[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΑΠΟΦΑΣΗ για τη μη εγκατάσταση των πυραύλων S-300 στην Κύπρο υπήρξε απολύτως
ορθή (αν και οδυνηρή και καθυστερημένη). Τα όσα γράφονται για «περιορισμένη
κυριαρχία», για «δορυφοροποιήσεις» και άλλα «ηχηρά παρόμοια» κινούνται στο
χώρο της φαντασίας. Γίνεται π.χ. λόγος για «περιορισμένη κυριαρχία» της Κύπρου
(ή και της Ελλάδας) σήμερα, λες και υπάρχει «απόλυτος κυριαρχία» στην «Ευρώπη
του ευρώ» και σε ένα ολοένα και βαθύτερα αλληλοεξαρτώμενο διεθνές σύστημα στο
οποίο ακόμη και η μόνη υπερδύναμη, οι ΗΠΑ, αισθάνονται και είναι σε ορισμένες
περιπτώσεις «κράτος περιορισμένης κυριαρχίας». Το μείζον ερώτημα που θα πρέπει
να απαντηθεί είναι τι συμβάλλει στη μεγιστοποίηση των συμφερόντων της Κύπρου
και της Ελλάδας. Και η απάντηση στο απλό αυτό ερώτημα είναι ότι η όλη ιστορία
των S-300 έβλαπτε τα συμφέροντα Κύπρου και Ελλάδας. Η ιστορία αυτή δεν θα
έπρεπε να είχε ξεκινήσει για να μην καταλήξει στην οδυνηρή απόφαση τής «μη
εγκατάστασης». Αλλά αυτό που προέχει είναι το μέλλον.

Εάν υπήρχε κάποια αρχική υποτυπώδης δικαιολογία για την προμήθεια του
συγκεκριμένου πυραυλικού συστήματος (κατά την άποψή μου, δεν υπήρχε), αυτή
εξέλιπε τον Μάρτιο του 1998 με την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη
της Κύπρου στην Ένωση. Και εδώ ακριβώς έγκειται το συμφέρον Κύπρου και
Ελλάδας: να διασφαλισθεί η ένταξη της Κύπρου στην Ένωση. Αυτός πρέπει να είναι
ο στρατηγικός στόχος, στόχος που γίνεται πραγματικότητα με τη στρατηγική που
εφήρμοσε και ακολουθεί η Ελλάδα. Να επαναλάβουμε ότι το μείζον πολιτικό
επίτευγμα της Ελλάδας (και ειδικότερα των υπουργών Θ. Πάγκαλου και Γ.
Κρανιδιώτη) υπήρξε το άνοιγμα του δρόμου ένταξης της Κύπρου στην Ένωση. Το
επίτευγμα αυτό θα πρέπει να ολοκληρωθεί χωρίς υπονομεύσεις, με την προσχώρηση
της Κύπρου στην Ε.Ε. Το γεγονός όμως αυτό πιστοποιεί τις δυνατότητες που έχει
η χώρα όταν αξιοποιεί τις πολιτικο-διπλωματικές επιλογές, όταν δηλαδή επιλέγει
«να παίζει» στο πεδίο που έχει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα: δηλαδή στο
πολιτικό/διπλωματικό/θεσμικό επίπεδο και δεν αυτοπαγιδεύεται σε σύνδρομα,
δόγματα και εθνικιστικές ιδεοληψίες άλλων εποχών.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.