Γνώμη

Καληνύχτα κ. Ρεχάγκελ

Ώς εδώ, κύριε Ρεχάγκελ. Ευχαριστούμε για όλα, καιρός να γυρίσουμε και εμείς και εσείς σελίδα! Ευχαριστούμε για τις χαρές που μας προσφέρατε, ευχαριστούμε για το μοναδικό καλοκαίρι που μας χαρίσατε, όμως οι πίκρες που έχουμε γευθεί από το Εuro μέχρι σήμερα τείνουν να ισορροπήσουν την επιτυχία. Η ζυγαριά γέρνει επικίνδυνα. Στα Τίρανα ήρθε η πρώτη ψυχρολουσία με τους οικοδεσπότες να αμφισβητούν πρώτοι την πρωταθλήτρια Ευρώπης και να επαίρονται (δικαίως) για την επιτυχία τους. Ο αποκλεισμός από τα τελικά του Μουντιάλ ξεπεράστηκε με τη δικαιολογία:

κουρασμένα τα παιδιά, μην τα πειράξετε. Και δεν μίλησε τότε κανείς, ούτε για τα «παιδία» που μεγάλωναν μέρα με τη μέρα, ούτε για τον Ρεχάγκελ που μίκραινε μέρα με τη μέρα…

Μια σκάλα, λένε, συμβολίζει την επιτυχία, γι΄ αυτό κάποιοι φροντίζουν να την ανεβαίνουν ανάποδα… Ο Ρεχάγκελ την ανέβηκε και από την καλή αλλά και από την ανάποδη. Το βράδυ του Σαββάτου οι ψίθυροι της αμφισβήτησης έγιναν κραυγή. Η συντριβή από την Τουρκία ήταν μια ποδοσφαιρική ήττα και τίποτα περισσότερο, θα πουν οι πιο μετριοπαθείς, όμως οι άλλοι, οι οπαδοί που γέμισαν το Καραϊσκάκη και εισέπραξαν λεπτό προς λεπτό την ταπείνωση, δεν το βλέπουν έτσι. Η ήττα από τους γείτονες καταγράφεται στην ιστορία της Εθνικής ομάδας. Οι κατά συρροήν λανθασμένες επιλογές του Ρεχάγκελ πονάνε πιο πολύ από τα γκολ των Τούρκων, οι κατά ριπάς αποτυχίες μετά το Εuro είναι πλέον επαχθείς. Ο κύκλος έκλεισε με τον χειρότερο τρόπο για όλους. Οι περισσότεροι παίκτες αποκαθηλώθηκαν στη συνείδηση των οπαδών, ο προπονητής της επιτυχίας λοιδορείται και το τρόπαιο στολίζει πια κάποια βιτρίνα της Ομοσπονδίας σκονισμένο από την αμφισβήτηση.