Θερινό Απόλλων: Ο κακός χρόνος και ο καλός γείτονας

Η παροιμία λέει «Κάλλιο κακό χρόνο, παρά κακό γείτονα», όμως στην περίπτωσή μας, η κακιά ώρα αποκάλυψε έναν καλό γείτονα. Στις 15 Ιουνίου στην οδό Ευζώνων, κοντά στο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης, ξέσπασε πυρκαγιά σε ένα μικρό συνεργείο αυτοκινήτων. Η Πυροσβεστική πρόλαβε τη φωτιά πριν επεκταθεί σε άλλες επιχειρήσεις και κατοικίες. Το συνεργείο όμως καταστράφηκε και ο ιδιοκτήτης τραυματίστηκε ελαφρά.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνηθίζεται οι περισσότεροι να εκφράζουν τη λύπη τους και να συνεχίζουν τη ζωή τους. Οι άνθρωποι του θερινού κινηματογράφου Απόλλων, που βρίσκεται στο παρακείμενο οικοδομικό τετράγωνο, εξέφρασαν μεν τη λύπη τους, αλλά δεν έμειναν εκεί. Εδειξαν έμπρακτα και την αλληλεγγύη τους, με ουσία και αμεσότητα.

«ΤΑ ΝΕΑ» μίλησαν με τον ιδιοκτήτη του κινηματογράφου Κώστα Μπακιρτζή, ο οποίος μας είπε: «Χωρίς δεύτερη σκέψη, επισκεφθήκαμε το επόμενο πρωί τον έναν εκ των δύο ιδιοκτητών και του προτείναμε να διοργανώσουμε μια έκτακτη προβολή αλληλεγγύης για την οικονομική τους ενίσχυση. Συγκινήθηκε αμέσως». Ετσι, την επόμενη κιόλας μέρα, δημοσιεύτηκε η παρακάτω ανακοίνωση.

Η ανακοίνωση του κινηματογράφου

«Ο κινηματογράφος Απόλλων διοργανώνει έκτακτη προβολή αλληλεγγύης για την ενίσχυση του συμπολίτη και γείτονά μας, του οποίου το συνεργείο στην Ευζώνων, έναν δρόμο δίπλα από τη Σαρανταπόρου μας, καταστράφηκε ολοσχερώς από τη μεγάλη πυρκαγιά της χθεσινής μέρας. Ολα τα έσοδα της προβολής της ταινίας PERSEPOLIS την Πέμπτη θα διατεθούν εξ ολοκλήρου στον ίδιο, ως μια μικρή αλλά ειλικρινή ένδειξη συμπαράστασης από την κινηματογραφική μας κοινότητα.

Παράλληλα, στον χώρο του κινηματογράφου θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης για όποιον επιθυμεί να συνεισφέρει επιπλέον, βοηθώντας τον να σταθεί ξανά στα πόδια του μετά από αυτή τη μεγάλη καταστροφή.

Σε δύσκολες στιγμές, η αλληλεγγύη είναι η μεγαλύτερη δύναμη μιας γειτονιάς. Πάντα θα έχουμε ο ένας τον άλλον και θα το αποδεικνύουμε έμπρακτα. Το σινεμά δεν είναι απλά η παρακολούθηση μιας ταινίας. Είναι μια συλλογική εμπειρία που συνεχίζεται και εκτός αίθουσας, είναι ο τρόπος να ζούμε όλα όσα συναντάμε στην καθημερινότητα μας μέσα από το “εμείς”».

Το σύνθημα είχε δοθεί. Οπως έχουμε δει κι άλλες φορές να συμβαίνει, αυτή η ανακοίνωση στα social media ήταν αρκετή για να μοιραστεί το νέο αστραπιαία σε χιλιάδες ανθρώπους.

