[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες που φθάνουν στο τέλος τους είναι οι πρώτοι, ύστερα
από περίπου δώδεκα χρόνια, που διεξάγονται σε χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(E.E.). Οι επόμενοι θα διεξαχθούν στην Ασία (Πεκίνο) και οι μεθεπόμενοι
άγνωστο ακόμη πού. H Ελλάδα είχε συνεπώς την ευκαιρία αλλά και κάθε λόγο να
προβάλει, στο πλαίσιο αυτών των Ολυμπιακών, και την «ευρωπαϊκή της ιδιότητα»,
τη θέση και τον ρόλο της στην E.E. Δεν νομίζω ότι το έπραξε. Παρουσίασε με
έντονο ελληνοκεντρικό τρόπο την Ιστορία της. Παρέλειψε όμως να αναδείξει το
μείζον επίτευγμα των τελευταίων δεκαετιών: την ένταξη δηλαδή και τον ρόλο της
στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να αναδείξει την πλέον καθοριστική διάσταση της
σύγχρονης Ελλάδας – την ευρωπαϊκή διάσταση. Τον ρόλο της στην Ένωση ως
ανεπτυγμένης χώρας-μέλους. Τη συμβολή της σε διαδικασίες ειρηνευτικές,
συνεργασίας και ολοκλήρωσης. H ανάδειξη της «ευρωπαϊκής ταυτότητας» της χώρας
ήταν επιβεβλημένη για πολλούς λόγους. Πρώτον, γιατί μια σειρά από έργα που
συνδέονται με τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών έχουν χρηματοδοτηθεί από την
Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεύτερον, γιατί η προσπάθειά μας να αναδείξουμε άλλες πτυχές
των Αγώνων, όπως π.χ. την «επιστροφή τους στο αθώο πνεύμα της αρχαιότητας»
απέτυχε παταγωδώς. H γενέτειρα των Αγώνων και φιλοξενούσα χώρα αποδείχθηκε
ένοχη απαράδεκτων πρακτικών που κάθε άλλο παρά στην ενίσχυση της εικόνας της
στο διεθνές προσκήνιο συμβάλλουν. Τρίτον, γιατί το κόστος των Ολυμπιακών
Αγώνων θα έχει «ευρωπαϊκές συνέπειες» (υπέρβαση δημοσιονομικού ελλείμματος
όπως ορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης). Άρα, θα έπρεπε να είχε
αναδειχθεί και προβληθεί η «ευρωπαϊκή διάσταση». Πολύ περισσότερο που μια
τέτοια προβολή θα ήταν σε αρμονία με το νόημα των Αγώνων. Με άλλα λόγια, το
νόημα των Αγώνων δεν υπηρετείται με τις έντονα εθνοκεντρικές προσεγγίσεις. Το
αληθινό νόημα βρίσκεται στην ενίσχυση της παγκόσμιας συνεργασίας και
συναδέλφωσης. Σε κάποιο βαθμό η εθνοκεντρικότητα – η προσπάθεια δηλαδή με κάθε
τρόπο, θεμιτό και αθέμιτο, να καταστούμε παγκόσμια αθλητική υπερδύναμη – μας
οδήγησε στις απεχθείς πρακτικές και στο διεθνές ρεζίλεμα που ακολούθησε.

Ο Π. K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και
Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιου Αθηνών