Θα μπορούσε να είναι ένα ποδοσφαιρικό κουτί της Πανδώρας. Δεν υπήρξε ποτέ και πιθανόν να μην υπάρξει στο μέλλον αγώνας που να συμπυκνώνει τόσα ετερόκλητα στοιχεία. Πόλεμο, ιδιοφυΐα, απάτη, πολιτική, ένταση, εκδίκηση, αποθέωση, κατάρες, δόξα.
Τέσσερα χρόνια αγωνίας των Αργεντινών στριμωγμένα σε 90 ποδοσφαιρικά λεπτά που έφεραν τελικά τη λύτρωση απέναντι στη θατσερική Αγγλία.
Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τον μυθικό αγώνα της Αλμπισελέστε με τα Τρία Λιοντάρια στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 και οι Αργεντινοί ξεκίνησαν τη λιτανεία της κάθαρσής τους.
Πρώτα με την απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας να τιμήσει την επέτειο με ένα αναμνηστικό νόμισμα για το δεύτερο γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα που έχει χαρακτηριστεί ως το καλύτερο στην ιστορία της διοργάνωσης και στη συνέχεια με το ντοκιμαντέρ «The Match» που προβλήθηκε πριν από λίγες ημέρες στις Κάννες. Στις 22 Ιουνίου, ανήμερα την επέτειο, οι Αργεντινοί έχουν καθιερώσει την «Ημέρα του Ποδοσφαιριστή», τιμώντας το μυθικό γκολ του Ντιεγκίτο και κατ’ επέκταση τη νίκη επί των Αγγλων (2-1). Προηγουμένως εορταζόταν στις 14 Μαΐου, σε ανάμνηση ενός άλλου θρυλικού γκολ, του Ερνέστο Γκρίλο το 1963, συμπτωματικά επίσης εναντίον των Αγγλων.
Ενας ναΐφ ποδοσφαιρικός νους θα εστίαζε στο παιχνίδι που φιλοξενήθηκε κάτω από τον καυτό ήλιο της Πόλης του Μεξικού, στο στάδιο Αζτέκα, καταμεσήμερο. Η ιστορία ωστόσο είναι πολύ μεγαλύτερη και η δομή της αποτελεί τη μήτρα της γέννησης δύο θρύλων, του Ντιέγκο Μαραντόνα και της Μάργκαρετ Θάτσερ.
Ο «αγώνας» ξεκίνησε ουσιαστικά το βράδυ της 31ης Μαρτίου 1982 στην Ντάουνινγκ Στριτ όταν η Θάτσερ κατάφερε να μεταμορφωθεί από Τσάμπερλεν σε Τσόρτσιλ παίρνοντας τη δύσκολη απόφαση να στείλει τον στόλο στα Φόκλαντ για να αποτρέψει την κατάκτησή τους από τη χούντα της Αργεντινής. Ηταν το μεγαλύτερο στοίχημα της «Μάρτζι» που της χάρισε στη συνέχεια το προσωνύμιο «Σιδηρά Κυρία». Για τη βρετανική πολιτική ζωή εκείνης της εποχής ήταν το «Χέρι του Θεού» και το «Γκολ του Αιώνα» μαζί, πολύ πριν τα εμπνευστεί ο Ντιεγκίτο. Μια απόφαση που της άνοιξε τον δρόμο για την πλήρη κυριαρχία στο εσωτερικό του Συντηρητικού Κόμματος και τη μεγάλη νίκη στις πρόωρες εκλογές του επόμενου χρόνου πατώντας στην πατριωτική ανάταξη της Βρετανίας.
Ματς – ρεβάνς
Ο μύθος της Θάτσερ γέννησε ουσιαστικά και τον μύθο του Μαραντόνα, τέσσερα χρόνια αργότερα. Οσα δεν μπόρεσαν να κάνουν οι πολιτικοί της αντίπαλοι και η στρατιωτική χούντα της λατινοαμερικανικής χώρας τα πέτυχε ένας μικρόσωμος Αργεντινός που είχε προετοιμαστεί για το βήμα στην αθανασία. «Το ματς ήταν η ρεβάνς μας, ήταν σαν να παίρναμε πίσω κάτι από τα Φόκλαντ. Ολοι λέγαμε επίσημα πως δεν πρέπει να ανακατεύουμε τα πράγματα αλλά αυτό ήταν ψέματα… Κατά κάποιον τρόπο ρίχναμε το φταίξιμο στους άγγλους παίκτες για όσα είχαν συμβεί, για όλα όσα είχε υποφέρει ο λαός της Αργεντινής… Ηταν κάτι που ξεπερνούσε τις δυνάμεις μας. Υπερασπιζόμασταν τη σημαία μας, τα νεκρά παιδιά, τους επιζώντες», γράφει ο Ντιέγκο Μαραντόνα στην αυτοβιογραφία του.
