Η αλήθεια που δεν λέγεται

Θα μπορούσαμε να είχαμε υποστηρίξει το καθεστώς του απαρτχάιντ της Νότιας
Αφρικής εναντίον της πλειοψηφίας του μαύρου πληθυσμού;

Θα μπορούσαμε να είχαμε πλέξει το εγκώμιο των Νοτιοαφρικανών λευκών ηγετών,
λέγοντάς τους «σκληροτράχηλους πολεμιστές» αντί να τους πούμε ρατσιστές; Θα
μπορούσαμε να είχαμε δικαιολογήσει τον φόνο 56 μαύρων διαδηλωτών στη Σάρπβιλ
ως κατανοητά «μέτρα ασφαλείας» της νοτιοαφρικανικής αστυνομίας; Θα μπορούσαμε
να είχαμε χαρακτηρίσει τον φόνο μαύρων παιδιών από τους αστυνομικούς ως
«θυσία» στην οποία υποβλήθηκαν από τους γονείς τους; Θα μπορούσαμε να είχαμε
καλέσει την «τρομοκρατική» ηγεσία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου «να
ελέγξει τον λαό της»;

Τα θύματα. Παλαιστίνιος μεταφέρει παιδί που τραυματίστηκε από ισραηλινά πυρά σε παλαιστινιακή διαδήλωση για την απελευθέρωση κρατουμένων, στη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης

Και όμως, αυτό ακριβώς κάνουμε κάθε μέρα, γράφοντας για τον πόλεμο μεταξύ
Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Αδιάφορο πόσοι νέοι σκοτώνονται από τους
Ισραηλινούς, αδιάφορο πόσες δολοφονίες ­ εκατέρωθεν ­ και αδιάφορο πόσο
αιμοσταγής είναι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μεταδίδουμε αυτή την τρομερή
σύγκρουση σαν να υποστηρίζαμε τους λευκούς της Νότιας Αφρικής εναντίον των
μαύρων. Όχι, το Ισραήλ δεν είναι Νότια Αφρική (μολονότι υποστήριξε ευχαρίστως
το καθεστώς του απαρτχάιντ). Ούτε οι Παλαιστίνιοι είναι οι μαύροι των
παραγκουπόλεων. Όμως, παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη
Γάζα και τις παράγκες των μαύρων του Γιοχάνεσμπουργκ. Ούτε υπάρχει μεγάλη
διαφορά ανάμεσα στην τακτική του ισραηλινού στρατού στα κατεχόμενα και εκείνη
της νοτιοαφρικανικής αστυνομίας. Το καθεστώς του απαρτχάιντ είχε τάγματα
θανάτου σαν και αυτά που έχει σήμερα το Ισραήλ. Όμως, δεν χρησιμοποιούσε ούτε
κανονιοφόρους ούτε πυραύλους.

Σπάνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ένας λαός έχει συκοφαντηθεί τόσο πολύ όσο
οι Παλαιστίνιοι. Και σπάνια ένας λαός έχει συγχωρεθεί και εξευμενιστεί τόσο
πολύ όσο οι Ισραηλινοί. Οι ισραηλινές πρεσβείες σε όλον τον κόσμο κάνουν
συστάσεις προς τους δημοσιογράφους ότι δεν είναι σωστό να αποκαλούν
«σκληροπυρηνικό» τον Ισραηλινό πρωθυπουργό. Και οι δημοσιογράφοι
συμμορφώνονται με αυτή τη γραμμή.

