«Δώρο ζωής του παιδιού μου προς τον συνάνθρωπο»

«Πήρα την απόφαση να δωρίσω οκτώ όργανα του παιδιού μου. Ήταν έτοιμοι να μου το προτείνουν και οι γιατροί, αλλά τους πρόλαβα, μόλις μου είπαν πως ο Γιώργος δεν είχε πια καμιά ελπίδα να ζήσει.
Ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό, μετά το σοκ ότι χάνω το παιδί μου…».

Το αποφάσισε, όπως λέει, μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, όταν οι γιατροί, σε λιγότερο από δύο εικοσιτετράωρα, σήκωσαν «ψηλά τα χέρια» για τον δωδεκάχρονο γιο του. Στα σαράντα του σήμερα, με νωπή ακόμα την απώλεια του πρωτότοκου παιδιού του, ο Αριστείδης Ταλιούρης εντυπωσιάζει με την ψυχραιμία του και τα αποθέματα ψυχικής δύναμης. «Δεν απαλύνεται ο πόνος μας, αλλά τουλάχιστον ξέρεις, έστω σαν τελευταία προσφορά του παιδιού σου, σαν δώρο ζωής προς τον συνάνθρωπο, πως κάποιες άλλες οικογένειες ίσως βρεθούν σε καλύτερη μοίρα από

ΠΡΩΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΟΚ

«Η δωρεά των οργάνων ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό, μετά το σοκ ότι χάνω το παιδί μου…».

σένα. Είναι κρίμα, σκέφτηκα, να χάνονται όργανα από ένα σώμα που σε πέντε μέρες δεν θα υπάρχει…», λέει στα «ΝΕΑ».

Στις 2 Ιουλίου, όπως κάθε μέρα, ο μικρός Γιώργος, που μόλις είχε αποφοιτήσει απ΄ το Δημοτικό, είχε βγει βόλτα με τους φίλους του. Διέσχιζε κάθετα τη Χαριλάου Τρικούπη, στη Νέα Ερυθραία, για να αγοράσει κάτι απ΄ το περίπτερο, όταν τον παρέσυρε αυτοκίνητο. Μεταφέρθηκε αρχικά στο ΚΑΤ και διασωληνώθηκε. Αμέσως μετά διακομίσθηκε εσπευσμένα στην Εντατική του «Αγλαΐα Κυριακού». «Είχε χτυπήσει μόνο στο κεφάλι. Όμως, από την αρχή οι γιατροί έκαναν λόγο για πάρα πολύ σοβαρή κατάσταση.

Δευτέρα απόγευμα το πάλευε κι αυτός κι εμείς. Τρίτη πρωί καταλάβαμε πως δεν γίνεται τίποτα. Κι εγώ αμέσως το κατάλαβα, ότι το παιδί μου το είχα χάσει. Όταν πιάνεις το χέρι του παιδιού σου, πάντα καταλαβαίνεις…», περιγράφει ο άτυχος πατέρας.

