Βελτιώσεις κατόπιν… υποδείξεων

Όπως τα χιόνια, όταν εμφανίζονται τόσο νωρίς, αποτελούν «θέμα προς συζήτηση»,
έτσι και οι προσφερόμενες υπηρεσίες στους Έλληνες θεατές αγώνων Τσάμπιονς Λιγκ
είναι σημαντικές. Γιατί είναι τόσο σπάνιες…

Οι φίλοι του ποδοσφαίρου που διαφώνησαν (αλλά τελικά ενέδωσαν λόγω του
ονόματος του αντιπάλου) με την απαράδεκτη απόφαση του Ψωμιάδη να ορίσει τιμές
εισιτηρίων λες και απευθύνεται σε υψηλά εισοδήματα, γνώρισαν – σε γενικές
γραμμές – τι θα πει «υπηρεσίες υψηλού επιπέδου». Βέβαια, οι φωνές τους για την
ακρίβεια μαζεύονται σαν το κύμα που ξεσπά, το ζητούμενο όμως τώρα δεν είναι
αυτό. Στις πόρτες, η ευγένεια συχνά σε έκανε να αναρωτιέσαι πού βρίσκεσαι…
Στις σουίτες, η ερώτηση ήταν γιατί τα air conditioned να μη λειτουργούν όλες
τις ημέρες και όχι μόνο όταν το επιβάλλουν τα… κακά παιδιά ή οι… ξανθές
κυρίες της ΟΥΕΦΑ που διενεργούν τους (αυστηρούς) ελέγχους. Στο τερέν, η
απόλυτη λάμψη! Τα 1.200 λουξ άπλωσαν το χαλί του φωτός σε όλο τον αγωνιστικό
χώρο. Κι εμείς θυμόμαστε άλλοτινές φορές – τότε που τα άψυχα και σχεδόν καμένα
λαμπιόνια πάλευαν με το απόλυτο σκοτάδι με τις λόγχες των ακτίνων τους δίχως
σοβαρό αποτέλεσμα… Στο πάρκινγκ, η χλιδή νυχτερινού κέντρου της παραλιακής.
Οι παρκαδόροι έψαχναν τρόπους να γίνουν περισσότερο ευγενικοί στην
επιχείρηση-εξυπηρέτηση, ενώ οι καθαρισμένες αίθουσες του Σταδίου μαρτυρούσαν
ότι έγινε σωστή και σκληρή δουλειά. Χαλιά, μοκέτες, η καλύτερη… φιλοξενία
για λουστρίνια ή γόβες, όταν σε ματς ελληνικού πρωταθλήματος συνήθως
απαιτείται μπότα εκστρατείας που να αντέχει στις λάσπες και τις… κακουχίες.
Θαύμα-θαύμα; Όχι ακριβώς! Απλά, ανάγκα και οι… παράγοντες – όλων των τύπων,
ακόμη και των πλέον δύσκολων – πείθονται. Οι κυρώσεις θα ήταν επώδυνες, αν το
γήπεδο δεν περνούσε τις εξετάσεις. Αλλά και στη Ριζούπολη δεν έγινε το ίδιο;
Σε χρόνο μηδέν ένα αχούρι μετατράπηκε σε γήπεδο αξιώσεων, έστω και αν δεν έχει
εξέδρα στο ένα «πέταλο». ‘Η μήπως ξεχάσατε τα έργα στη Λεωφόρο, εκεί όπου
μπορούμε να αποθεώνουμε και να θαυμάζουμε Ραούλ και Κασίγιας; Άρα, όταν
θέλουμε, μπορούμε! Μόνο που θέλουμε ελαφρύ… σπρώξιμο. Το πιστόλι που
εκτοξεύει απειλές, στο κεφάλι.

Τώρα, επιστροφή στη μιζέρια του ελληνικού πρωταθλήματος. Με τον ανίσχυρο
πρόεδρο Κανελλόπουλο. Τις άναρθρες κραυγές για τη διαιτησία. Τις ΠΑΕ με τα νέα
ΑΦΜ που ζητούν χωρίς να δίνουν παρά μόνο μια ιστορία. Τους παράγοντες που
επιζητούν τρόπους αντίδρασης και επιδιώκουν ανοίγματα στην Πολιτεία.

Την αναξιοπιστία. Τα ελάχιστα εισιτήρια. Την καχυποψία. Τους προέδρους με τα
γεμάτα ποινικά μητρώα. Το ελάχιστο θέαμα. Τις «μαύρες» τρύπες των ταμείων. Την
κάνουλα της τηλεόρασης κλειστή.

Τι κρίμα, γιατί το Τσάμπιονς Λιγκ να είναι μόνο κάθε εβδομάδα – γιατί να
υποστούμε τη δοκιμασία του διημέρου με τους άοσμους αγώνες;

Πώς είπατε; Οι πρόεδροι αποφάσισαν αποχή; Ζητούν διάλειμμα έως το τέλος
Οκτωβρίου;

Ε, τότε, όπως λέει η διαφήμιση, ζήτω το διάλειμμα!

Μετά τη δυναμική εισβολή του Σ. Κόκκαλη προχθές στα αποδυτήρια, τα γελάκια
κόπηκαν στον Ρέντη. Τι να ζητήσουν τώρα οι παίκτες; Πριμ για το Τσάμπιονς
Λιγκ; Αφήστε το, άλλωστε εκκρεμούν οφειλές παλαιότερες που μάλλον θα
καθυστερήσουν τώρα περισσότερο. Τον εσωτερικό κανονισμό της νέας περιόδου;
Μπορεί. Μόνο που το… φωτοτυπικό μηχάνημα έχει προβλήματα και οι «κόπιες» που
περιμένουν να λάβουν στα χέρια τους οι ποδοσφαιριστές βγαίνουν σε… λευκό
χαρτί και οι εργαζόμενοι ζουν με την αγωνία. Ας πρόσεχαν. Τον Γιακούμπου!

Ως είθισται, η τηλεόραση θα πληρώσει τα οικονομικά προβλήματα του ελληνικού
μπάσκετ. Πάλι καλά όμως που εδώ αναφερόμαστε σε «ελεύθερο» ιδιωτικό και όχι σε
κρατικό κανάλι. Προσέξτε: η συμμετοχή των ομάδων στο Τσάμπιονς Καπ κοστίζει
κάτι λιγότερο από όσο κόστιζε ήμισυ συμβολαίου ενός μέτριου παίκτη προ
πενταετίας. Τα πράγματα όμως άλλαξαν, τα περίπου 70 εκατ. δεν δίνονται με
τίποτα και οι Πανιώνιος, Περιστέρι έχουν σημαντικό πρόβλημα να αγωνιστούν στη
διοργάνωση. Έτσι, η Νότια περιφέρεια – μετέχουν οι ομάδες – θα καλύψει τα
έξοδα των αγώνων (δηλαδή διαιτητές-κομισάριους), ενώ ο Γ. Βασιλακόπουλος
αναζητεί κανάλι (Alpha; ) προκειμένου να εξασφαλιστούν επιπλέον έσοδα.