Ο Σαρόν, μας λένε, μπορεί να αποδειχτεί ένας άλλος Ντε Γκωλ. Το πιθανότερο
είναι να γίνει σαν τους πραξικοπηματίες Γάλλους στρατηγούς της Αλγερίας.
Βασάνιζαν και αυτοί και σκότωναν τους Άραβες αντιπάλους τους. Το 1979
καταψήφισε τη συνθήκη ειρήνης με την Αίγυπτο. Το 1985 καταψήφισε την απόσυρση
από τον Νότιο Λίβανο. Το 1991 αντιτάχθηκε στη συμμετοχή του Ισραήλ στην
ειρηνευτική διάσκεψη της Μαδρίτης. Το 1993 δεν θέλησε να δώσει η ολομέλεια της
Κνεσέτ ψήφο στη συμφωνία του Όσλο. Το 1994 απείχε από την ψηφοφορία για
ειρήνευση με την Ιορδανία. Το 1997 καταψήφισε τη συμφωνία για τη Χεβρώνα. Το
2000 καταδίκασε την ισραηλινή αποχώρηση από τον Λίβανο. Τώρα χτίζει εβραϊκούς
οικισμούς στα κατεχόμενα αραβικά εδάφη ­ σε μια κατάφωρη παραβίαση του
διεθνούς δικαίου ­ με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς από ό,τι ο προκάτοχός του.

Παρ’ όλα αυτά, θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως εκείνος που ευθύνεται
για τον πόλεμο είναι ο (άρρωστος) Αραφάτ, που «δεν μπορεί να ελέγξει τον λαό
του». Οι Ισραηλινοί έχουν σπρώξει τους Παλαιστινίους σε τόση απόγνωση, σε τόση
ταπείνωση, που δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν. Όσο αρνούμαστε να πούμε την
αλήθεια ­ από φόβο μήπως μας πουν «αντισημίτες» ­ τόσο γινόμαστε συνεργοί σε
τρομερές πράξεις στη Μέση Ανατολή.

Βομβάρδισαν, σκότωσαν και απήλθαν οι Ισραηλινοί

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε την
αποχώρησή του από τις περιοχές της Λωρίδας της Γάζας που είχε ανακαταλάβει τη
Δευτέρα, έπειτα από τη σφοδρή επιχείρηση που εξαπέλυσε από ξηρά, αέρα και
θάλασσα. Αρχικά, εκπρόσωπος του στρατού είχε ανακοινώσει ότι το Ισραήλ θα
διατηρήσει τον έλεγχο των παλαιστινιακών περιοχών στη Γάζα, όσο συνεχίζονται
οι παλαιστινιακές επιθέσεις με όλμους εναντίον ισραηλινών πόλεων. Την
ικανοποίησή της για την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού εξέφρασε η
Ουάσιγκτον, την οποία είχε ζητήσει λίγο νωρίτερα, διά του υπουργού της των
Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ. Ο κ. Πάουελ κάλεσε και τις δύο πλευρές να σεβαστούν
τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει.

Παραβιάζοντας τις συμφωνίες αυτονομίας, ο ισραηλινός στρατός εισέβαλε κατά τη
διάρκεια της χθεσινής νύχτας στον υπό παλαιστινιακό έλεγχο τομέα στο βόρειο
τμήμα της Γάζας, σε αντίποινα για την παλαιστινιακή επίθεση με όλμους στην
πόλη Σντερότ, στο Νότιο Ισραήλ. Ελικόπτερα, άρματα μάχης και κανονιοφόροι
εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση με οβίδες και πυραύλους στη διάρκεια της νύχτας στην
Κεντρική Γάζα, με στόχο το αρχηγείο της επίλεκτης παλαιστινιακής μονάδας
ασφαλείας, Δύναμη 17. Δύο Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και έξι τραυματίστηκαν. Ως
«ασυγχώρητο έγκλημα» χαρακτήρισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ ο
Γιάσερ Αραφάτ και δήλωσε ότι «αυτή η στρατιωτική κλιμάκωση είναι μια νοσηρή
προσπάθεια να λυγίσουν το λαό μας, όμως ο κόσμος οφείλει να καταλάβει ότι
αυτός ο λαός δεν θα υποχωρήσει απέναντι στις ισραηλινές συμμορίες».