Αξιοποιήθηκαν με επιτυχία
Το ίδιο κιόλας απόγευμα, μέσω του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), αρχίζει η αναζήτηση για συμβατούς δότες. Τα οκτώ μοσχεύματα- καρδιά, ήπαρ, πνεύμονες, νεφρά και κερατοειδείς- καταλήγουν την επομένη στο «Ωνάσειο» και το «Λαϊκό» στην Αθήνα και στο «Ιπποκράτειο» της Θεσσαλονίκης, σε επτά διαφορετικούς λήπτες: ο ένας πήρε και τους δύο πνεύμονες. «Δεν είναι πολύ συνηθισμένη η περίπτωση πολυδότη. Συνήθως η επιθυμία των συγγενών του δότη είναι να δωρίσουν κάποια- όχι όλα- απ΄ τα όργανά του. Οι γονείς του Γιώργου, όμως, το αποφάσισαν πολύ γρήγορα, αμέσως μόλις διαπιστώθηκε ο εγκεφαλικός θάνατός του, με αποτέλεσμα όλα τα μοσχεύματα να είναι κατάλληλα και τελικά να αξιοποιηθούν επιτυχώς», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Αθηνά Γόμπου, προϊσταμένη της Ιατρικής Υπηρεσίας στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). «Ήταν ευαίσθητος»
Ο κ. Ταλιούρης «εξηγεί» την ευαισθησία του. «Είχα ακούσει πως και στην Ελλάδα γίνονται μεταμοσχεύσεις, είμαι και αιμοδότης, ανήλικη συγγενής μας πρόσφατα χρειάστηκε επειγόντως αίμα και σώθηκε. Ο ίδιος ο Γιώργος ήταν διαβητικός, πολύ ευαίσθητος με τα παιδιά που είχαν πρόβλημα. Γι΄ αυτό και πήρα την απόφαση, μπροστά στη γυναίκα μου, που αμέσως συμφώνησε. Ίσως κάποιοι τώρα να με πουν σκληρό. Ήταν και το τυχερό να βρεθούν γρήγορα συμβατοί λήπτες…». Στο επόμενο διάστημα θα ήθελε, όπως λέει, ακόμα και να τους συναντήσει, να μάθει πού «ζουν» πλέον τα όργανα του παιδιού του. «Μόνο, όμως, αν το θέλουν κι εκείνοι, δεν θα ήθελα να τους γίνω φορτικός…», ξεκαθαρίζει. Στον μικρότερο, τον εννιάχρονο γιο τους, Νίκο, οι δυο γονείς είπαν όλη την αλήθεια, επέμεινε από μόνος του να δει στο νοσοκομείο τον αδερφό του. Τώρα, και οι τρεις μαζί θα συνεχίσουν, λένε, όπως πριν τη ζωή τους, σαν να είναι τέσσερις, με τον Γιώργο. «Θα τη συνεχίσουμε και για το παιδί που χάθηκε…», λέει ο πατέρας του και το πιστεύει…

[ LΙΝΚ]

●Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), τηλ. 1147 (εικοσιτετράωρη λειτουργία) & 210-6471.200, http://www.eom.gr

Μειώθηκαν το 2007 οι μεταμοσχεύσεις στην Ελλάδα

ΔΥΣΟΙΩΝΑ εμφανίζονται για την ώρα κατά το τρέχον έτος τα ποσοστά των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη νεφρολόγο κ. Αθηνά Γόμπου, προϊσταμένη της Ιατρικής Υπηρεσίας στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, με εξαίρεση τις μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών, όπου καταγράφεται αύξηση κατά 200%, τα ποσοστά για το πρώτο εξάμηνο του 2007 δείχνουν μια μικρή πτώση στις μεταμοσχεύσεις συμπαγών οργάνων, δηλ. καρδιάς, πνευμόνων, νεφρών και ήπατος- μεταμοσχεύσεις παγκρέατος στην Ελλάδα δεν γίνονται. Κυριότερη αιτία αυτής της μείωσης, όπως εξηγεί, είναι «η αντίστοιχη μεγάλη, λόγω έλλειψης προσωπικού, μείωση και στα κρεβάτια στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, που σημαίνει και λιγότερους δυνητικούς και αξιοποιηθέντες δότες. Κατά δεύτερο λόγο, τουλάχιστον παρήγορο, μειώθηκαν και τα αυτοκινητικά ατυχήματα, κυριότερη αιτία θανάτου-πηγή προέλευσης μοσχευμάτων». Αντίδοτο προς την… ανάνηψη των χαμηλών ποσοστών στους δείκτες μεταμόσχευσης είναι η περαιτέρω ευαισθητοποίηση όλων μας, ξεκαθαρίζει η κ. Γόμπου. «Υπάρχει κόσμος που δεν έχει ακόμα την κουλτούρα και την παιδεία ώστε να δωρίσει τα όργανα συγγενούς του, κάποιοι, μάλιστα, αρνούνται να το κάνουν. Οφείλουμε, ωστόσο, όλοι μας να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπό μας που έχει πραγματικά ανάγκη…».