ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Γολγοθάς διαρκείας για τον Καραμανλή

«…Διαγενομένου του Σαββάτου…» επέρχεται Πάσχα το ελληνικόν- ήτοι αμνοερίφιον στη σούβλα, να τσικνίζει στον Θεό, συνοδευόμενον απαραιτήτως από κρασί, αυγά κόκκινα, κουλουράκια μυρωδάτα, κλαρίνα και τσάμικα, να πάνε τα… φαρμάκια κάτω (ή κάτου!..). Διότι πες πως είσαι ο Καραμανλής, εντάξει; Τι Πάσχα να κάνεις; Στη Μεγάλη Εβδομάδα είσαι, κι ανεβαίνεις την ανηφόρα, του Γολγοθά, που τελειωμό δεν έχει πανάθεμά τη. Κάθε μέρα σού σκάει κι από κάτι: 36 εκατομμύρια ευρώ η προμήθεια (ή μίζα επί το λαϊκότερον) στην υπόθεση της «Ακρόπολις», 33 στην υπόθεση του ΤΣΠΕΑΘ (33; Θα τρελαθώ). Από τη μια οι Αγάπιοι, κι από την άλλη οι Καπράνοι (οι δικοί μας, οι δημοσιογράφοι!!) και στη μέση ο Τσιτουρίδης κι ο Αλογοσκούφης με τον Δούκα να σέρνουν τρελό χορό. Κι εσύ που ξέρεις από ποδόσφαιρο να σε ζώνουν τα μαύρα φίδια: λες να ΄χω την τύχη των προπονητών του Ολυμπιακού που έφευγαν νύχτα;

Όλα εδώ πληρώνονται
Τίποτε δεν αποκλείεται και μη ζητάς από μένα, πρόεδρε, να σου πω «εντάξει, δεν είναι κάτι σοβαρό, μην ανησυχείς»- τη διέξοδο δεν θα σου τη δώσω. Θα (σου) επαναλάβω κάτι που λένε στην Ήπειρο σε ανάλογες περιπτώσεις: «Όλα εδώ πληρώνονται». Θα ξεχάσω εγώ εκείνη την όλο πόζα εμφάνιση στη Βουλή και τον περίφημο χαρακτηρισμό «αρχιερέας της διαπλοκής» με αποδέκτη τον Κώστα Σημίτη- υποθέτω ότι θυμάστε πως εγκαίρως είχαμε προεξοφλήσει ότι τον Σημίτη θα τον αναζητάμε προτού καν ολοκληρωθεί η θητεία Καραμανλή. Τώρα; Τώρα που «πέφτουν οι μίζες σαν το χαλάζι» και δεν ξέρουμε πώς να φυλαχτούμε απ΄ όσα συμβαίνουν γύρω μας, τι έχει να πει ο πρόεδρος Κώστας, που έγινε πρωθυπουργός για να απαλλάξει υποτίθεται τη χώρα από τη διαφθορά και τη διαπλοκή; Τίποτα δεν έχει να πει. Τον άκουσε κανείς να μιλάει για τα σκάνδαλα; Είπε μια λέξη; Μία συγγνώμη; Απευθύνθηκε στους δύστυχους τους συνταξιούχους να τους πει: Σεβαστοί μου συνταξιούχοι, λυπάμαι, την πάτησα, δεν κατάλαβα ότι τα λαμόγια σάς έφαγαν τα λεφτά; Λέξη. Αυτός ο τόσο εύκολος στα (μεγάλα) λόγια…

Ο νόμος της μπάλας
Εντάξει τώρα, επειδή είναι εύκολος στα λόγια, δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ότι μπορούσε να τα φέρει βόλτα με όλα όσα θα του προέκυπταν, και μερικά από τα οποία του συμβαίνουν τώρα. Γιατί στην πολιτική ισχύει ό,τι και στο ποδόσφαιρο. Ο νόμος της μπάλας. Δεν το έβαλες το γκολάκι, θα το φας σίγουρα. Τον θυμάστε που όλο απειλούσε ότι θα κάνει εκλογές και μετά έβγαιναν όλοι οι δικοί του και μας έλεγαν ότι θα κάνει τις εκλογές όποτε θέλει και θα τις κερδίσει με περίπατο; Δεν τις έκανε, γιατί είχε τη βεβαιότητα ότι παιχνιδάκι είναι, το παίζει όποτε του κάνει κέφι. Τώρα που άρχισε να τρώει το ένα μετά το άλλο τα γκολ, δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς και μεγάλη ευφυΐα για να καταλάβει ότι ο πρόεδρος Κώστας έχει χάσει την μπάλα- είναι φανερό. Πρόεδρε, αφού ξέρεις από μπάλα, πώς την πάτησες έτσι; Θα ΄πρεπε να το περιμένεις.

Όλα το θυμίζουν…
Στη Νέα Δημοκρατία, τώρα, τα βλέπουν πολύ… αισιόδοξα τα πράγματα. Μα πάρα πολύ… αισιόδοξα μιλάμε. Όπως μου έλεγε προχθές σημαίνον κυβερνητικό στέλεχος, «η εποχή μού θυμίζει περίοδο ΄92- ΄93. Έχει, αν το καλοεξετάσεις, σημαντικές ομοιότητες». Έχει, πώς δεν έχει. Και (γόνο της οικογένειας) Μητσοτάκη έχει η κυβέρνηση, και σκάνδαλα ένα σωρό γίνονται, και στο κορυφαίο από αυτά ένας παλιός συνεργάτης του Μητσοτάκη φέρεται αναμεμειγμένος (αυτός ο Πρινιωτάκης κολλητός του «ψηλού» ήταν), και ο Μητσοτάκης πήγε να στηρίξει τον Καραμανλή- «όλα σε θυμίζουν/ παλιά κι αγαπημένα/ πράγματα δικά σου/ καθημερινά», που λέει κι η Χαρούλα σ΄ ένα τραγούδι της.

