Κόρμακ ΜακΚάρθι: η άγνωστη μούσα πίσω από τα μυθιστορήματά του

Η μυστική ερωτική ζωή του αμερικανού συγγραφέα Κόρμακ ΜακΚάρθι φωτίστηκε από τις εξομολογήσεις της κρυφής μούσας του σε ένα εκτενές ρεπορτάζ του «Vanity Fair». Η σχέση του χαρισματικού και αινιγματικού συγγραφέα όταν ήταν 42 ετών με ένα ανήλικο κορίτσι 16 ετών πυροδότησε συζητήσεις στους λογοτεχνικούς κύκλους για την επιδραστικότητά της στο λογοτεχνικό του έργο.

Για τους στενούς φίλους του Κόρμακ ΜακΚάρθι η εξιστόρηση της σχέσης του με την Αουγκούστα Μπριτ που κράτησε σχεδόν μέχρι τον θάνατό του το 2023 δεν ήταν άγνωστη. Oταν τη γνώρισε, ήταν ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι που ζούσε σε ανάδοχες οικογένειες. Και επειδή ένιωθε ανασφαλής, συχνά κουβαλούσε όπλο και χρησιμοποιούσε τον χώρο της πισίνας στο μοτέλ όπου διέμενε ο συγγραφέας για να κάνει ήρεμη ντους αποφεύγοντας τους απειλητικούς άρρενες συγκατοίκους της. Η σχέση τους έχει καταγραφεί ανάμεσα στις ερωτικές επιστολές της κοινής τους αλληλογραφίας, εκτενή αποσπάσματα της οποίας δημοσίευσε το «Vanity Fair», ενώ φιλολογικά ενδιαφέρουσες διαστάσεις δίνουν οι σχολιασμοί ερευνητών στους «New York Times».

Πρότυπο για τα βιβλία

Στο άρθρο του στο «Vanity Fair» ο Βιντσένζο Μπάρνεϊ παρουσιάζει την Αουγκούστα Μπριτ ως τη γυναίκα-πρότυπο για τους χαρακτήρες 10 βιβλίων του ΜακΚάρθι, ανάμεσα στις οποίες η Γουάντα στο «Suttree», η Κάρλα Τζιν στο «Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους», η Αλεχάντρα στο «Ολα τα όμορφα άλογα», η Αλίσια Γουέστερν στον «Επιβάτη» και το «Stella Maris». Σύμφωνα με τις εκμυστηρεύσεις της Μπριτ (σημερινής ιδιοκτήτριας εκτροφείου αλόγων στην Αριζόνα) το «Vanity Fair» δίνει έμφαση στο ότι εκείνη διαμόρφωσε και άλλες πτυχές του έργου του, την εμμονή του με τα άλογα, τα πυροβόλα όπλα και τα μοτίβα του για τις ευάλωτες νεαρές γυναίκες που στα βιβλία του υφίστανται βία και καρδιοχτύπια.

Η Dianne C. Luce, η οποία έχει γράψει αρκετά βιβλία για τον ΜακΚάρθι, δήλωσε στους «New York Times» ότι γνώριζε την ύπαρξη αυτής της σχέσης για 40 χρόνια, ενώ ο συγγραφέας αναφερόταν σε αυτή στις επιστολές του προς τους λογοτεχνικούς του φίλους. Αλλά ο Μπράιαν Γκίμζα, ερευνητής του λογοτεχνικού έργου του Κόρμακ ΜακΚάρθι στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, αμφιβάλλει για τους ισχυρισμούς της μούσας: «Δεν ακούγεται πραγματικά αληθινό για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η φαντασία ενός καλλιτέχνη. Το πιο πιθανό είναι ότι ένας σημαντικός λογοτεχνικός χαρακτήρας αποτελεί κολλάζ πολλών ανθρώπων».

Ο ΜακΚάρθι στην προσωπική του αφιέρωση στην Μπριτ το έθεσε ως εξής στο αντίτυπο του «Επιβάτη» που της υπέγραψε: «Πιστεύω ότι η πρώτη ύλη της καλής τέχνης είναι η ανθρώπινη θλίψη, και όταν αυτή η θλίψη είναι του άλλου, έχει κανείς την υποχρέωση να την αντιμετωπίσει με μεγάλη φροντίδα και αξιοπρέπεια. Αλλά πιστεύω επίσης ότι αυτός που αγαπιέται έχει μια υποχρέωση. Να επιβιώσει και να αντέξει αυτές τις δοκιμασίες με χάρη και αξιοπρέπεια. Διαφορετικά, όλο το εγχείρημά μας είναι πλάσμα της μοίρας και όλη η φαντασία, η εφεύρεση και η φροντίδα μας δεν αρκούν για να μας σώσουν».

Η δημοσίευση της ιστορίας της Μπριτ απασχόλησε τους μελετητές του ΜακΚάρθι, οι οποίοι συζήτησαν αν οι αποκαλύψεις της αποθαρρύνουν τους αναγνώστες να αγοράσουν τα βιβλία του ή οδηγήσουν τους καθηγητές λογοτεχνίας να σταματήσουν να αναθέτουν τα μυθιστορήματά του για φοιτητικές εργασίες. Κάποιοι προβλέπουν περισσότερες λεπτομέρειες για τον αινιγματικό συγγραφέα θα έρθουν στη δημοσιότητα όταν το ερχόμενο φθινόπωρο ανοίξει ένας μεγάλος όγκος του προσωπικού του αρχείου που φυλάσσεται στις Συλλογές Wittliff του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Τέξας. Εκεί όπου βρίσκονται και οι επιστολές της Αουγκούστα Μπριτ προς τον παντοτινό εραστή της. Ακόμα και όταν εκείνη διέκοψε τη σεξουαλική τους σχέση – μόλις κατάλαβε ότι ήταν παντρεμένος και ότι ο γιος του είχε την ηλικία της – το ζευγάρι συνέχισε να ανταλλάσσει επιστολές, να μιλάει στο τηλέφωνο και να επισκέπτεται ο ένας τον άλλον για δεκαετίες.