Η πολιτική ήταν πάντοτε παρούσα

Ο πρώτος που μίλησε δημόσια ήταν ο Μάρκους Tουράμ. Ο γάλλος επιθετικός παρουσιάστηκε την Κυριακή στους δημοσιογράφους και δεν μίλησε για το παιχνίδι των Μπλε με την Αυστρία, αλλά για τη Μαρίν Λεπέν. «Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη Γαλλία με γεμίζει θλίψη, ωστόσο είναι κάτι το πολύ σοβαρό αυτό που συμβαίνει. Ημασταν στα αποδυτήρια, μετά το φιλικό ματς με τον Καναδά, όταν μάθαμε ότι θα γίνουν εκλογές και δεν κρύβω ότι μείναμε έκπληκτοι. Ο Οσμάν Ντεμπελέ είπε ότι πρέπει όχι μόνο να ψηφίσουμε ενάντια στη Λεπέν, αλλά και να παλέψουμε εναντίον της. Εχει δίκιο και ελπίζω όλοι οι συμπαίκτες μου να συμφωνούν μαζί του και μαζί μου. Καταλαβαίνω ότι μερικοί ποδοσφαιριστές φοβούνται να πάρουν θέση. Εγώ όχι. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε μια ελεύθερη χώρα, όπου ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του, είναι η στιγμή να μιλήσουμε: να κοιτάξουμε τους Γάλλους στα μάτια και να τους πούμε πως ή είστε μαζί μας ή είστε με τη Λεπέν» είπε.

Εμπαπέ

Ακολούθησε πριν από το πρώτο παιχνίδι των Γάλλων στο Euro η διακήρυξη του Κιλιάν Εμπαπέ. «Ο Μάρκους μίλησε μέσα από την καρδιά του. Είμαι ολόψυχα μαζί του. Η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Πρώτα απ’ όλα είμαστε πολίτες της Γαλλίας και δεν πρέπει να αδιαφορούμε για όσα γίνονται στη χώρα μας» είπε και πρόσθεσε: «Απευθύνομαι πρώτα απ’ όλα στη νέα γενιά. Ελπίζω όλοι να βλέπουν ότι η Ακρα Δεξιά είναι ένα βήμα από την κατάκτηση της εξουσίας. Ζητώ από τον κόσμο να ψηφίσει. Ζούμε την κρισιμότερη στιγμή στην ιστορία της Γαλλίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε πάντα τη δυνατότητα να διαλέξουμε εμείς το μέλλον μας. Μου λένε πολλές φορές ότι δεν πρέπει να μπλέκω την πολιτική με το ποδόσφαιρο, αλλά δεν μιλάω ούτε για πολιτική ούτε για ποδόσφαιρο: μιλάω για τη Γαλλία. Σκεφτόμαστε ως ομάδα ότι πρέπει να κάνουμε κάτι. Δεν θέλω να σας πω τι και πότε, αλλά σίγουρα κάτι θα κάνουμε». Ο κόουτς Ντεσάν λίγο αργότερα ζητούσε από τους παίκτες με δημόσια τοποθέτησή του να μην κάνουν το παραμικρό. «Ας τελειώσει το τουρνουά και μετά» είπε. Δεν νομίζω πως θα εισακουστεί.

Περιέργεια

Στην ιστορία των Πανευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων πάντοτε το ευρωπαϊκό πολιτικό πλαίσιο έπαιζε τον ρόλο του. Τα Εuro δεν είναι όπως τα Μουντιάλ, που λειτουργούν κομμάτι ως ένα είδος θερμοκηπίου στο οποίο οι ποδοσφαιριστές μπαίνουν μέσα για έναν μήνα προσπαθώντας κατά κάποιον τρόπο να τιμήσουν το ίδιο το ποδόσφαιρο που γιορτάζει. Το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποτέ δεν έγινε σε μια ανάλογη θερμοκηπιακή πραγματικότητα. Η πολιτική ήταν παρούσα και δεν θα μπορούσε να λείπει τώρα. Ομολογώ πως περισσότερο και από το αν η Γαλλία θα κατακτήσει το Euro περιμένω με περιέργεια να δω πώς oι πρωτοκλασάτοι ποδοσφαιριστές της θα εκφράσουν ακόμα περισσότερο ξεκάθαρα την αγωνία τους για την άνοδο της Ακρας Δεξιάς.

