Ο επανεξοπλισμός της Μπούντεσβερ και το ερώτημα προς το Παρίσι

Ο Τόμας ντε Μεζιέρ ήταν ο άνθρωπος δύσκολων αποστολών για την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ – είχε περάσει μεταξύ άλλων και από το υπουργείο Αμυνας της Γερμανίας. «Οποιος θέλει να διατηρήσει την ειρήνη και την ελευθερία, θα πρέπει να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την πατρίδα του» λέει ο βετεράνος Χριστιανοδημοκράτης στην τελευταία έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδα «Ντι Τσάιτ». Και όχι μόνο αυτό. Οι Γερμανοί, προσθέτει, «πρέπει να είναι έτοιμοι εν ανάγκη να υπερασπιστούν και εταίρους, όπως η Λιθουανία. Ειδάλλως δεν πρέπει να δοθούν πλέον χρήματα στην Μπούντεσβερ». Ο μελλοντικός καγκελάριος Μερτς επαναλαμβάνει ότι «πρέπει η χώρα να μπορεί να αμυνθεί, για να μη χρειαστεί να αμυνθεί». Το αδύνατο σημείο του δόγματος Μερτς είναι ο χρόνος που θα χρειαστεί η Μπούντεσβερ για να αναπτύξει αποτρεπτικές ικανότητες, ενταγμένες στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

«Καθοριστικό για τους Ευρωπαίους είναι να προχωρήσουν γρήγορα στην ανάπτυξη ορισμένων στρατηγικών ικανοτήτων, στις οποίες εξαρτώνται σήμερα αποκλειστικά από τους Αμερικανούς» εξηγεί στους ξένους ανταποκριτές της Ενωσης VAP ο Κάρλο Μασάλα, πολιτειολόγος στο Πανεπιστήμιο της Μπούντεσβερ στο Μόναχο. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για στρατηγικές ικανότητες μεταφορών, εναέριο ανεφοδιασμό, δορυφορική υποστήριξη επιχειρήσεων, χρήση πυραύλων με βεληνεκές πάνω από χίλια χιλιόμετρα. «Σε όλα αυτά υστερεί η Ευρώπη και το ερώτημα που τίθεται είναι πόσο γρήγορα μπορεί να αναπτύξει αυτές τις ικανότητες» λέει ο Μασάλα.

Ο χαρακτήρας του επείγοντος προκύπτει από τον συνδυασμό της απομάκρυνσης των ΗΠΑ του Τραμπ από την Ευρώπη και των εξελίξεων στο μέτωπο της Ουκρανίας. «Η Ρωσία προετοιμάζεται ήδη για την επόμενη ημέρα του πολέμου στην Ουκρανία» διαπιστώνει ο Μασάλα. Εχοντας ένα δυναμικό ενόπλων δυνάμεων με 1,5 εκατ. άνδρες, στρατολογεί κάθε μήνα σχεδόν 30.000-40.000 νέους που θα αντικαταστήσουν τις μονάδες του πολέμου στην Ουκρανία, όταν συμφωνηθεί κατάπαυση του πυρός. Εκείνο που πιθανολογεί ο Μασάλα είναι ένα τεστ της συνοχής του ΝΑΤΟ, με μια περιορισμένης έκτασης επιχείρηση της Ρωσίας εντός νατοϊκού εδάφους. Αυτό επεξεργάζεται στο βιβλίο του που κυκλοφόρησε προ ημερών με τίτλο: «Εάν κερδίσει η Ρωσία» («Wenn Russland Gewinnt», εκδ. C-H-Beck).

Το σενάριο Μασάλα: Τον Μάρτιο του 2028, ρωσικά στρατεύματα κατακτούν τη μικρή εσθονική πόλη Νάβρα κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία και το νησί Χιούμα στη Βαλτική Θάλασσα, με πρόσχημα την προστασία της ρωσικής μειονότητας. «Το ερώτημα που θα τεθεί στο ΝΑΤΟ είναι: Θα ενεργοποιηθεί το άρθρο 5 με κίνδυνο πυρηνικής σύγκρουσης για μια εσθονική πόλη 50.000 κατοίκων;». Εάν δεν το κάνει, λέει ο στρατιωτικός αναλυτής, στη Συμμαχία θα τεθεί το υπαρξιακό ερώτημα για ποιον λόγο χρειάζεται πλέον το ΝΑΤΟ.

Ο Μασάλα θυμίζει την περίπτωση της Γερμανίας: «Ο Ντε Γκολ», λέει, «ρωτούσε τον γερμανό καγκελάριο Λούντβιγκ Ερχαρντ, τη δεκαετία του 1960, αν πιστεύει ότι οι Αμερικανοί θα ήταν διατεθειμένοι να ριψοκινδυνεύσουν την καταστροφή της Νέας Υόρκης για την ελευθερία του Αμβούργου». Το ερώτημα αυτό ισχύει σήμερα για τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, που προσφέρει στους Ευρωπαίους την προστασία της γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας. Η Γαλλία έχει περιορισμένο οπλοστάσιο, περίπου 300 πυρηνικών κεφαλών, λέει ο Μασάλα, και αν κερδίσει τις εκλογές του 2027 η Λεπέν, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα δεχτεί οποιαδήποτε επέκταση της γαλλικής πυρηνικής προστασίας σε άλλες χώρες. Αλλά και πέραν αυτού παραμένει για τον γερμανό αναλυτή το ερώτημα: «Θα ριψοκινδυνεύσουν οι Γάλλοι την καταστροφή της Λυών ή της Μασσαλίας για το Ταλίν;».