Η Αργεντινή της 22ης Ιουνίου 1986 θα μπορούσε να τρυπώσει στις περιπέτειες του Οδυσσέα στο ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη, γιατί πολέμησε και νίκησε σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο με «πλαστές» φανέλες και ένα «πλαστό» γκολ που έμεινε στην ιστορία ως «Το Χέρι του Θεού».
Λόγω της υπερβολικής ζέστης που επικρατούσε στην Πόλη του Μεξικού ο προπονητής της Αργεντινής Κάρλο Μπιλάρδο ζήτησε από τους συνεργάτες του να αγοράσουν φανέλες που επέτρεπαν στο σώμα να αναπνέει. Αφού γύρισαν όλη την αγορά στην πρωτεύουσα του Μεξικού, αγοράστηκαν δύο δείγματα στα χρώματα της σημαίας της Αργεντινής. Ο Μπιλάρδο και οι βοηθοί του δυσκολεύονταν να αποφασίσουν ποια φανέλα έπρεπε να φορέσει η ομάδα.
Ο Μαραντόνα τούς έβγαλε από τη δύσκολη στιγμή επιλέγοντας αυτή που έγραψε τελικά ιστορία. «Με αυτή θα νικήσουμε την Αγγλία» τούς είπε. Επειδή δεν υπήρχαν οι κλασικοί αριθμοί που τοποθετούνταν στις ποδοσφαιρικές φανέλες αγοράστηκαν νούμερα που χρησιμοποιούνταν στις στολές του αμερικάνικου φούτμπολ. Οι θυρεοί δεν ήταν αυθεντικοί και ράφτηκαν λίγες ώρες πριν από την έναρξη του ματς, ενώ υπάρχει βίντεο ντοκουμέντο με τις ράφτρες που εργάζονται πυρετωδώς στις εγκαταστάσεις της Κλουμπ Αμέρικα.
Αυτή η «πλαστή» φανέλα που είχε ποτιστεί από τον ιδρώτα του Ντιεγκίτο στον αγώνα που γέννησε τον μύθο του πουλήθηκε σε δημοπρασία 37 χρόνια αργότερα έναντι 8,2 εκατ. ευρώ. Ενα σπάνιο ποδοσφαιρικό κειμήλιο που κατείχε για χρόνια ο άγγλος ποδοσφαιριστής Στιβ Χοντζ, ο οποίος είχε το θάρρος να το ζητήσει από τον Μαραντόνα μετά το τέλος του ιστορικού αγώνα.
Το γκολ που αποκαλείται «Το Χέρι του Θεού» ουσιαστικά πήρε την ονομασία του από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή της φάσης, όταν απάντησε σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου πώς κατάφερε να σκοράρει πηδώντας τόσο ψηλά: «Λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το χέρι του Θεού». Μερικά χρόνια αργότερα είχε επικαλεστεί μια ισπανική ρήση σύμφωνα με την οποία «όποιος ληστεύει έναν κλέφτη έχει εκατό χρόνια συγχώρεσης».
Η κατακύρωση εκείνου του γκολ άλλαξε τη ζωή του τυνήσιου διαιτητή Μπιν Νάσερ και του βούλγαρου βοηθού του Ντότσεβ, οι οποίοι δεν ξανασφύριξαν αγώνα σε Μουντιάλ και συνέχισαν για χρόνια να αλληλοκατηγορούνται. Ο Μπιν Νάσερ είχε επικαλεστεί πολλές δικαιολογίες. Σε μία απ’ αυτές ανέφερε πως πιθανόν να είχε επηρεαστεί η όρασή του από μια θεραπεία που ακολουθούσε για τις αιμορροΐδες.
Πίσω από το δεύτερο γκολ, το περίφημο σλάλομ του Μαραντόνα που έχει θεωρηθεί ως το καλύτερο γκολ στην ιστορία του Μουντιάλ, βρίσκεται η συμβουλή ενός επτάχρονου αγοριού. Οπως αποκαλύπτει ο Ντιεγκίτο στην αυτοβιογραφία του, πέντε χρόνια νωρίτερα είχε προσπαθήσει να πετύχει ένα παρόμοιο γκολ με αντίπαλο ξανά την Αγγλία, στο Γουέμπλεϊ. Είχε κάνει ωστόσο ένα λάθος στην τελευταία του κίνηση.
Πλάσαρε τον τερματοφύλακα τη στιγμή που έκανε έξοδο και η μπάλα κατέληξε άουτ. Τότε του τηλεφώνησε ο μικρός του αδερφός, ο Τούρκο, και του είπε: «Χαζέ. Δεν έπρεπε να επιχειρήσεις να περάσεις την μπάλα πάνω από τον τερματοφύλακα. Επρεπε να του κάνεις προσποίηση αφού ήδη είχε πέσει κάτω». Και ο Ντιεγκίτο του απάντησε: «Το λες αυτό μπάσταρδε, γιατί το είδες στην τηλεόραση». Κι όμως ο Τούρκο είχε δίκιο και ο Μαραντόνα ακολούθησε τη συμβουλή του σε ένα γκολ που αποτελεί την Καπέλα Σιστίνα του ποδοσφαίρου.
