ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Αμοιβαίες προκλήσεις

Εντάξει, ο Ρεζίς Ντεμπραί προσπαθεί να προβληθεί. Τα αντεπιχειρήματα της
«Λιμπερασιόν» δεν θα μπορούσαν όμως να είναι λιγότερο προκλητικά;

Η εθνοκάθαρση. Έτσι την είδε ένα παιδί που ζούσε στο Μικρό Κρούσε μέχρι τη μέρα που ήρθαν οι Σέρβοι παραστρατιωτικοί

«Κατά τη γνώμη σας», ρώτησε ο τηλεπαρουσιαστής τον καλεσμένο του, «γιατί οι
Σέρβοι σας επέτρεψαν να κάνετε αυτό που έχουν αρνηθεί σχεδόν σε όλο τον
κόσμο;». Εκείνος έστριψε το μουστάκι του και απάντησε χωρίς καμιά διάθεση
αστεϊσμού: «Γιατί τους είπα ότι αν απέρριπταν το αίτημά μου θα έδειχναν ότι
έχουν πράγματα να κρύψουν». Ο Ρεζίς Ντεμπραί πέρασε 10 μέρες στη Σερβία και το
Κόσοβο με επίσημη άδεια των σερβικών αρχών. Και επιστρέφοντας, έγραψε ένα
άρθρο στη «Μοντ» (ολόκληρο το ρεπορτάζ του δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό
«Marianne») και εμφανίστηκε σε διάφορα κανάλια για να υποστηρίξει τα βασικά
του συμπεράσματα. Ότι έχουν βομβαρδιστεί από το ΝΑΤΟ τουλάχιστον 300 σχολεία
και οι μισοί Σέρβοι είναι άνεργοι. Ότι οι περισσότεροι από τους Κοσοβάρους που
έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους ανταποκρίθηκαν έτσι είτε σε σχετική εντολή
του UCK είτε σε εκκλήσεις συγγενών τους στην Ελβετία και τη Γερμανία. Ότι ο
Μιλόσεβιτς δεν είναι δικτάτορας, αφού μπορεί όποιος θέλει να μιλήσει εναντίον
του σε μια αλβανική πιτσαρία της Πρίστινα.

Και ο μεν πρώην σύμβουλος του Μιτεράν αυτοαναιρείται σε συνέντευξή του στη
«Λιμπερασιόν», αφού αναγνωρίζει ότι την πληροφορία για τα 300 σχολεία του την
έδωσε κάποιος Ιταλός δημοσιογράφος και δεν την έχει επαληθεύσει, ότι το
συμπέρασμά του πως δεν υπήρξε εθνοκάθαρση αλλά «φυγή ενός περιορισμένου
αριθμού αμάχων» αποτελεί κι αυτό προϊόν μιας συζήτησής του μ’ έναν άλλο
δημοσιογράφο, και ότι στόχος του άρθρου του δεν ήταν να αναλύσει την κατάσταση
στο Κόσοβο αλλά να προκαλέσει στη Γαλλία μια συζήτηση ανάλογη μ’ εκείνες που
γίνονται στην Ιταλία, τη Γερμανία, την Ισπανία και την Ελλάδα.

Η εφημερίδα, όμως, γιατί έπρεπε να εκτεθεί; Στις έξι σελίδες που αφιερώνει
στην «υπόθεση Ντεμπραί» (!) διαβάζει κανείς μεταξύ άλλων ότι οι Σέρβοι της
Κράινα έφυγαν το 1995 από τα σπίτια τους έπειτα από προτροπή της ηγεσίας τους
και χωρίς οι κροατικές αρχές να τους εμποδίσουν. Ότι ο Μιλόσεβιτς απελευθέρωσε
τους τρεις Αμερικανούς στρατιώτες επειδή αντελήφθη την κόπωση της κοινής του
γνώμης. Ότι το ΝΑΤΟ επιτίθεται σε αμάχους άθελά του, αφού «οι επιτυχημένοι
βομβαρδισμοί οδηγούν και σε απώλειες αθώων».

Πολύ πιο εύγλωττο για τη (σκόπιμη ή μη) αφέλεια του Ντεμπραί είναι το σχόλιο
που έκανε στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο Στήβεν Ερλάνγκερ, διευκρινίζοντας ότι ο
ίδιος πήγε στην Πρίστινα με άδεια των Σέρβων και χωρίς συνοδεία. Στο Κόσοβο
εμφανίστηκαν τελευταία διάφοροι μυστήριοι επίσημοι επισκέπτες, γράφει. Ένας
απ’ αυτούς είναι και ο Ντεμπραί. Στο Grand Hotel, όπου έμεινε, συνάντησε
διάφορους Σέρβους αξιωματούχους και τους έκανε ερωτήσεις. Έκπληκτος, ο
υπεύθυνος του γραφείου Τύπου της Πρίστινα Μιλιβόγε Μιχαήλοβιτς αναρωτιόταν
μετά τη συνάντησή του με τον μηντιολόγο: «Ξέρει αλήθεια πού βρίσκεται;»