«Θέλουμε να ζήσουμε ήσυχα, αλλά δεν μας αφήνουν»

Μία από τις πιο αιματοβαμμένες σελίδες στην ιστορία της Ελλάδας «ζωντανεύει» στη συχνότητα του Mega. Πρόκειται για τις «17 κλωστές», την παραγωγή υψηλών προδιαγραφών της Cosmote TV που κάθε Κυριακή έρχεται στον αέρα του Mega σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια. Τα αληθινά γεγονότα που οδήγησαν στη μαζική δολοφονία που συγκλόνισε τη χώρα στις αρχές του 1900 έρχονται ξανά στο φως μέσα από έξι επεισόδια. Το σενάριο της σειράς που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Πάνου Δημάκη υπογράφουν οι Μιρέλλα Παπαοικονόμου και Κάτια Κισσονέργη. Πρωταγωνιστής της ιστορίας που διαδραματίζεται στα Κύθηρα είναι ο Αντώνης, ένας φιλήσυχος τσαγκάρης και λυράρης, που κατηγορείται άδικα και τρέπεται σε φυγή αλλά τελικά επιστρέφει για να πάρει εκδίκηση. Ο Κώστας Φλωκατούλας, ο οποίος στη σειρά δίνει μια συγκινητική ερμηνεία στον ρόλο του πατέρα του, μιλάει για τις «17 κλωστές» στο «Νσυν».

Πώς προσεγγίσατε τον χαρακτήρα του πατέρα που υποδύεστε;

Δεν τον προσέγγισα εγώ. Αυτός με προσέγγισε και με κατέκλυσε. Με το που διάβασα το βιβλίο και το σενάριο έπεσα στην παγίδα του και με αιχμαλώτισε. Δεν χρειάστηκε καμία σκέψη και καμία επιτήδευση για το πώς θα κάνω τον ρόλο μου. Λειτούργησα ενστικτωδώς.

Αν μπορούσατε να πάρετε ένα μάθημα από τον χαρακτήρα σας και να το εφαρμόσετε στην καθημερινότητά σας, ποιο θα ήταν αυτό;

Η καλοσύνη του είναι αξιομνημόνευτη. Αλλά επειδή πηγάζει από παραίτηση, πλήρωσε πολύ ακριβά το τίμημα της καλοσύνης. Αυτό το ερώτημα με ταλανίζει και μένα. Να είσαι καλός και να υποφέρεις από την αδηφάγα κοινωνία ή να είσαι κακός για να επιβιώνεις. Ενδιάμεσο νομίζω δεν υπάρχει. Απ’ την άλλη δεν γίνεται να είσαι μόνο καλός ή μόνο κακός. Δεν ξέρω, είμαι μπερδεμένος επ’ αυτού. Το μόνο που ξέρω είναι ότι δεν θα ήθελα να ζήσω τη ζωή που έζησε ο χαρακτήρας που υποδύθηκα.

Θεωρείτε ότι η σειρά έχει τη δύναμη να «ταρακουνήσει» το κοινό; Αν ναι, ποια είναι η πιο δυνατή σκηνή ή μήνυμα που θεωρείτε ότι θα το επιτύχει;

Το κοινό δεν ταρακουνιέται από ταινίες. Ταρακουνιέται από μόνο του. Δεν είναι θέμα ικανότητας της ταινίας. Είναι στην ικανότητα του κοινού. Η ταινία νύξεις κάνει. Αν είχε μηνύματα, δεν θα ήταν καλή ταινία.

Πώς νιώσατε να «γίνεστε» μέρος μιας ιστορίας που έμεινε για χρόνια μακριά από το φως; Νιώθετε ότι ο χαρακτήρας σας κουβαλάει κάτι από τον κόσμο εκείνης της εποχής;

Ολοι μας κουβαλάμε κάτι λίγο ή πολύ απ’ το παρελθόν. Αυτό που με συνδέει με τον χαρακτήρα του έργου είναι ότι θέλουμε να ζήσουμε ήσυχα αλλά δεν μας αφήνουν. Χαίρομαι που συνέβαλα κι εγώ στο να βγει στο φως μια αδικία που ήταν κρυμμένη για 120 χρόνια. Το θέμα είναι σε ποιο φως βγαίνει.

Πιστεύετε ότι η αφήγηση της άγνωστης ιστορίας μέσω της μυθοπλασίας της τηλεόρασης δίνει δύναμη στα γεγονότα; Ποια είναι η δύναμη της τέχνης να φέρνει τέτοιες ιστορίες κοντά στους ανθρώπους;

Πιστεύω ότι η δύναμη της τέχνης πρέπει να βασίζεται στη διδαχή με χάδι και όχι στη γροθιά στο στομάχι. Η χαδιάρικη προσέγγιση επικοινωνίας είναι πιο αποτελεσματική.

Αν κάθε κλωστή από τις 17 αντιπροσώπευε ένα συναίσθημα, ποιο θα ήταν το κυρίαρχο στην ιστορία; Είναι το πάθος, η αγάπη ή οι εντάσεις που δεσπόζουν;

Το κυρίαρχο συναίσθημα στην ιστορία είναι ότι η κοινωνία έκοψε άδικα την κλωστή της ζωής ενός νέου ανθρώπου. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα.

Στη σειρά υπάρχει εντόνως στον Αντώνη η εσωτερική σύγκρουση μεταξύ της απογοήτευσης από τους ανθρώπους και της πίστης στις αξίες με τις οποίες γαλουχήθηκε. Νιώθετε ότι η πράξη του φόνου είναι μια απόπειρα να ξεφύγει από όλο αυτό το βάρος που κουβαλούσε ή μια προσπάθεια να υπερασπιστεί τις αρχές του; Είναι το έγκλημά του τελικά μια μορφή τιμωρίας ή κάθαρσης;

Εγώ πιστεύω ότι είναι τιμωρία. Η γυναίκα μου και ο τραγικός ποιητής Σοφοκλής πιστεύουν ότι είναι κάθαρση. Ο ίδιος ο ήρωας δεν είχε επίγνωση των πράξεών του. Ποιος να ξέρει άλλωστε.