Γηπεδογραφίες

Φυσική συνέπεια

Η βαριά ήττα από την Τουρκία δεν ήταν ούτε εθνική καταστροφή ούτε συνωμοσία των Θεών κατά της Ελλάδας. Ήταν απλώς η φυσική συνέπεια μιας σειράς πραγμάτων που έγιναν πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Φυσική συνέπεια της κατάστασης του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στη θεωρία 13η ομάδα στον κόσμο λόγω κεκτημένης ταχύτητας, στην πραγματικότητα η Εθνική πατάει σε ένα σαθρό πρωτάθλημα και σε ξενιτεμένους που σπάνια παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ομάδες τους. Δεν είναι ασφαλώς τυχαία η κατρακύλα της χώρας μας στην κατάταξη του Τσάμπιονς Λιγκ ούτε η πλήρης αναξιοπιστία των ομάδων μας τα τελευταία χρόνια.

Φυσική συνέπεια του εθνικοπατριωτικού χαρακτήρα που προσέλαβε η αναμέτρηση. Η σύμπτωση της ημερομηνίας με την εθνική εορτή αλλά και η ονομασία του γηπέδου (από τον ήρωα του 1821), συν μια μεγάλη δόση αυτοπεποίθησης προερχόμενη από ιστορικού χαρακτήρα περηφάνια και όχι ποδοσφαιρικές εγγυήσεις, έδωσαν έναν πανηγυρικό- εκδικητικό τόνο σε ένα παιχνίδι από το οποίο εμείς είμαστε αυτοί που είχαμε τα πάντα να χάσουμε.

Φυσική συνέπεια των επιλογών του προπονητή. Μόνο ένας τουρίστας στη χώρα ή κάποιος συνδεόμενος με συμβόλαιο με συγκεκριμένους παίκτες και όχι με μια Ομοσπονδία δεν θα έβλεπε ότι η ομάδα που κατέκτησε το Εuro έχει προ πολλού κλείσει τον κύκλο της, ότι πρέπει να μπολιαστεί με νέους παίκτες και ότι πρέπει να δοθεί ένας νέος τόνος, τόσο στον τρόπο παιχνιδιού όσο και στη νοοτροπία. Δεν είναι δυνατόν να παίζουν οι πιο ντεφορμέ, εκείνοι που δεν παίζουν ούτε στις ομάδες τους, εκείνοι που χτύπησαν προχθές και δεν μπορούν να τρέξουν ή εκείνοι που αλλού είναι η θέση τους και αλλού τους βάζεις. Η ομάδα έγινε πια σαν δημόσια υπηρεσία: μονιμότητα και ανία.

Στη θεωρία 13η ομάδα στον κόσμο λόγω κεκτημένης ταχύτητας, στην πραγματικότητα η Εθνική πατάει σε ένα σαθρό πρωτάθλημα…

ΠΗΛΙΝΑ ΠΟΔΙΑ

Φυσική συνέπεια του ρητού «μια του κλέφτη- δυο του κλέφτη». Ο πρώτος κλέφτης (Νορβηγία) διέφυγε μέσα στη βροχή και τα δοκάρια. Ο δεύτερος (Βοσνία) κοιμήθηκε επί 80 λεπτά και συνελήφθη στα 10 τα τελευταία. Προχθές η Τουρκία βοηθήθηκε (αλλά έτσι είναι η μπάλα) από όλους τους αστάθμητους παράγοντες του παιχνιδιού: το γρήγορο γκολ της Ελλάδας, τη μέρα του Νικοπολίδη, τις δικές μας χαμένες ευκαιρίες. Όλη αυτή η συγκυρία όμως δεν ήταν παρά ένα ατύχημα που περίμενε να συμβεί.

Φυσική συνέπεια, τέλος, της πάγιας ελληνικής συνήθειας της επανάπαυσης. Αρνηθήκαμε να χτίσουμε πάνω στον θρίαμβο της Πορτογαλίας και νομίσαμε ότι μπορούμε απλώς να τον αντιγράψουμε. Ο προπονητής αρνήθηκε να δει το μέλλον με κανόνες δυναμικής και ό,τι αν δεν ανανεωθεί πεθαίνει. Οι φίλαθλοι δεν αρνούνται την αγάπη τους σ΄ αυτήν την ομάδα, αλλά σιγά σιγά της στερούν την εκτίμησή τους. Οι επιτήδειοι τη χρησιμοποιούν για ιδιοτελείς σκοπούς. Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι αναρωτιόμαστε, ξανά και ξανά, πότε θα γίνουν αντιληπτά όλα αυτά τα αυτονόητα. Φιλαθλέων