Αγγλοι

Στο μεταξύ την Κυριακή το βράδυ είχαμε την πρώτη εμφάνιση των Αγγλων. Κέρδισαν τη Σερβία με 1-0 προκαλώντας όπως πάντα ένα πλήθος από συζητήσεις για την απόδοσή τους. Οποιος τους συζητάει, επικρίνοντάς τους προφανώς για τη φτωχή τους απόδοση στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στους Σέρβους, δεν καταλαβαίνει ότι το είδος των συζητήσεων αυτών μεγαλώνουν το μεγαλύτερο πρόβλημα της Αγγλίας που είναι το άγχος της. Από την άλλη αυτό είναι το κόστος τού να έχεις το ακριβότερο πρωτάθλημα στην Ευρώπη και πιθανότατα και τη μεγαλύτερη προσοχή από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ο κόουτς Σαουθγκέιτ αυτά τα γνωρίζει. Οπως φάνηκε θα μας παρουσιάσει πάλι μια Αγγλία που θα παίζει για να κερδίσει όλα τα παιχνίδια 1-0, γνωρίζοντας πως αν τουλάχιστον καταφέρει να τα κερδίζει η μουρμούρα θα είναι ανεκτή. Ο Σάουθγκεϊτ γνωρίζει πως αν η Αγγλία δεν κέρδιζε την απογοητευτική Σερβία δεν θα υπήρχε μουρμούρα αλλά ισοπέδωση…

Ρουμάνοι

Αν οι Σέρβοι ήταν κάκιστοι, μια άλλη βαλκανική ομάδα ομόρφυνε χθες με την παρουσία της το τουρνουά. Αναφέρομαι στην καταπληκτική Ρουμανία που διέλυσε την Ουκρανία κερδίζοντάς την με 3-0. Η Ρουμανία είναι μια μεικτή παικτών που αγωνίζονται στη Β’ Εθνική της Ιταλίας (σε ομάδες όπως η Πάρμα, η Μπάρι, η Παλέρμο και η Πίζα), στην Τουρκία (όχι στην πλούσια Φενέρ ή στη Γαλατά αλλά στην Γκαζιαντέπ και στην Κόνιασπορ) και σε ομάδες όπως η Αλαβές, η Πάφος η Εμπολι, η Νταμάκ που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία. Αστέρι της είναι ο Ράντου Ντραγκούσιν, που η Τζένοα πούλησε στην Τότεναμ τον περασμένο Ιανουάριο: ένας αμυντικός είναι που παλεύει για θέση βασικού. Ο προπονητής της Εντι Ιορντανέσκου εμπιστεύθηκε και μερικούς παίκτες του ρουμανικού πρωταθλήματος και εγένετο θαύμα! Οι Ρουμάνοι έκρυψαν την μπάλα και με καλύτερο τον Ντένις Μαν έδωσαν ένα μάθημα στους Ουκρανούς που εκπροσωπούν μια χώρα που έχει γονατίσει από τον πόλεμο αλλά που έχει παίκτες που αγωνίζονται στην Ισπανία, την Αγγλία, τη Γερμανία και σε ομάδες που λέγονται Ρεάλ Μαδρίτης, Αρσεναλ, Τσέλσι, Τζιρόνα κ.λπ. Αυτή η νίκη ήταν η πρώτη μεγάλη έκπληξη του τουρνουά αλλά με βάση όσα είδαμε στο γήπεδο μόνο έκπληξη δεν ήταν.

Ιβάν

Εκπληξη για μένα τουλάχιστον είναι η πρόσληψη του Ιβάν Γιοβάνοβιτς σε ρόλο ομοσπονδιακού τεχνικού. Η έκπληξη εν προκειμένω δεν έχει να κάνει με την επιλογή του πρώην προπονητή του ΠΑΟ αλλά με την ταχύτητα που υπήρξε για την πρόσληψή του. Το νέο διοικητικό σχήμα στην ομοσπονδία δεν έχει αναλάβει ακόμα κι όμως οι επικεφαλής του έδρασαν γρήγορα. Ο Γιοβάνοβιτς ξέρει τους έλληνες ποδοσφαιριστές και την ελληνική πραγματικότητα γενικότερα. Η πρόσληψή του μου θυμίζει σε πολλά εκείνη του Φερνάντο Σάντος το 2010: μοιάζει να έγινε με τα ίδια κριτήρια. Ωστόσο όποιος τον προσέλαβε πρέπει να έχει υπόψη του κάτι: ο Γιοβάνοβιτς θα ζητήσει συγκεκριμένους ανθρώπους ως συνεργάτες και η όποια απαίτησή του πρέπει να γίνει απολύτως σεβαστή. Είναι συγκεντρωτικός, δεν εμπιστεύεται εύκολα ανθρώπους και η γενικότερα ευγενική συμπεριφορά του δεν πρέπει να δημιουργεί την εντύπωση πως θα είναι ενδοτικός και έτοιμος για συμβιβασμούς. Τον Ιβάν τον φωνάζεις, του δίνεις τα κλειδιά και κάθεσαι στην άκρη. Αν έχεις σκοπό να τον φορτώσεις με συνεργάτες γιατί έχεις μοιράσει υποσχέσεις, απλά τον ταλαιπωρείς…