Η Κική από {LF}τις 9 έως τις 11

Η Κική ξύπνησε αργούτσικα. Το είχε ρίξει λίγο έξω, το προηγούμενο βράδυ, και είχε ελαφρά εωλοκρασία. Αναψε δίπλα της τη λάμπα που ήταν καλυμμένη με επιλύχνιο. Πήγε στην κουζίνα, έφτιαξε καφέ και τον συνόδεψε μόνο με διπυρίτη άρτο. Χωρίς βούτυρο, χωρίς τίποτα, σκέτον. Αμέσως μετά κατευθύνθηκε στο μπάνιο για τη… χρεία της. Πριν μπει κάτω από τον καταιωνιστήρα, δεν παρέλειπε ποτέ το εδραιόλουτρο. Βγαίνοντας από το μπάνιο, κοίταξε το μικρό στιγματογράφημα που πρόσφατα είχε κάνει στον δεξιό γλουτό της. Χαριτωμένο το βρήκε. Υστερα, έριξε μια ματιά στα νύχια της. Τα χάλια τους είχαν! Επρεπε σήμερα κιόλας να πάει για ευωνυχία. Και μάλιστα, όχι μόνο για χειροκομία αλλά και για πεδοκομία. Αλλωστε, το Σάββατο είχε να πάει στον γάμο μιας φίλης της, της Φρόσως. Κι αυτή η Φρόσω, πια! Πολλά λέγονταν για τον γαμπρό. Οτι ήταν κερδαλεόφρων, ότι επί χρόνια ζούσε ως δανειοδίαιτος, ακόμα και ότι επί χρόνια είχε ζήσει ως ψωλοδίαιτος. Ασε που στο Παρίσι, όπου είχε πάει για ένα διάστημα, φαίνεται ότι είχε λάβει μέρος και σε ουκ ολίγες ομαδογαμίες. Τις τρεις ή τέσσερις φορές που τον είχε συναντήσει η Κική, της είχε φανεί φλήναφος και ληρόσοφος, φιλόθρηνος, αλλά και βορβορόθυμος, θηριογνώμων.

Εν πάση περιπτώσει, δεν ήταν δική της δουλειά. Η Φρόσω θα τον παντρευόταν, όχι εκείνη. Η μέρα ήταν αρκετά κρύα. Φόρεσε ένα περιαυχένιο που ταίριαζε με το πανωφόρι της και ετοιμάστηκε να βγει. Η ωνιομανία πάντοτε την ηρεμούσε. Μεταξύ άλλων, θα αγόραζε και εισητήρια για μια συναυλία που θα γινόταν σε λίγες μέρες. Θα τραγουδούσε ένας γνωστός βαστακτής. Θα τον συνόδευε ορχήστρα υπό τη διεύθυνση ενός μαέστρου από τη Δανιμαρκία, γνωστού για τη συνήθειά του να διευθύνει χωρίς ρυθμόβεργα. Σκέφτηκε και πάλι τον γάμο της Φρόσως. Τις κουφετοδόχες θα τις χάριζε στις κόρες της, να κάνουν με τα τούλια φορέματα για τις κούκλες τους. Μήπως και ηρεμούσαν έτσι, τουλάχιστον για λίγη ώρα. Αυτά δεν ήταν παιδιά. Θηρία ήταν! Πυκτείον θύμιζε το δωμάτιό τους κάθε φορά που η Κική έμπαινε να συγυρίσει λίγο.

Προβλήματα, πολλά προβλήματα! «Πάλι καλά που, πηγαίνοντας στα μαγαζιά και στη νυχού, θα ηρεμήσω κάπως», το φιλοσόφησε το ζήτημα η Κική. Στοίχιζε κάτι παραπάνω η ωνιομανία της, αλλά δεν μπορούσε και να τη στερηθεί. Στο κάτω κάτω, ήταν και θέμα βιοτροπίας να είναι καλοντυμένη και περιποιημένη. Οσο για φαγητό, το μεσημέρι θα αρκούνταν σ’ ένα αμφίψωμο. Αλλιώς, αν συνέχιζε να παίρνει κιλά, σε λίγον καιρόν θα δυσκολευόταν ακόμα και να καθίσει στον πυγολουτήρα.

n Κάποιοι/ες μού ζήτησαν να γράψω και για άλλες λέξεις όπως ο ωκύπους ή η φαρμακοδιέγερση. Προτίμησα να το κάνω αφηγούμενος μια μικρή ιστορία. Οσο για τον τίτλο, είναι φόρος τιμής στην κλασική (1962) ταινία της Ανιές Βαρντά Η Κλεό από τις 5 έως τις 7. Για τυχόν δυσνόητες λέξεις, θα υπάρξει το επόμενο Σάββατο σχετικό γλωσσάρι.

Επιδόρπιο

Σχολιάζοντας τον Χέμινγκγουεϊ, κάποιος είχε πει ότι όλο του το έργο «is about bulls, bells and balls». Για «ταύρους, καμπάνες και… κογιόνια», σε άπταιστα ελληνικά.