Την επέτειο του τρομερού δυστυχήματος των Τεμπών με τους 57 νεκρούς, τα πράγματα δεν είναι όπως τις περασμένες χρονιές. Οι έλληνες πολίτες, δηλαδή, δεν θα σπεύσουν σε παλλαϊκά συλλαλητήρια σε ολόκληρη την Ελλάδα, όπως στις πρώτες κινητοποιήσεις με κίνητρο τη συγκίνηση και σύνθημα το Οξυγόνο. Απέμειναν απλώς τα κομματικά στρατόπεδα και η γενική οχλαγωγία: οι διαδηλωτές με τις σημαίες-ρόπαλα και οι κοπανατζήδες των σχολείων που κάνουν καταλήψεις.
Γιατί έφυγε ο κόσμος; Επειδή η συγκίνηση εξανεμίστηκε και αναδεικνύονται οι υστερόβουλες επιδιώξεις όσων την επικαλούνταν. Και επειδή κατέρρευσαν οι θεωρίες συνωμοσίας, τα ξυλόλια και τα τολουόλια, τα άγνωστα καύσιμα που μεταφέρονταν σε κρυφές δεξαμενές – η τερατολόγος μυθοπλασία που την υποστήριξαν «εμπειρογνώμονες», τηλεοπτικοί σταρ αλλά, κυρίως, σύσσωμη η αντιπολίτευση, η οποία επιδίωξε να αναπαραγάγει τη συνθήκη των Αγανακτισμένων της περασμένης δεκαετίας και, γενικώς, μια γενικευμένη προσπάθεια ηθικολογικής ανάγνωσης του δυστυχήματος με πολιτικούς στόχους. Στόχους που έθεσαν τα δεδομένα πολιτικά κόμματα με τους αρχηγούς τους, αλλά και τα κυοφορούμενα.
Η διάψευση των τερατολογιών, η κατάρρευση της γλώσσας του κινήματος των Τεμπών («μπάζωμα», «έγκλημα» κ.λπ.) και η διάλυση των μετώπων όταν ανέκυψαν προσωπικές φιλοδοξίες όρισε και τα όρια της κινητοποίησης. Σήμερα, ο πολύς κόσμος έχει καταλήξει: υπήρξε μια μεθόδευση με πολλά κέντρα και παράκεντρα με στόχο να κλονιστεί η κυβερνητική συνοχή. Επιχειρήθηκε, επίσης, να μπει στο στόχαστρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, το πρόσωπο που εγγυάται αυτή τη συνοχή. Η δημοσκοπική αντοχή ή και ανάκαμψη της ΝΔ, στις μέρες μας, δείχνει ότι ο στόχος δεν επετεύχθη.
Μαζί με την ήττα της κουλτούρας της συγκίνησης, ηττήθηκαν επίσης πολλές επιμέρους στρατηγικές. Εν πρώτοις, η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ: η υιοθέτηση εκ μέρους του των αναπόδεικτων θεωριών συνωμοσίας ως εύκολη αντιπολίτευση. Το κόμμα έγινε παρακολούθημα της Ζωής Κωνσταντοπούλου και χωνεύτηκε μέσα στην ευκολία του αντιπολιτευτικού χυλού. Η ευκολία αυτή, που συμπλέει με ό,τι εμφανίζεται ως κίνημα, καταρράκωσε και τα κόμματα που έχουν προκύψει από τη ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ: άκριτοι ακόλουθοι της Μαρίας Καρυστιανού, ώσπου την είδαν μπροστά τους επίδοξη κομματάρχισσα και ανταγωνίστριά τους.
Η Καρυστιανού θα βρίσκεται στις εκλογές ως αντίπαλο δέος δύο ακόμα πολιτικών που ψωμίστηκαν από το τρομερό δυστύχημα. Η ακροδεξιά ρητορική της φαίνεται ότι μπορεί να απειλήσει σοβαρά τον πατέρα της συνωμοσιολογικής τερατολογίας στη Βουλή, τον εμπνευστή του ξυλολίου και της φήμης περί βαγονιών που εξαφανίστηκαν, Κυριάκο Βελόπουλο. Η αποστασιοποίησή της από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και, εν τέλει, η ενεργός αντίθεσή τους έχει κάνει ανήσυχη και νευρική την πρόεδρο – και φαίνεται στην καθημερινή τύρβη.
Τα επόμενα επεισόδια θα παιχτούν στη δίκη για τα Τέμπη που έχει προγραμματιστεί να αρχίσει στις 23 Μαρτίου, στη Λάρισα. Εκεί, στο ακροατήριο, οι πολύχρωμες και διαφορετικών πολιτικών στοχεύσεων ομάδες θα συναντηθούν με την πραγματικότητα, όπως θα ξετυλίγεται στην ακροαματική διαδικασία. Η οργουελιανή γλώσσα που κυριάρχησε μετά τα συλλαλητήρια, η οποία αποκαλούσε συγκάλυψη τη δίκη, θα αναβιώσει. Ηδη ξαναμπαίνουν στη μάχη οι πρωταγωνιστές και αναμένονται οι τηλεοπτικοί κήνσορες-μαϊντανοί που θα υπηρετήσουν τη νέα απόπειρα θεσμικής αποσταθεροποίησης. Καλό κουράγιο στους δικαστές και στους επαγγελματίες που επιδιώκουν να κάνουν χωρίς περισπασμούς τη δουλειά τους.
