Αν θεωρήσουμε ότι στη ΔΕΘ δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα της προεκλογικής περιόδου, και τώρα διανύουμε ήδη τον τρίτο μήνα της, να σας ενημερώσω απλώς, ότι παραμένει ασαφής η διάρκειά της! Πότε δηλαδή θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές.
Ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α΄, όπως εγκύρως πληροφορήθηκα προχθές το βράδυ, σε μια ομήγυρη, εξακολουθεί να αμφιταλαντεύεται, παίζοντας με τις ημερομηνίες. Πριν και μετά το Πάσχα, (που εφέτος πέφτει 2 Μαΐου) ή και ακόμη πιο μετά – στα μέσα Ιουνίου.
Κάτι δικοί του ισχυρίζονται ότι «όλα είναι ανοιχτά» και πως «οι τελικές αποφάσεις του προέδρου θα ληφθούν στα μέσα του Φεβρουαρίου», χωρίς απαραίτητα να επακολουθήσουν τις αποφάσεις, και ανακοινώσεις.
Αν θεωρήσει, λέει, πως υπάρχει «άνοιγμα», ήτοι βελτίωση της δημοσκοπικής εικόνας της κυβέρνησης και του ίδιου (λιγότερο, μια που προηγείται κατά πολύ των αντιπάλων του), ενδεχομένως να έχουμε εκλογές τις τρεις πρώτες Κυριακές του Απριλίου. Διαφορετικά, μετά το Πάσχα (εγώ έχω σημειώσει το 16 ή 23 Μαΐου εδώ). Κι ακόμη πιο… διαφορετικά, αν το «άνοιγμα» δεν θεωρηθεί επαρκές ούτε τον Μάιο, τον Ιούνιο «κι ό,τι γίνει»!!
Μα γιατί δεν πάει κάπου να του «ρίξουν» τα χαρτιά να τελειώνει; Τι βασανίζεται;
Η δικαίωση του Λαφαζάνη
Αν υπάρχει κάποιος που «φχαριστήθηκε» με την ψυχή του τη σύσταση Εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής για τα «κόκκινα» δάνεια, τα funds, τους servicers και όλα εκείνα τα… «μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά» που καταλήστεψαν τον κοσμάκη και του πήραν τα σπίτια, αυτός δεν είναι άλλος από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη!
Ο Παναγιώτης, που λοιδορήθηκε όσο κανείς επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για την αγωνιστικότητά του, και την προσπάθειά του να αποτρέψει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς σπιτιών που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση του Τσίπρα και του Καμμένου συνεταίρου του, θεωρητικά φέρει τον τίτλο του πρωτεργάτη του αγώνα.
Διότι όπως ίσως θυμάστε, έδινε καθημερινή παρουσία στα γραφεία συμβολαιογράφων που έκαναν πλειστηριασμούς, καθ’ ότι αυτό ήταν το κόλπο που είχε εφεύρει η κυβέρνηση του ηγέτη Τσίπρα προκειμένου να αποφεύγει τις διαμαρτυρίες των πληττόμενων στα ειρηνοδικεία. ΚΙ όχι απλό «παρών», αλλά και συγκρουσιακό με τα ΜΑΤ που προστάτευαν τα συμβολαιογραφεία, ώστε να κάνουν ανενόχλητα τη δουλειά τους τα «κοράκια» – μην τα ξεχνάμε αυτά, ε;
Ο Παναγιώτης, λοιπόν, ανιδιοτελώς, έδωσε τον αγώνα, σύρθηκε στα κρατητήρια, οδηγήθηκε στα δικαστήρια, καταδικάστηκε τέσσερις φορές παρακαλώ, σε πολύμηνες φυλακίσεις, και τώρα δικαιώνεται.
