Ο Καραλής, ο Ντουπλάντις και ο… Μπούμπκα!

Πολλά χρόνια πίσω. Τέσσερις δεκαετίες. Χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων. Με το ανατολικό μπλοκ να προχωρά σε μποϊκοτάζ και να απέχει από τη διοργάνωση του Λος Αντζελες, βρήκαν ευκαιρία να λάμψουν άλλοι αθλητές – ένας από αυτούς ήταν ο επικοντιστής Πιερ Κινόν. Μέλος της σπουδαίας γαλλικής σχολής, μαζί με τον Βινιερόν και τον Ουβιόν, έφτασε στα 5,75 μ. και πανηγύρισε το χρυσό μετάλλιο. Τον φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς, το ’84, σε γκαλά της Ρώμης ο Τιερί Βινιερόν, αυτός ο μακρυμάλλης σπουδαίος άλτης, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ (5,91 μ.) αλλά το χάρηκε ελάχιστα λεπτά. Γιατί δεν υπήρχε… μποϊκοτάζ! Και ο «τσάρος των αιθέρων», ο μοναδικός Σεργκέι Μπούμπκα, έκανε 5.94 μ. σβήνοντας κάθε ρεκόρ και κάθε αμφιβολία για το ποιος θα κυριαρχούσε τα επόμενα χρόνια. Αλλωστε, πέρασε ο ουκρανός σταρ πρώτος τα έξι μέτρα και συνολικά έσπασε 35 φορές το παγκόσμιο ρεκόρ. Οι Γάλλοι έμεναν συνήθως στις παρακάτω θέσεις, δεν μάζεψαν όσα μετάλλια μπορούσαν με βάση το ταλέντο τους, ενώ ο Κινόν πριν από λίγα χρόνια πέθανε από κατάθλιψη.

Προς τι αυτός ο… χορός των αναμνήσεων; Στο μυαλό φώλιασαν μονομιάς με αφορμή το νέο καταπληκτικό άλμα, στα 5,93 μ. του Εμμανουήλ Καραλή. Σε νορμάλ καιρούς, ο Καραλής θα ήταν ένα από τα πρόσωπα που οι πάντες στον πλανήτη θα έστρεφαν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Βλέπεις πού πετά τώρα ο έλληνας πρωταθλητής και πού πήγαιναν τα ύψη λίγα χρόνια πριν και συμφωνείς ότι έχουμε ενώπιόν μας έναν υπέροχο αθλητή. Αλλά κι αυτός (όπως και οι Γάλλοι της ιστορίας) είναι ο μεγάλος άτυχος. Μπροστά του βρίσκεται ο σπουδαίος Μόντο Ντουπλάντις, που ξεπερνά για πλάκα τα 6,20 μ. και ένας θεός ξέρει πού θα σταματήσει ο σουηδός επικοντιστής. Εχει κάνει το αγώνισμα κάτι του στυλ «μόνος μου και όλοι σας», λες και η μάχη γίνεται μόνο για τα (εκάστοτε) αργυρά και μπρούντζινα μετάλλια.

Είναι η μοίρα ορισμένων αληθινά προικισμένων που κάποιες φορές συναντούν… τοίχο να τους σταματά. Τα όνειρα, όμως, δεν απαγορεύονται. Αν μάλιστα «διαβάσεις» από την ανάποδη την ιστορία, ίσως συμφωνήσεις πως ο Καραλής έχοντας μπροστά του και πρότυπο τον Ντουπλάντις, γίνεται όλο και καλύτερος, αποκτά μεγαλύτερο κίνητρο να ξεπεράσει τον εαυτό του. Αλήθεια, πόσο ψηλά μπορεί να δούμε ακόμη τον εντυπωσιακό άλτη που διαρκώς εξελίσσεται να συναρπάζει με τις παραστάσεις του στον αέρα;