Ακόμα και άτομα που δεν είχαν καμία σχέση με τη γειτονιά ή με τον κινηματογράφο ή άλλοι που μένουν χιλιόμετρα μακριά την κοινοποίησαν για να επαινέσουν την πράξη αλληλεγγύης ενός γείτονα ή μιας μικρής επιχείρησης σε μια άλλη, αν θέλετε να το δούμε κι έτσι.

Στο πλευρό του κινηματογράφου συντάχθηκαν τρεις ακόμα επιχειρήσεις. Η Κάβα Τζαρίδη, το Juicy Rita και το «Φάτε Σκάστε» προσφέροντας ποτά και σουβλάκια, με το κέρδος από την κατανάλωσή τους να πηγαίνει για τον ίδιο σκοπό. Οπότε δεν έγινε απλώς μια προβολή, αλλά μια συνάντηση ανθρωπιάς.

8 χιλιάδες ευρώ σε λίγες ώρες

Η κινητοποίηση έφερε απρόσμενα αποτελέσματα. Πολλοί άνθρωποι αγόρασαν εισιτήριο από διάφορα μέρη, χωρίς να πάνε να δουν την ταινία, ο κινηματογράφος γέμισε θεατές που δεν χωρούσαν, κατακλύζοντας τις σκάλες και τον δρόμο μπροστά από αυτόν, δημιουργώντας έτσι μια απρόσμενη «συνωμοσία» αλληλεγγύης. Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι πέρασαν για να αφήσουν στο κουτί συμβολικά ένα ποσό.

Μέσα σε λίγες ώρες συγκεντρώθηκαν περίπου 8.000 ευρώ, που δόθηκαν ως οικονομική στήριξη σε εκείνους που έχασαν το συνεργείο τους, για να το φτιάξουν ξανά. Ο κινηματογράφος επανήλθε με νέα ανακοίνωση, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να περιγράψουν αυτό που ζήσαμε χθες. […] Ευχαριστούμε κάθε άνθρωπο που αγόρασε εισιτήριο, κάθε άνθρωπο που πέρασε από τον Απόλλωνα, κάθε άνθρωπο που άφησε κάτι στο κουτί ενίσχυσης και κάθε άνθρωπο που βοήθησε να διαδοθεί αυτή η προσπάθεια. Χθες αποδείξαμε ότι όταν ένας άνθρωπος πέφτει, υπάρχουν εκατοντάδες να τον σηκώσουν. Εχουμε ο ένας τον άλλον. Και αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από όσα μπορούμε να χωρέσουμε σε μια οθόνη».

Η δύναμη της συλλογικής στάσης

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας συνοικιακός κινηματογράφος βοηθάει κάποιον που το χρειάζεται. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που βλέπουμε ισχυρή συμπαράσταση και προς τους ανεξάρτητους συκοικιακούς κινηματογράφους όταν κινδυνεύουν με εξώσεις ή κλείσιμο, όπως συνέβη και στην περίπτωση του Απόλλωνα, ο ιδιοκτήτης του οποίου καταλήγει:

«Δεν ήταν η πρώτη φορά που βιώσαμε τη δύναμη αυτής της συλλογικής στάσης. Λίγους μήνες νωρίτερα, όταν ανακοινώθηκε η πρόθεση αξιοποίησης του οικοπέδου μέσω αντιπαροχής, γεγονός που θα οδηγούσε στο κλείσιμο του ιστορικού θερινού κινηματογράφου, η πανελλαδική κινητοποίηση χιλιάδων ανθρώπων άσκησε τέτοια πίεση ώστε η απόφαση τελικά ανακλήθηκε και ο κινηματογράφος Απόλλων συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία του. Ισως τελικά αυτό να είναι και το πραγματικό νόημα μιας γειτονιάς και μιας κοινότητας: να υπενθυμίζει ότι η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς μια όμορφη λέξη, αλλά μια ζωντανή δύναμη που μπορεί να κρατήσει όρθιους ανθρώπους, χώρους και μνήμες».