Υποθέτω, ότι όταν συγκροτηθεί η Εξεταστική, θα είναι από τους πρώτους που θα κληθεί να παράσχει στοιχεία. Θα είναι πράξη οφειλόμενης τιμής γι’ αυτόν…
Ψήφος «ναι μεν αλλά»
Δεν ήταν και τόσο σίγουρο πρέπει να σας ενημερώσω ότι εντέλει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη συγκρότηση αυτής της Εξεταστικής, θα συγκέντρωνε την απαιτούμενη πλειοψηφία. Και δεν ήταν, διότι άντε να βρεις την απαιτούμενη πλειοψηφία των 120 βουλευτών μέσα σε αυτό τον κυκεώνα των ανεξάρτητων βουλευτών, που σήμερα αριθμούν τους 48, ζωή να’ χουν.
Κι όμως, βρέθηκαν, όχι (οι απαιτούμενοι) 120, αλλά 137 βουλευτές να στηρίξουν την πρόταση, η οποία και «πέρασε», παρά το «παρών» της ΝουΔού. Από τα αξιοσημείωτα της συνεδρίασης η στάση που τήρησε η Όλγα Γεροβασίλη, η οποία λειτουργεί στη Βουλή ως άτυπη εκπρόσωπος του κόμματος ΕΛΑΣ – Τσίπρα. Ψήφισε υπέρ, αλλά ενημέρωσε τη Βουλή ότι διαφωνεί με τη συμψηφιστική περίοδο της Εξεταστικής, που συμπεριλαμβάνει και την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από τον Τσίπρα.
Χα! Η Γεροβασίλη ήταν υπουργός σε διάφορα υπουργεία εκείνη την περίοδο, κι απορώ με τις ενστάσεις της. Ή δεν ήξερε τι (της) γινόταν; Ή απλώς θέλησε να μεταφέρει στη Βουλή την άποψη του… ηγέτη, ο οποίος με αυτά τα κόλπα που έκανε με τους παραιτηθέντες από τον ΣΥΡΙΖΑ βουλευτές, έμεινε εκτός εκπροσώπησης στη Βουλή και τώρα πληρώνει την έμπνευση που είχε…
Φοβάται τον Κασσελάκη
Ευκαιρίας δοθείσης, θέλω να αναδείξω επ’ αυτού την περίπτωση της «ανεξάρτητης», Πόπης Τσαπανίδου. Η «πρόεδρε, έλα με φόρα» βουλευτής, της οποίας τον… βαρυσήμαντο λόγο σπανίως έχει την τύχη να απολαύσει η Βουλή, παραμένει στο Κοινοβούλιο, παρ’ ότι όλοι γνωρίζουν πως αυτό συμβαίνει για το γινάτι του προέδρου Τσίπρα απέναντι στον Στέφανο Κασσελάκη. Καθ’ ότι απεκδυόμενη του βουλευτικού αξιώματος, η κατά τα άλλα συμπαθής Πόπη, τη θέση της στη Βουλή θα καταλάβει ο πρόεδρος Στέφανος κι αυτό καθόλου δεν αρέσει στον Τσίπρα, ο οποίος όπως όλοι γνωρίζουμε δεν είναι και το καλύτερο παιδί.
Η αλήθεια είναι ότι ο Κασσελάκης στη Βουλή, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, επί της ουσίας δεν θα είναι ένας ακόμη από τους «απέναντι» του Τσίπρα, αλλά θα συναγωνίζεται με την Κωνσταντοπούλου για το ποιος θα του «σέρνει» τα περισσότερα. Δεδομένου, δε, και του αδιαμφισβήτητου επικοινωνιακού ταλέντου που διαθέτει, όλο και κάποιους ψηφοφόρους θα δελεάσει, αφαιρώντας τους από το πολιτικό εγχείρημα Τσίπρα. Έτσι, λοιπόν, ο πρόεδρος της καρδιάς μας, τι κάνει για να το αποτρέψει; Διατηρεί την Πόπη στη Βουλή, κι αφήνει έξω τον Κασσελάκη, επειδή τον φοβάται. Και ειδικά τώρα που το κόμμα ΕΛΑΣ έχει πάρει την κάτω βόλτα, ακόμη περισσότερο…
Μία είσοδος, πολλές καραμπόλες
Έχει πλάκα, πάντως, το πόσο δαιδαλώδης θα ήταν η είσοδος στη Βουλή του Κασσελάκη, εάν και εφόσον η «έλα με φόρα, πρόεδρε» αποχωρούσε από το Κοινοβούλιο. Η Τσαπανίδου βρίσκεται στη Βουλή ως 4η στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Ο Κασσελάκης είχε τοποθετηθεί στην 9η θέση. Προσέξτε τώρα καραμπόλες:
– 5ος στο ψηφοδέλτιο είχε τοποθετηθεί ο Μιχάλης Καλογήρου, ο οποίος είναι ήδη διευθυντής του γραφείου του Τσίπρα, και ίσως ο στενότερος συνεργάτης του.
