Γιατί το Μαξίμου αλλάζει στρατηγική έναντι ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ

Εν αναμονή δημοσιοποίησης του νέου κύκλου δημοσκοπήσεων από την επόμενη εβδομάδα, αλλά και στον απόηχο της ανάλυσης στο Μαξίμου ευρημάτων από τελευταίες κυλιόμενες μετρήσεις προκύπτουν σημειακές αλλαγές στην κυβερνητική στρατηγική έναντι του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛΑΣ.

Το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών ή μάλλον δύο blame game εξελίσσονται ταυτοχρόνως: το ένα αφορά το μετεκλογικό τοπίο, το άλλο έχει να κάνει με το σημερινό πολιτικό κλίμα στην παρατεταμένη, άτυπη προεκλογική περίοδο.

Αλλαγή πλεύσης

Μια ιδέα για τις αναπροσαρμογές της γαλάζιας τακτικής έδωσε προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης: το μόνο κόμμα με το οποίο η ΝΔ θα μπορούσε δυνητικά να καθίσει στο ίδιο τραπέζι «είναι το ΠΑΣΟΚ» και από εκεί και πέρα «περνάει αλλού η ευθύνη» (ενός πιθανού αδιεξόδου, δηλαδή) όπως περιέγραψε δημοσίως ο Πρωθυπουργός, επιχειρώντας για άλλη μία φορά να εντείνει την πολιτική πίεση στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκο Ανδρουλάκη.

Οσο για τη στάση του απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, φαίνεται πως ο Μητσοτάκης αποφάσισε να αλλάξει πλεύση, χαράσσοντας γραμμή αποφυγής της προσωπικής κόντρας με τον αρχηγό της ΕΛΑΣ, ύστερα από ένα διάστημα μεγάλης, ξαφνικής πόλωσης και ανταλλαγής μηνυμάτων σε επίπεδο κορυφής, κυρίως για το θέμα της αλλαγής του ποινικού κώδικα προεκλογικά το 2019.

Στην πρώτη περίπτωση, το Μαξίμου επιδιώκει να ενισχύσει το αφήγημα της αυτοδυναμίας, απορρίπτοντας κατηγορηματικά τα σενάρια περί συνεννόησης με τα δεξιά του (με τον Κυριάκο Βελόπουλο, π.χ.) και επιστρέφοντας σε ένα ισχυρό πρεσάρισμα του ΠΑΣΟΚ μέσω της συνεδριακής απόφασης για μη συνεργασία με τη ΝΔ («δεν είπε ότι δεν θέλει να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, με τον κ. Τσίπρα, με την κυρία Κωνσταντοπούλου»). Στη δεύτερη περίπτωση προσπαθεί να εμφανίσει τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ ως μόνο υπαίτιο της «κοκορομαχίας» και της «τοξικότητας».

Και στις δύο ο στόχος είναι κοινός: το Μαξίμου αγωνιά να επαναπροσεγγίσει ψηφοφόρους, οι οποίοι εξακολουθούν να εμφανίζονται διστακτικοί με την κυβέρνηση, αλλά εντοπίζονται στην γκρίζα ζώνη των δημοσκόπων (εκεί όπου φαίνεται να υπάρχει ακόμα ένα νεοδημοκρατικό 10%-15%), ζυγίζοντας ακόμα τις επιλογές τους και το συνολικό πολιτικό περιβάλλον.

Εξού και στην πραγματικότητα αφενός δεν πρόκειται να πάψουν τα γαλάζια χτυπήματα προς την πλευρά του Τσίπρα, που συσπειρώνουν την κομματική βάση – ο ίδιος ο Μητσοτάκης παραδέχτηκε ότι προκαλούνται «ανακλαστικά σε κόσμο που είναι κοντά στη ΝΔ» – αφετέρου το Μαξίμου επιλέγει τη λογική μια στο καρφί και μια πέταλο με το ΠΑΣΟΚ, έχοντας το βλέμμα στους ψηφοφόρους του ενδιάμεσου χώρου.

Σε αυτά τα ακροατήρια απευθύνονταν το σχόλιο της επίσημης κυβερνητικής φωνής ότι «όταν κάποιος θεωρεί ότι θα πάει από το 14% στο 30% ή από τρίτος, πρώτος, και δεν απαντάει στα επίδικα των εκλογικών συνεργασιών, αυτό το οποίο προσπαθεί να κάνει δεν οδηγεί πουθενά», με τον Παύλο Μαρινάκη να προσπαθεί να περιγράψει τη γαλάζια πρόταση διακυβέρνησης ως τη «μόνη που βγάζει νόημα, με αρχή, μέση και τέλος» (Action24).

Στο μεταξύ, σύμφωνα με όσα επικαλούνται αρμόδιες πηγές με γνώση δημοσκοπικών ευρημάτων που έχουν αναλυθεί στο Μαξίμου, δεν διαπιστώνονται θεαματικές αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς, ούτε στις κυρίαρχες μαύρες τρύπες για την (π.χ. το κόστος ζωής) κ.λπ.

Εκτιμήσεις για τις κάλπες

Την ώρα που το κυβερνών κόμμα ανησυχεί μην τυχόν χαθεί ξανά το «3» μπροστά στο ποσοστό του στην εκτίμηση ψήφου, υπάρχουν δύο εκτιμήσεις που δείχνουν να έχουν ευρεία απήχηση στο κυβερνητικό παρασκήνιο.

Πρώτον, η δηλωθείσα από την Ντόρα Μπακογιάννη εκτίμηση (στο Mega) ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο κόμμα στις επερχόμενες εκλογές, εκφράζει πλέον και άλλους εντός της ΝΔ, αλλά και στελέχη μέσα στο Μαξίμου.

Δεύτερον, οι γαλάζιοι θέλουν να περιγράφουν «πλαφονάρισμα» της ΕΛΑΣ και ταυτόχρονα «περιορισμένη δυναμική» του ΠΑΣΟΚ για να καλλιεργείται στα μάτια των μετριοπαθέστερων ψηφοφόρων ο κίνδυνος της αστάθειας.