστηρίζουν στις οργανώσεις βάσεως κάποιους εκ των υποψηφίων για την αρχηγία της Ν.Δ. προσφέρουν απλούστατα κακήν υπηρεσίαν.

Θα ήταν συνετότερο εάν σιωπούσαν, αλλά η αυτοσυγκράτησή τους είναι άγνωστος αρετή. Οι ανώνυμοι της Δεξιάς δεν αποτελούν αγέλη· κάποιοι από τους επωνύμους τους αντιμετωπίζουν ως όχλο, που άνευ αντιρρήσεων απλώς ακολουθεί. Είναι ακριβώς οι επιφανείς που θεωρούν πως δεν υπάρχει λόγος ιδεολογικής αναγεννήσεως της Ν.Δ. και ασχολούνται αποκλειστικά με τον «μεσαίο χώρο».

Αλλά ακόμη και ο ισχυρότερος πολιτικός της σήμερον ελέγχει προσωπικώς πολύ περιορισμένο αριθμό οπαδών. Πολιτικοί με ισχυρότατη προσωπική βάση ψηφοφόρων δεν υπάρχουν πλέον. Τελευταίοι του είδους ο Αλέκος Μπαλτατζής και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ο πρώτος επέτυχε το 1981 να αναδείξει σε πρώτη δύναμη το ΚΟΔΗΣΟ- ΚΑΕ, στην Ξάνθη.

Ο δεύτερος μαζί με τον Παύλο Βαρδινογιάννη κατάφεραν να εκλεγούν, το 1977, βουλευτές του κόμματος των Νεοφιλελευθέρων.

Σκιώδεις αντανακλάσεις εκείνων των πολιτικών αποτελούν οι επιφανείς της σήμερον, γι΄ αυτό και η προστιθέμενη αξία τους στην εκλογική αναμέτρηση είναι περιορισμένη.

(«Η Καθημερινή»)