Όχι πως έχω καμιά αμφιβολία ότι κι ο Καραμανλής θα έχει την τύχη του Μητσοτάκη, αλλά να φύγει έτσι άδοξα δεν το περίμενε κανείς, ούτε το ίδιος φυσικά. Άσε που θα επιβεβαιωθεί και ο Λαλιώτης που μιλούσε για «δεξιά παρένθεση», και όσο να ΄ναι κάτι ξέρει παραπάνω από πολιτική…

Έλεος, επιστήμονες…
Ότι θα φύγει θα φύγει. Το πόσο σύντομα, δεν ξέρω. Αν και έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα πολύ δύσκολα θα τον κλείσει τον χρόνο. Το λέω αυτό για να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους δύο κατηγορίες δημοσιολόγων. Πρώτον, ορισμένοι εκδότες λαθρόβιων εντύπων (που ζουν αποκλειστικά απομυζώντες την κρατική διαφήμιση και παραλλήλως λυμαίνονται τις κάθε είδους εκδόσεις του κράτους- ακρίδες πραγματικές!) και, δεύτερον, οι δημοσκόποι (επίσης διαβιούντες σχεδόν αποκλειστικά από τα κονδύλια του κρατικού κορβανά). Οι πρώτοι τραβάνε ζόρι μεγάλο, όπως αποκαλύπτει και η αρθρογραφία τους, καθώς διαπιστώνουν ότι ο Καραμανλής δεν κάνει τίποτε, άφαντος, χαμένος κάπου μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Ραφήνας- αδιευκρίνιστο. Οι δεύτεροι βοηθάνε οι καημένοι όσο μπορούν. Βγάζουν τη μια δημοσκόπηση πάνω στην άλλη, όπου σου λένε ναι μεν χάνει η κυβέρνηση, αλλά δεν κερδίζει το ΠΑΣΟΚ! Α, μπα; Και ποιος κερδίζει; Ο μπάρμπας μου ο ψεύτης; Άσε το άλλο, το κουφό. Χάνει η κυβέρνηση από τα σκάνδαλα, αλλά ο Καραμανλής αλώβητος! Έλεος, επιστήμονες…

Το καπέλωμα
Και πάνω στον γενικό χαμό, να σου και η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, η αποκληθείσα και ως η πιο κομματική πρόεδρος στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου, με την έννοια ότι όποιος ανέβαινε πάνω στο έδρανο του προέδρου της Βουλής λίγο- πολύ τηρούσε τα προσχήματα. Η Ψαρούδα-Μπενάκη κανένα. Μα κανένα μιλάμε! Όταν βλέπει ΠΑΣΟΚ κάτι την πιάνει. Αλαφιάζεται. Προφανώς δεν μπορεί να ξεχάσει την περίοδο του «βρώμικου ΄89», τότε που προσπαθούσε- κι αυτή η καημένη- να χώσει τον Ανδρέα Παπανδρέου στη φυλακή. Τώρα εκδήλωσε την πρόθεση να βάλει χέρι στις ανεξάρτητες αρχές. Να τελούν λέει υπό τον έλεγχο της Βουλής- διάβαζε της πλειοψηφίας της Βουλής. Και γιατί να τελούν υπό τον έλεγχο; Μωρέ δεν τις καταργείτε εντελώς να τελειώνουμε; Σκέψου πόσα θα ΄χατε γλιτώσει: ούτε υποκλοπές, ούτε σκάνδαλο ΜΕΒΓΑΛ, ούτε σκάνδαλο με τα ομόλογα, ούτε αυτός ο ενοχλητικός Ζορμπάς μέσα στα πόδια μας…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Τρία «όχι» και ένα «ναι» υπό αναίρεση

Σ τα Γιάννινα βρίσκεται ο Καραμανλής οικογενειακώς για Πάσχα, και καλά θα περάσει, γιατί οι Ηπειρώτες είμαστε φιλόξενοι άνθρωποι. Ως εκ τούτου αποκλείω να του την «πέσει» κάνας αφρισμένος συνταξιούχος- «πρόεδρε, φέρε τα λεφτά μας πίσω» και τέτοια. Προτού φύγει πάντως συναντήθηκε με έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του- τον πιο στενό ίσως – που μου είπε τρία «όχι» και ένα «ναι». Τα τρία «όχι» αφορούν εκλογές, ανασχηματισμό (μικρό ή ευρύ) και βεβιασμένες κινήσεις για τη διαχείριση της κρίσης. Το «ναι» αφορά κάποια μέτρα διοικητικού χαρακτήρα για να εξωπετάξουν από τις διοικήσεις των Ταμείων Αγάπιους και Καπράνους. Τι μέτρα θα είναι αυτά; Θα επαναλειτουργήσουν την επιτροπή της Τραπέζης της Ελλάδος που είχαν καταργήσει ώστε να ελέγχονται οι επενδύσεις των διαθεσίμων. Θα περάσουν τις διοικήσεις των Ταμείων από τα κόσκινα της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας και της Επιτροπής Ζορμπά και όποια άλλη επιτροπή βρουν… πρόχειρη. Αυτός είναι ο σχεδιασμός, μου είπε ο κυβερνητικός παράγων. Καμία αντίρρηση, αλλά αν προκύψει σχέση πολιτικού προσώπου με όλα αυτά ο σχεδιασμός θα πάει περίπατο, να είμαστε εξηγημένοι!