– Στην 6η θέση είχε τοποθετηθεί η Τζένη Λειβαδάρου, η οποία έχει διακόψει κάθε σχέση με την πολιτική, καθ’ ότι αντιπρόεδρος σήμερα σε μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία.
– 7ος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας ήταν ο Θανάσης Τσακρής, ο οποίος έχει προσχωρήσει στη Νέα Αριστερά.
– Αδιευκρίνιστο είναι τι θα έκανε η 8η στο ψηφοδέλτιο Ζορζέτα Λάλλη, η οποία έχει ενταχθεί και αυτή στη Νέα Αριστερά.
Και κάπως έτσι, η Βουλή δεν θα έχει τη χαρά να δει στα έδρανά της τον πρόεδρο Στέφανο, πολύ απλά γιατί αυτός που κινεί τα νήματα, τον μισεί!
Νέα στοιχεία για το Κυπριακό
Το βιβλίο που θα εισηγηθώ για σήμερα δεν είναι καινούργιο με την έννοια του όρου, είχε κυκλοφορήσει προ ετών.
Αφορά τη μεγάλη εθνική πληγή, το Κυπριακό και είναι γραμμένο από δύο εξαιρετικούς Κύπριους την καταγωγή συναδέλφους μου, τον Κώστα Βενιζέλο και τον Μιχάλη Ιγνατίου.
Επιγράφεται (ο) «Ένοχος», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ρίζες» και αναφέρεται στο ερεβώδες παρασκήνιο των πριν και των μετά, της βάρβαρης εισβολής του Αττίλα στη Μεγαλόνησο.
Η έκδοση που είχε κάνει πάταγο προ ετών, λόγω των αποκαλυπτικών στοιχείων που είχαν συγκεντρώσει οι δύο εκλεκτοί συνάδελφοι και αναδείκνυαν τον καταλυτικό ρόλο του Κίσινγκερ στα γεγονότα, αυτή τη φορά κυκλοφορεί επικαιροποιημένη και βελτιωμένη, έπειτα από πραγματική «σπουδή» στα αρχεία, αυτής της σκοτεινής μορφής της αμερικάνικης διπλωματίας.
Όπως σημειώνουν οι Βενιζέλος και Ιγνατίου (τα) «νέα συγκλονιστικά στοιχεία δεν ξετυλίγουν απλά το νήμα (της κυπριακής τραγωδίας), αλλά οδηγούν απευθείας στον ένοχο» που δεν είναι άλλος από τον Χένρι Κίσινγκερ.
Βιβλίο που συμβάλλει σημαντικά στην ιστορική έρευνα, για την επί μισό και πλέον αιώνα χαίουσα πληγή στον εθνικό κορμό, αποτελεί παράλληλα οιονεί τίτλο τιμής για τους δύο δημοσιογράφους που αγόγγυστα επί πολλά χρόνια, προσπαθούν να αποκαλύψουν όλες τις πτυχές της ιστορικής περιπέτειας που οδήγησε την Κύπρο στη σημερινή της μορφή – διχοτομημένη και με το 37% του εδάφους της υπό τουρκική κατοχή.
















