Η επικείμενη (14 Ιουνίου) επέτειος των τριάντα οκτώ χρόνων από την κατάκτηση του Eurobasket από την Εθνική ανδρών ήταν η αφορμή για να «γυρίσω» σε εκείνη τη χρονιά. Και να την αναπολήσω με μία αίσθηση ματαιότητας του χρόνου. Που, αρχικά, αν έχεις καβατζάρει κάμποσες δεκαετίες, είναι μελαγχολική αλλά γρήγορα καταλήγει στο να είναι ανακουφιστική. Γιατί τα καταφέραμε να φτάσουμε ως εδώ. Σε κάποιες περιπτώσεις, πολλές θα έλεγα, αυτό και μόνο αρκεί.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- Στην κόψη του ξυραφιού: Οι ΗΠΑ εξετάζουν στρατιωτικά πλήγματα στο Ιράν – Η Τεχεράνη φωνάζει «θάνατος στην Αμερική»
- Ο Λαμάρ θέλει παιδιά με τη σύντροφό του, αλλά εκείνη είναι AI – Η σκοτεινή εποχή που ξημερώνει για την ανθρωπότητα
- Σέρρες: «Όσοι ξέρουν ας μιλήσουν – Πόσοι σκότωσαν τον αδερφό μου»: Νέα εφιαλτικά δεδομένα για την αποτρόπαια δολοφονία







