Η σκοτεινή πλευρά ενός αγγελικού προσώπου

^«Το Εθνικό Μέτωπο όπως το Κίνημα Πολιτών της Γενεύης είναι πολύ σημαντικό… Το ενθαρρύνω και το κατανοώ πολύ καλά». Η παραπάνω φράση αποτελεί απόσπασμα συνέντευξης που έδωσε Αλέν Ντελόν στην ελβετική εφημερίδα «Le Matin» τον Οκτώβριο του 2013. Συνεχίζοντας, ο Ντελόν που από τη δεκαετία του 1980 είχε αποκτήσει την ελβετική υπηκοότητα «εγκρίνει» την πρόοδο του ακροδεξιού κόμματος, την οποία απέδωσε σε «μια γενική αίσθηση κατήφειας λόγω έλλειψης πολιτικής δράσης». Επίσης, μιλά με εγκωμιαστικά λόγια για την «ομάδα πατέρα και κόρης Λεπέν (ο Ζαν-Μαρί, πρώην επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, είχε παραδώσει την ηγεσία στη Μαρίν)», μια ομάδα που για τον Ντελόν έδινε ως τότε «μια μάχη μοναξιάς αλλά πλέον δεν είναι μόνοι. Εχουν τον γαλλικό λαό… Και ότι όλα αυτά φτάνουν στη Γενεύη είναι απίστευτα σημαντικό. Εχουν βαρεθεί και εκεί».

Ανέκαθεν τα σχόλια που έκανε ο διάσημος γάλλος ηθοποιός, ο οποίος πέθανε προχθές σε ηλικία 88 ετών, ήταν προκλητικά. Αν και ο ίδιος θα αρνούνταν αργότερα τη φιλία του με τον Ζαν-Μαρί Λεπέν, ο Ντελόν κάθε άλλο παρά έκρυβε την υποστήριξη της Ακροδεξιάς που εκείνη την εποχή είχε αρχίσει να ανεβαίνει στη Γαλλία, είχε παραδεχτεί δημοσίως ότι είχε χαστουκίσει γυναίκες, είχε ισχυριστεί ότι η ομοφυλοφιλία έρχεται «ενάντια στη φύση» και είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην υιοθεσία παιδιών από γονείς του ίδιου φύλου. Μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο, το όνομα του Αλέν Ντελόν επανήλθε στα φώτα της δημοσιότητας με ένα ακόμα πιο δυσάρεστο περιστατικό. Επειτα από έρευνα στο σπίτι του στο Ντουσέν Μονκορμπόν η αστυνομία κατέσχεσε δεκάδες πυροβόλα όπλα και εκατοντάδες φυσίγγια τα οποία διατηρούσε χωρίς άδεια. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ποσότητα όπλων οφειλόταν στο γεγονός ότι ο Ντελόν βρισκόταν στο επίκεντρο μιας τεράστιας διαμάχης με τα παιδιά του, Αντονί, Ανιούσκα και Αλέν Φαμπιάν, εξαιτίας της περιουσίας του αλλά και του γεγονότος ότι η πνευματική διαύγειά του αμφισβητούνταν.

Καθώς μετά τα εγκεφαλικά επεισόδια που ο Ντελόν είχε υποστεί το 2021 η υγεία του είχε επιδεινωθεί, οι συγκρούσεις ανάμεσα στα τρία παιδιά του σχετικά με την κληρονομιά του είχαν προφανώς αρχίσει (ένα τέταρτο παιδί του, ο Κριστιάν, τον οποίο ο Ντελόν δεν είχε αναγνωρίσει ποτέ, είχε πεθάνει πέρυσι από υπερβολική δόση ναρκωτικών). Αξίζει εδώ να θυμίσουμε ότι στο παρελθόν ο Αντονί Ντελόν είχε επίσης αντιμετωπίσει προβλήματα με τα ναρκωτικά. Ως ηθοποιός ο ίδιος, ο Αντονί Ντελόν όχι απλώς δεν μπόρεσε ποτέ να κατακτήσει τη δόξα του πατέρα του, αλλά έχει μιλήσει δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μεγαλώνοντας στη σκιά του.

Αντιδράσεις

Αν και ο Αλέν Ντελόν δεν είχε κατηγορηθεί ποτέ για ενδοοικογενειακή βία ή για κάποιο έγκλημα, οι αμφιλεγόμενες δηλώσεις του επικρίθηκαν πολλάκις ως φανατικές, όπως και σεξιστικές, ενώ η απόφαση του Φεστιβάλ των Καννών να τον τιμήσει στη διοργάνωση του 2019 με έναν ειδικό Χρυσό Φοίνικα για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο είχε προκαλέσει την οργή πολλών οργανώσεων. Ανάμεσά τους η Women and Hollywood, της οποίας η ιδρύτρια, Μελίσα Σιλβερστάιν, είπε ότι ήταν «εξαιρετικά απογοητευτικό που οι Κάννες θα τιμούσαν κάποιον με τέτοιες απεχθείς αξίες. Τιμώντας τον κ. Ντελόν, οι Κάννες τιμoύν αυτές τις αποκρουστικές αξίες».

Από πολύ νωρίς στην καριέρα του, το όνομα του Αλέν Ντελόν ενεπλάκη με διάφορα σκάνδαλα, από τα οποία το πιο γνωστό ήταν εκείνο της δολοφονίας του σωματοφύλακά του Στέφαν Μάρκοβιτς στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Ο Ντελόν που συνάντησε για πρώτη φορά τον Μάρκοβιτς τον Νοέμβριο του 1963, ακριβώς την ημέρα των 28ων γενεθλίων του, τον προσέλαβε ως σωματοφύλακα – σοφέρ και οι υπηρεσίες τού τελευταίου παραμένουν το ίδιο μυστηριώδεις και σκοτεινές όσο και οι σχέσεις τού ηθοποιού με τον υπόκοσμο.

Ο Μάρκοβιτς είχε κάνει φυλακή και είχε διασυνδέσεις με γκάνγκστερ. Στις 15 Οκτωβρίου του 1968 ο Μάρκοβιτς βρέθηκε νεκρός στη χωματερή του Ελανκούρ, ενός χωριού έξω από το Παρίσι. Μία σφαίρα στο κεφάλι. Ο εφιάλτης για τον Αλέν Ντελόν άρχισε. Από εκείνη την ημέρα οι κινηματογραφικοί έπαινοι άρχισαν να συνυφαίνονται με μια έρευνα φόνου. Ατελείωτες ώρες στην αίθουσα ανακρίσεων της αστυνομίας, η υπόθεση σηκώνει βιβλίο από μόνη της, και πράγματι ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου «Αλέν Ντελόν: Η απαγορευμένη βιογραφία» (εκδόσεις Καστανιώτη, 2000) του δημοσιογράφου Μπερνάρ Βιολέ αναφέρεται στην υπόθεση Μάρκοβιτς. Δεν απαγγέλθηκαν ποτέ κατηγορίες στον Ντελόν, όμως το «σκάνδαλο Μάρκοβιτς» δεν έπαψε να τον κυνηγά, χωρίς αυτό να επηρεάσει τη δημοτικότητά του. Τουναντίον, τη δεκαετία του 1970 ο Ντελόν εξελίχθηκε σε ένα εμπορικό φαινόμενο του γαλλικού εμπορικού κινηματογράφου.