Πονοκέφαλος για δύο τα ρωσικά τανκς
Στην ταβέρνα του Νώντα, στην Πέρδικα της Αίγινας, ο υπουργός Άμυνας κ. Ευάγγ. Μεϊμαράκης πηγαίνει συχνά με το φουσκωτό του και απολαμβάνει γευστικά ψάρια.
Όμως εκείνο το μεσημέρι του Σαββάτου, στις αρχές Μαΐου, το μενού στο τραπέζι του υπουργού και του υψηλού συνδαιτυμόνα του είχε και άλλα, πιο… πεζά ενδιαφέροντα: ο αντιπρόεδρος της ρωσικής κυβέρνησης κ. Σεργκέι Ιβανόφ παρουσίασε μεταξύ μαρίδας και αστακού στον κ. Μεϊμαράκη τις δυνατότητες της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας αλλά και συγκεκριμένες προτάσεις και χρονοδιαγράμματα για πωλήσεις όπλων στην Ελλάδα, με φόντο και την ενεργειακή συνεργασία των δύο χωρών.
Η συζήτηση δεν είχε δυσκολίες. Αυτό, άλλωστε, δεν προκύπτει μόνο εκ του αποτελέσματος, δηλαδή ότι προχθές, 6 μήνες μετά το γεύμα στην Πέρδικα, το ΚΥΣΕΑ δρομολόγησε ουσιαστικά την πρώτη παραγγελία 450 τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης. Είχαν προηγηθεί τουλάχιστον δύο συναντήσεις του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή με τον Ρώσο πρόεδρο Βλ. Πούτιν, κατά τις οποίες συμφωνήθηκε η προώθηση της «στρατηγικής συνεργασίας» των δύο χωρών. Τα εξοπλιστικά είχαν μεν σημαντικό μερίδιο στις συζητήσεις, ωστόσο το φόντο ήταν σταθερά τα ενεργειακά- δηλαδή αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω Ελλάδας. Θέμα που αναμένεται να ανανεωθεί και να προωθηθεί και στην προγραμματισμένη για τις 18 και 19 Δεκεμβρίου επίσκεψη του κ. Καραμανλή στη Μόσχα.
Το ρωσικό τεθωρακισμέν ο ΤΟΜΑ είναι εφάμιλλο τεχνικά και επιχειρησιακά των ανταγωνιστών του
1. Γιατί επελέγησαν τα ρωσικά τεθωρακισμένα ΒΜΡ-3Μ;
Σύμφωνα με αρμόδια πηγή του «Πενταγώνου», το ρωσικό ΤΟΜΑ είναι εφάμιλλο τεχνικά και επιχειρησιακά των ανταγωνιστών του στα περισσότερα σημεία- στα θέματα θωράκισης, ισχύος πυρός, όπως και στις αμφίβιες ικανότητες. Υπερτερεί, όπως υποστηρίζεται, και στον οικονομικό τομέα. Τα υπέρ του ισορροπούν ορισμένους τομείς, όπως τα ηλεκτρονικά, όπου κάποια από τα ανταγωνιστικά έχουν προβάδισμα. Ατού άλλωστε θεωρείται η συμπαραγωγή στην Ελλάδα (25%-30%), όπως και ο χρόνος παραδόσεων. Πάντως σε παλιότερες αγορές ρωσικών όπλων υπήρξαν προβλήματα όσον αφορά την ένταξή τους στο ελληνικό οπλοστάσιο (υποστήριξη σε ανταλλακτικά, διασύνδεση) που ωστόσο επιλύθηκαν. Η επιλογή διαφορετικών πηγών προμήθειας όπλων πάντως, παρά τις όποιες αδυναμίες, αποτελεί σε πολλές περιπτώσεις πλεονέκτημα καθώς οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν εξαρτώνται από μία μόνο αγορά.
2.Ενοχλήθηκαν οι ΗΠΑ από τις ελληνικές προθέσεις; Είναι γνωστό ότι η Ουάσιγκτον θέλει να αποκλείσει τις «πολιτικές- διπλωματικές» επιλογές που ευνοούν την Ε.Ε. και τη Ρωσία. Οι ΗΠΑ ενοχλούνται τόσο για το οικονομικό σκέλος της ελληνικής επιλογής, όσο για το ότι η Ελλάδα- που θεωρείται διεθνώς ότι έχει ετοιμοπόλεμο Στρατό- αποτελεί «βιτρίνα» ρωσικών όπλων και παράδειγμα προς μίμηση για άλλες αγορές. Έτσι, αντιδρούν έντονα υπό το πρόσχημα κινδύνου διαρροής απόρρητων στοιχείων του ΝΑΤΟ προς τη Ρωσία. Ωστόσο, η κυβέρνηση αντιτείνει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των όπλων της χώρας είναι αμερικανικής προέλευσης και ότι μόλις πριν από ενάμιση χρόνο αγόρασε- με απευθείας μάλιστα ανάθεση- 30 νέα F-16, μια αγορά ύψους σχεδόν 2 δισ. ευρώ.
4.Πώς αντιμετωπίζει η Τουρκία τη συνεργασία; 3.Μήπως η ενόχληση των ΗΠΑ σχετίζεται και με τους αγωγούς; Όπως η «διπλωματία των όπλων», έτσι και η «διπλωματία των αγωγών»- με έναν εκ των παικτών τη Ρωσία- προκαλεί πονοκέφαλο στην Ουάσιγκτον. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα δύο θέματα πάνε παράλληλα, όπως φαίνεται στην περίπτωση της Ελλάδας. Η αμερικανική πλευρά δεν θέλει την επέκταση της επιρροής τής Ρωσίας μέσω οικονομικών και ενεργειακών σχέσεων με την Ευρώπη. Η πρόσφατη προσπάθεια «καπελώματος» των εγκαινίων του αγωγού φυσικού αερίου Τουρκίας- Ελλάδας- Ιταλίας από τον Αμερικανό υπουργό Ενέργειας δίνει μόνο την επιφανειακή όψη του αμερικανικού ενδιαφέροντος. Αυτό αναμένεται να εκδηλωθεί εάν και όταν προχωρήσουν οι συζητήσεις για τον «Σάουθ Στριμ», τον αγωγό φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς την Ευρώπη, που θα περάσει από Βουλγαρία και Ελλάδα- παραλλήλως προς τον Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη και τον αγωγό Ελλάδας- Τουρκίας- Ιταλίας.
Ασφαλώς αρνητικά, για διπλωματικούς και στρατιωτικούς λόγους. Πολύ περισσότερο καθώς την Ελλάδα και τη Ρωσία συνδέουν ιστορικοί και θρησκευτικοί δεσμοί. Διπλωμάτες στην Αθήνα θεωρούν δεδομένο το ότι η Ελλάδα, μέσω της συνεργασίας με τη Ρωσία (αγορές όπλων, αγωγοί), επιδιώκει τη στήριξη της Μόσχας στα εθνικά θέματα- Σκόπια, Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό. Και από στρατιωτικής πλευράς, το ρωσικής προέλευσης οπλοστάσιο της Ελλάδας ανησυχεί την Άγκυρα. Είναι γνωστές οι αντιδράσεις για την απόκτηση των S-300 από την Κύπρο και οι κατασκοπευτικές επιχειρήσεις για τον εντοπισμό των συστημάτων αυτών στην Κρήτη. Όπως και οι διαμαρτυρίες της στο ΝΑΤΟ όταν ενεργοποιήθηκαν οι ΤΟR-ΜΙ…














