Σταθερά στην ελίτ

Μόνο οι Εθνικές Ελλάδας και ΗΠΑ βρίσκονται συνεχώς στις πρώτες θέσεις των κορυφαίων διοργανώσεων

ΕΙΝΑΙ αλήθεια πως έχουμε να δούμε το χρώμα του μεταλλίου από το 1989 στο
Ζάγκρεμπ, αλλά δεν είναι και λίγο πράγμα τόσα χρόνια να βρισκόμαστε συνέχεια
στις επάλξεις και να έχουμε σχεδόν πάντα πλασαρίσματα στις κορυφαίες τετράδες
του κόσμου. «Σημασία στη ζωή έχει η διάρκεια και όχι να περάσεις σαν
διάττοντας αστέρας» είναι μία από τις αγαπημένες φράσεις του κορυφαίου Έλληνα
προπονητή Γιάννη Ιωαννίδη, που ταιριάζει γάντι στην Εθνική Ομάδα μας.

Παγκόσμιο ρεκόρ χαρακτήρισε ο Γιώργος Βασιλακόπουλος αυτό το επίτευγμα την
Κυριακή και δεν πέφτει έξω αφού η Ελλάδα την τελευταία εξαετία είναι η
μοναδική ομάδα στον κόσμο μαζί με τις ΗΠΑ που δίνει πάντα το παρών στην πρώτη
εξάδα των μεγάλων διοργανώσεων. Και ουσιαστικά μπαίνει και στην τετράδα, με
εξαίρεση την Ολυμπιάδα της Ατλάντα όπου κατετάγη 5η.

Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε πως μία ομάδα που λογικά θα μας είχε περάσει είναι
η Γιουγκοσλαβία, που λόγω του εμπάργκο δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στο
Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γερμανίας (1993) και να διεκδικήσει και την
πρόκρισή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1994 στον Καναδά.

Η Εθνική μας λοιπόν από το 1993 στο Μόναχο έως και πρόσφατα στο Παγκόσμιο της
Αθήνας μπαίνει πάντα στις κορυφαίες θέσεις, άσχετα εάν δεν παίρνει τελικά μετάλλιο.

Η Ρωσία στις αντίστοιχες διοργανώσεις «μάζεψε» τέσσερα μετάλλια (3 ασημένια
και 1 χάλκινο), αλλά στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1995 τερμάτισε 7η και έχασε
και την πρόκριση στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα.

Η Γιουγκοσλαβία μετά το εμπάργκο σάρωσε τα χρυσά μετάλλια, εκτός του 1996
(ελέω Ντριμ Τιμ), ενώ η Λιθουανία το 1993 και το 1994 απουσίαζε από τις
διοργανώσεις, το 1995 στην Αθήνα πήρε το ασημένιο μετάλλιο και το 1996 στην
Ατλάντα το χάλκινο και μετά κατρακύλησε στην 6η θέση στο Ευρωμπάσκετ της
Ισπανίας και στην 7η εφέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας.

Η Ισπανία το 1994 στο Τορόντο σχεδόν… πάτωσε (10η), ενώ ένα χρόνο αργότερα
αποκλείστηκε στα προημιτελικά (από την Ελλάδα) στο Ευρωμπάσκετ του 1995 και
έχασε το ραντεβού της Ολυμπιαδας το 1996.

Οι Ιταλοί μπορεί πέρυσι να πήραν το ασημένιο μετάλλιο στη Βαρκελώνη, αλλά
εφέτος ήρθαν 6οι στην Αθήνα, ενώ το 1993 στο Ευρωμπάσκετ ήταν 10οι και δεν
προκρίθηκαν καν το 1994 στο Παγκόσμιο του Καναδά και το 1996 στην Ολυμπιάδα
της Ατλάντα.

Η Κροατία από την πλευράς της, μετά το ασημένιο μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της
Βαρκελώνης (1992), πήρε άλλα τρία χάλκινα στη σειρά και μετά… διαλύθηκε
τερματίζοντας 7η στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα (1996) και 11η στο Ευρωμπάσκετ της
Βαρκελώνης το 1997, κάτι που της στοίχισε και τον αποκλεισμό από το εφετινό Παγκόσμιο.

Όσο για τη Γερμανία, πήρε το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ του 1993, αλλά στη συνέχεια
σχεδόν εξαφανίστηκε από τον χάρτη, πετώντας την ευκαιρία να γίνει μία από τις
κορυφαίες δυνάμεις του χώρου.

Κάτι που έκανε η Ελλάδα με εφαλτήριο το 1987.

Και μπορεί να έχουμε να γευθούμε τη χαρά ενός μεταλλίου από το 1989 στο
Ζάγκρεμπ, όμως η Εθνική παραμένει σταθερά στις κορυφαίες θέσεις των εκάστοτε
διοργανώσεων, όπως φαίνεται και στον σχετικό πίνακα.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της χώρας Κώστας Σημίτης απέστειλε χθες προσωπικό
συγχαρητήριο τηλεγράφημα σε όλους τους παίκτες και το προπονητικό τιμ της
Εθνικής Ομάδας μας. Το πλήρες κείμενο του τηλεγραφήματος του Πρωθυπουργού (ο
οποίος είχε δώσει το παρών στον αγώνα της πρεμιέρας με τον Καναδά) αναφέρει:

«Σας συγχαίρω για την επιτυχή πορεία σας στο 13ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
μπάσκετ. Οι επιδόσεις σας, η μεθοδικότητα και η αγωνιστικότητά σας, οι ρυθμοί
και η σωστή οργάνωση, σας κατέταξαν ανάμεσα στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες του
κόσμου. Είμαι βέβαιος πως θα εξακολουθήσετε να αγωνίζεστε με τον ίδιο ζήλο,
κατακτώντας υψηλούς στόχους και επιτυγχάνοντας διακρίσεις που προβάλλουν την
εικόνα της χώρας μας διεθνώς».