Ο Αταμάν, {LF}ο Αλμέιδα και το πρόβλημα

Ακούγονται διάφορα σε σχέση με τον λόγο που έχει θέσει προσωρινά εκτός ομάδας τον Ιωάννη Παπαπέτρου στον Παναθηναϊκό. Δεν θα πάρουμε θέση, εφόσον δεν υπάρχει κάτι επιβεβαιωμένο και επίσημο. Δεν έχει μεγάλη σημασία άλλωστε το τι ακριβώς συνέβη, αλλά ότι αυτό που συνέβη φανερώνει εκνευρισμό. Του Παπαπέτρου, που προφανέστατα δεν αισθάνεται καλά επειδή δεν παίζει όσο και όπως θα ήθελε να παίζει. Και δεν είναι ο μόνος.

Μετά το παιχνίδι με τη Μονακό ο Λορέντσο Μπράουν έκανε κάποια συγκαλυμμένα παράπονα για τον τρόπο με τον οποίο τον χρησιμοποιεί ο προπονητής του. «Εγώ και ο Σλούκας είμαστε κυριαρχικά πόιντ γκαρντ, θέλουμε την μπάλα στα χέρια μας. Θα μπορούσαμε να εναλλασσόμαστε κάποιες φορές», είπε. Προσπαθεί κι αυτός να προσαρμοστεί στα 18 λεπτά συμμετοχής που παίρνει ανά αγώνα της Ευρωλίγκας μετά την τελευταία διετία στη Μακάμπι, όπου έπαιζε 30 λεπτά κατά μέσο όρο. Οπως και ο Ομέρ Γιουρτσεβέν, που ερχόμενος από το ΝΒΑ περίμενε ότι θα έπαιζε παραπάνω από τα 11 λεπτά ανά αγώνα που του δίνει ο προπονητής.

Ο Εργκίν Αταμάν αντιμετωπίζει λίγο ως πολύ το πρόβλημα που έχει και ο Ματίας Αλμέιδα στην ποδοσφαιρική ΑΕΚ. Εχουν και οι δύο στη διάθεσή τους πολλούς καλούς παίκτες με «βαριά» ονόματα και απαιτήσεις, που θέλουν να παίζουν και να πρωταγωνιστούν, αλλά χρόνος και… plays δεν υπάρχουν για όλους. Κι είναι υποχρεωμένοι (οι προπονητές) να ισορροπούν κάθε φορά σε τεντωμένο σχοινί προσπαθώντας και καλή χημεία να δημιουργήσουν για την ομάδα και να τους έχουν όλους ικανοποιημένους.

Θα πει κανείς ότι και πέρυσι ο Αταμάν είχε πολλά μεγάλα ονόματα στη διάθεσή του και τα κατάφερε μια χαρά στον Παναθηναϊκό. Η διαφορά είναι ότι με εξαίρεση τον Σλούκα, κανείς άλλος δεν είχε κερδίσει ποτέ του την Ευρωλίγκα πέρυσι. Φέτος την έχουν όλοι (εκτός από τους λίγους νεοφερμένους). Αρα, το κίνητρο θα πρέπει τούτη τη σεζόν να ανανεωθεί. Αν δεν γίνει αυτό, τότε όλοι θα αρχίσουν να σκέφτονται περισσότερο από όσο πρέπει τον εαυτό τους. Και η ομάδα θα έχει πρόβλημα.