Κακά τα ψέματα, για να μην τελειώσει εντελώς άδοξα μια – ήδη αποτυχημένη – σεζόν για τον Παναθηναϊκό, πλέον στους Πράσινους ποντάρουν στον εγωισμό των παικτών για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ο τεχνικός του Παναθηναϊκού Εργκίν Αταμάν δείχνει να έχει χάσει τους περισσότερους παίκτες και ιδιαίτερα αυτό που έπραξε με τον Σορτς (να τον «αδειάσει» δημόσια στο ημίχρονο στο κανάλι της Euroleague λέγοντας στις δηλώσεις του ότι θα παίξουμε με Τολιόπουλο στην επίθεση στο δεύτερο μέρος γιατί με τον Σορτς είναι σαν να παίζουμε με τέσσερις στην επίθεση) είναι ανεκδιήγητο, ξεπέρασε κάθε όριο και δεν θα το έκανε ούτε προπονητής παιδικοεφηβικού, πόσω μάλλον ένας προπονητής που έχει κατακτήσει 3 φορές τη Euroleague την τελευταία πενταετία.
Ο τούρκος τεχνικός είναι ο βασικός υπεύθυνος για το ευρωπαϊκό ναυάγιο του Παναθηναϊκού και από το λεξιλόγιό του απουσιάζει (μόνιμα, και στην Εφές γινόταν αυτό) η λέξη «αυτοκριτική». Πάντα φταίει κάποιος άλλος, παίκτης, διαιτητής, αντίπαλος προπονητής κ.λπ. Τον απασχόλησαν κυρίως (και στο τελευταίο παιχνίδι) οι διαιτητές, κάνοντας δηλώσεις για αυτούς – θυμίζουμε η ίδια τριάδα είχε παίξει και στο 1ο παιχνίδι της σειράς όπου οι Πράσινοι νίκησαν και ο τούρκος τεχνικός τους χαρακτήρισε τους κορυφαίους πριν από το game 5.
Την ίδια ώρα που ο κόουτς Αταμάν «φώναζε» για τις βολές, λίγα μέτρα πιο πέρα ο Ματίας Λεσόρ ήταν αποκαλυπτικός: «Αυτό δεν είναι Παναθηναϊκός. Δεν παίξαμε όπως έπρεπε και το κυριότερο δυστυχώς δεν ήμασταν κατάλληλα προετοιμασμένοι για έναν τέτοιο 5ο παιχνίδι-τελικό». Οι δηλώσεις του γάλλου σέντερ ήταν πιο καυτές… βολές από αυτές που έψαχνε ο κόουτς από τους ρέφερι.
Εχει «χάσει» τους παίκτες
Η εικόνα δείχνει ότι ακόμα και να πάρει το πρωτάθλημα ο κόουτς Αταμάν, πολύ δύσκολα θα ολοκληρώσει το συμβόλαιό του που έχει ισχύ και για τη νέα χρονιά. Εχει «χάσει» τους περισσότερους παίκτες κυρίως με τον τρόπο που τους διαχειρίζεται (απαξιώνοντας το ρόστερ σε κάποιες στιγμές) είτε Ελληνες είτε (κάποιους) ξένους και απλά χάνει έτσι τον σεβασμό τους.
Οπως π.χ. με τον Τι Τζέι Σορτς, που πλέον δύσκολα μπορεί να συνυπάρξει με τον κόουτς Αταμάν, ο οποίος βέβαια βολεύεται από τους κανονισμούς του ελληνικού πρωταθλήματος και μπορεί να τον αφήσει εκτός της εξάδας των ξένων, αλλά αυτή δεν είναι (μόνιμη) λύση.
Οσο προχωρούσε σε βάθος η σειρά, η Βαλένθια (ξεκάθαρα πολύ καλύτερη ομάδα, απλά όχι με βαριά φανέλα) έπαιζε όλο και καλύτερα και ο Παναθηναϊκός χειρότερα βασιζόμενος όχι στο ομαδικό μπάσκετ, αλλά κυρίως με ατομικές ενέργειες των μεγάλων παικτών-προσωπικοτήτων που έχει και με ελάχιστη βοήθεια από τον πάγκο.
Σε μια τραγική χρονιά με τόσο πολλές ήττες στο άλλοτε απόρθητο κάστρο του, αλλά κυρίως με προβληματική εικόνα που τον έφερε φυσιολογικά στα play in και μέσω αυτών στη χαμηλότατη (για αυτό το μπάτζετ) 7η θέση της κανονικής περιόδου.
Σαφέστατα και οι παίκτες δεν είναι άμοιροι ευθυνών και αρκετές φορές φέτος έχουν μείνει πολύ χαμηλότερα από τα δικά τους υψηλά στάνταρ.
Ομως η αλήθεια είναι μία και ξεκάθαρη: μια παρέα τεράστιων παικτών (όχι μόνο σε μισθολογική αξία, αλλά και σε αγωνιστική) δεν έγινε ποτέ ομάδα μέσα στη χρονιά, ακόμα και όταν είχε αναλαμπές με κάποιες εξαιρετικές εμφανίσεις (όπως εκείνο το τετραήμερο στο Final-8 του Κυπέλλου που έφερε και τον πρώτο τίτλο της χρονιάς).
Η ομάδα ήταν αρκετά ανέτοιμη σε πολλά κρίσιμα παιχνίδια όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και πνευματικά, που είναι το μεγάλο όπλο του κόουτς Αταμάν. Κακό «διάβασμα» των αντιπάλων, φθηνές δικαιολογίες και γενικά πολύ επιπόλαια προσέγγιση σε αγώνες τόσο πριν όσο και έπειτα από αυτούς.
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν πρόκειται να αντιδράσει εν θερμώ και αυτή τη στιγμή είναι ώρα περισυλλογής, αλλά και ο ίδιος πρώτος απ’ όλους είναι απογοητευμένος από τη «φτωχή» εικόνα της ομάδας του όλη σχεδόν τη σεζόν αλλά και στα play offs.
Θα ζυγίσει τα πράγματα και θα αποφασίσει, αλλά τώρα προέχει να σωθεί η χρονιά και μετά βλέπουμε. Απόψε, πάντως, ο Παναθηναϊκός υποδέχεται τη Μύκονο για τα play offs.
