«Αν η Φόρεστ δεν ήταν {LF}μεγάλη ομάδα, δεν θα έμπλεκα»

Και η Νότιγχαμ Φόρεστ που ζει ξανά σπουδαίες ημέρες. «Αν η Φόρεστ δεν ήταν μεγάλη ομάδα, δεν θα έμπλεκα. Είναι οι αναμνήσεις που έχω από αυτήν την ομάδα. Από την πρώτη φορά που επισκέφτηκα την Αγγλία και μετά, έμεινα εκεί. Ηταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και υπήρχαν δύο ομάδες εκείνη την εποχή: η Λίβερπουλ και η Νότιγχαμ Φόρεστ. Φορούσαν το ίδιο χρώμα, το κόκκινο του Ολυμπιακού. Μιλάμε για χιλιάδες ή εκατομμύρια υποστηρικτές. Μπορείτε να το δείτε στις ομάδες με τις οποίες ασχολούμαι στην Ελλάδα και στην Αγγλία. Ο Ολυμπιακός είναι η μεγαλύτερη ομάδα, μακράν, στην Ελλάδα. Ο μισός ελληνικός πληθυσμός υποστηρίζει τον Ολυμπιακό. Και η Νότιγχαμ Φόρεστ είναι μία από τις πολύ μεγάλες ομάδες στην Αγγλία, τόσο όσον αφορά τις επιτυχίες της, όσο και την οπαδική της βάση. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Εχουμε στην ιδιοκτησία μας πολλούς συλλόγους και πολλοί το βλέπουν ως επιχείρηση. Εγώ δεν το βλέπω απαραίτητα έτσι. Είναι πολύ δύσκολο να συνδυάσεις τις επιχειρήσεις με το ποδόσφαιρο, ειδικά με μεγάλες ομάδες, οπότε χρειάζεται να κερδίσεις τρόπαια και πρέπει να συμμετέχεις στην Ευρώπη».

H Big 6 και το Μπιλμπάο

«Ναι, νομίζω ότι αυτό είναι ρεαλιστικό. Και στο τέλος της ημέρας εξαρτάται από εμάς. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να αναλάβουμε την ευθύνη. Προσωπικά αναλαμβάνω την ευθύνη στις κακές στιγμές και στις καλές στιγμές μπορούμε να μοιραστούμε αυτήν την ευθύνη. Είναι κάτι ευχάριστο να μοιράζεσαι ευθύνες σε καλές στιγμές και νίκες, αλλά στις δύσκολες στιγμές πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη, να διορθώσεις τα λάθη σου και να ενεργήσεις ανάλογα, ώστε να μπορέσεις να ανακάμψεις και να αντεπιτεθείς και να επιστρέψεις για να κερδίσεις» ήταν η απάντηση. Η ερώτηση; Αν κόντρα στα προγνωστικά οι Reds είναι έτοιμοι να εγκατασταθούν στην πρώτη εξάδα του πιο απαιτητικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στον κόσμο. Την ίδια στιγμή φυσικά ο πήχης για τον Ολυμπιακό, αντίστοιχα ψηλά. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης τα δύο ευρωπαϊκά Κύπελλα, στολίδι για τα 100 χρόνια του συλλόγου, δεν τα κράτησε στο ράφι. Τα έστειλε να ταξιδέψουν πλάι σε κάθε φίλαθλο της ομάδας. Εκείνος στο γραφείο του έχει μόνο το μετάλλιο που θυμίζει ό,τι έγινε το βράδυ της 29ης του Μάη στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. «Το βλέπω κάθε μέρα. Οταν έρχομαι» παραδέχθηκε. «Οπως είπα όμως αναμένουμε το επόμενο. Ο τελικός του φετινού Europa League θα γίνει στο Μπιλμπάο. Γιατί να μην…» ήταν η επόμενη ατάκα του. Επιστροφή στις… εργοστασιακές ρυθμίσεις: «Να είμαστε και πάλι στον τελικό. Θα δούμε».