Μια ζωή αφιερωμένη στην ελληνική τζαζ

Υπήρξε μοναδική προσωπικότητα στον κόσμο της μουσικής δημοσιογραφίας, ένας άνθρωπος που με την ευφυΐα του, την ευγένειά του, την ευρυμάθειά του, το χιούμορ του και τη σεμνότητά του μετέτρεπε την ακρόαση της μουσικής σε προσωπική εμπειρία.

Ο Γιώργος Χαρωνίτης που έφυγε χθες από τη ζωή, υπήρξε Κρητικός του κόσμου και Χριστιανός Ανορθόδοξος όπως ανέφερε στο βιογραφικό του, συνέδεσε τη ζωή του με την αξεπέραστη αγάπη του για τη μουσική, η οποία δεν περιοριζόταν σε κανένα είδος ή στυλ· από την τζαζ και τον Ενιο Μορικόνε και από τον Ακη Πάνου ως τον Φρανκ Ζάπα.

Ανήσυχος και δημιουργικός άρχισε να γράφει για τη μουσική στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Οι πρώτες του συνεργασίες με το περιοδικό «Ηχος & HiFi» τον καθιέρωσαν και σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής τζαζ σκηνής, με τη δημιουργία του περιοδικού «Jazz & Τζαζ», το οποίο διηύθυνε για δύο δεκαετίες. Ακολούθησε η συνεργασία του με το «Αθηνόραμα» που μέσα από τα κείμενά του έφερε την τζαζ κοντά σε ένα ευρύτερο κοινό, αποδεικνύοντας με κάθε του λέξη την αφοσίωση και την αγάπη του για την τέχνη της μουσικής.

Η ζηλευτή γραφή του Γιώργου Χαρωνίτη που για όλους εμάς που τον παρακολουθούσαμε και είχαμε τα κομμάτια του σημείο αναφοράς, δεν περιοριζόταν στην περιγραφή ή κριτική της μουσικής. Με την αυθεντικότητα και την ειλικρίνεια που τον χαρακτήριζαν, μετέδιδε στους αναγνώστες την αίσθηση ότι η μουσική δεν είναι απλώς ήχοι που παίζουν στο βάθος του χρόνου. Είναι κάτι ζωντανό, κάτι που συνδέεται με την καθημερινότητα και τη ζωή μας, που δεν είναι ποτέ αμετάβλητη. Πρότεινε μια πιο προσεκτική και συνειδητή ακρόαση της μουσικής, ως μορφή τέχνης που έχει να πει πολλά περισσότερα από όσα μπορούν να φτάσουν στ’ αφτιά. Αντιλαμβανόταν τη μουσική ως μια διαδικασία ανακάλυψης που συνδέει την ιστορία με την καθημερινότητα. Οπως συνέδεσε κι εκείνος το όνομά του με τις δημιουργίες του Μορικόνε, τις παραξενιές του Ζάπα, του Ντίλαν, του Ακη Πάνου, του Διονύση Σαββόπουλου και ό,τι αγαπούσε…