Η Ευρώπη «κλέβει» από το ΝΒΑ!

Να άρχισε, άραγε, το αντίστροφο δρομολόγιο; Να ένιωσαν κάποιοι πως ήρθε η ώρα για τη λεγόμενη «επιστροφή στις ρίζες»; Οπως και να έχει, οι ηχηρές μεταγραφές του καλοκαιριού στο μπάσκετ, μοιάζουν λες και προκύπτει μια τάση που αξίζει να την προσεγγίσουμε.

Αρχικά ο Σάσα Βεζένκοφ. Δεν πήγαν τα πράγματα όπως τα περίμενε ο φόργουορντ κατά τη θητεία του στο Σακραμέντο. Ούτε ήθελε να δοκιμάσει ξανά ή να παραμείνει στον δήθεν μαγικό κόσμο του αμερικάνικου μπάσκετ. Προπονήθηκε καλά, αγωνίστηκε όσο του δόθηκε η ευκαιρία, ασφαλώς και άνοιξαν οι ορίζοντές του, αλλά χωρίς να ρίξει νερό στο κρασί του αναφορικά με το οικονομικό κομμάτι, επέλεξε να επανέλθει στη Γηραιά. Φορά ξανά τα χρώματα του Ολυμπιακού, τέλος το ΝΒΑ. Και ο Σάσα, πλέον, μοιάζει ένας «άλλος παίκτης». Γιατί όπως έδειξε κόντρα στη Μακάμπι, μπορεί με άνεση μεγαλύτερη να κάνει ντρίμπλες και όχι μόνο να δοκιμάζει απευθείας σουτ, κάτι που ασφαλώς παραμένει μια (από τις) σπεσιαλιτέ του αναμφίβολα κορυφαίου στη θέση του στην Ευρώπη.

Δεύτερος που εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μας, είναι ο «πολύς» Εβάν Φουρνιέ. Ενα… πολυβόλο στη μέρα του, με θητεία πολλών ετών στο ΝΒΑ, άρα με παραστάσεις πολλές και εμπειρίες ακόμη μεγαλύτερες. Το γεγονός πως δεν έψαξε με… πάθος ένα νέο συμβόλαιο στις ΗΠΑ, αλλά προτίμησε να ενταχθεί στον Ολυμπιακό ώστε να ζήσει τη μαγεία της Ευρωλίγκας και να διεκδικήσει κορυφές και τίτλους σε έναν διαφορετικό ορίζοντα, συνεπάγεται πως ετοιμάζεται για νέες προκλήσεις, αυτός ο υψηλού επιπέδου γάλλος παίκτης.

Υπάρχει και ο Τσεντί Οσμάν. Απολύτως ενεργός στο αμερικάνικο μπάσκετ ο Τούρκος που παίζει κυρίως στο «3», αλλά με τη σαφή ικανότητα να υπηρετεί αρκετά σχήματα στο παρκέ και να κάνει μπόλικες δουλειές. Ισως δεν κάνει κάτι εκκωφαντικά καλά, σίγουρα όμως έχει ένα πακέτο ελκυστικό που αρέσει στους προπονητές και δη στον Αταμάν. Μιλούν την ίδια γλώσσα, κυριολεκτικά και μεταφορικά και προφανώς «κουμπώνει» στις απαιτήσεις του.

Εν ολίγοις: έχουμε ένα καλοκαίρι που κουνιούνται οι πλάκες του μπάσκετ. Παίκτες με καλά συμβόλαια και με προοπτικές να υπογράψουν νέα στο ΝΒΑ, είπαν το «πάμε πίσω στην Ευρώπη». Αν αυτό συνεχιστεί και δούμε κι άλλους, αν έχουμε δηλαδή τάσεις φυγής και αντίστροφο δρομολόγιο, είναι κάτι που θα φανεί στο μέλλον. Σίγουρα, όμως, η λαμπερή Ευρωλίγκα αρχίζει ξανά να δελεάζει ορισμένους από τους καλύτερους!