Ο επίμονος ερευνητής της αρχαίας ελληνικής τέχνης

Ενας από τους σημαντικότερους αρχαιολόγους που μελέτησαν σε βάθος την αρχαία ελληνική τέχνη, εργάστηκαν άοκνα τόσο στο πεδίο όσο και τη βιβλιοθήκη και έθεσαν στο ψηλά στις προτεραιότητές τους την προώθηση της αρχαιολογικής γνώσης με προσιτό και ουσιαστικό τρόπο στο ευρύ κοινό, ο βρετανός σερ Τζον Μπόρντμαν, πέθανε σε ηλικία 96 ετών.

Εξαιρετικά ευγενής, γνώστης ευρείας γκάμας θεμάτων, τα οποία γνώριζε και εις βάθος, διακριτικός και υποστηρικτικός προς τους νέους που επιχειρούσαν τα πρώτα τους βήματα στον χώρο της αρχαιολογίας, απέκτησε πολλές χιλιάδες εξ αποστάσεως μαθητές στη μακρόχρονη πορεία του, καθώς τα βιβλία αποτελούσαν πολύτιμα βοηθήματα για όλους τους φοιτητές αρχαιολογίας, αλλά και «συμμάχους» των διδασκόντων.

Αν και με ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά, ο σερ Τζον Μπόρντμαν, που μεγάλωσε στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, επέλεξε να αφιερωθεί στις κλασικές σπουδές, όχι μόνο διότι είχε μάθει από το σχολείο αρχαία ελληνικά, αλλά και επειδή γοητεύτηκε από την εικόνα ενός αρχαιοελληνικού αγγείου κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης με θέμα τα αρχαία ελληνικά νομίσματα.

Την πρώτη του επαφή με την Ελλάδα την είχε στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου, όταν έκανε τις πρώτες του αρχαιολογικές έρευνες, ενώ λίγα χρόνια αργότερα ξαναβρέθηκε στην Αθήνα ως αναπληρωτής διευθυντής στη Βρετανική Σχολή Αθηνών. Με την επιστροφή του στην πατρίδα του συνδέθηκε αμέσως με το Μουσείο Αζμόλιαν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, αρχικά ως βοηθός επιμελητή αρχαιοτήτων, όπου εκτός από την αγγειογραφία που αγαπούσε ιδιαιτέρως κλήθηκε να εντρυφήσει και σε πολλά ακόμη είδη και περιόδους της αρχαίας τέχνης.

Στην Κρήτη και στη Χίο

Με αυτές τις ακαδημαϊκές και επαγγελματικές αποσκευές ο σερ Τζον Μπορντμαν προχώρησε σε έρευνες πεδίου μεταξύ άλλων στην Κρήτη και τη Χίο, ενώ δίδαξε επί σειρά ετών κλασική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και τιμήθηκε για την προσφορά του με τα σημαντικότερα βραβεία του κλάδου του. Παράλληλα ξεκίνησε να αφιερώνεται και στη συγγραφή βιβλίων, τα οποία αφορούν κυρίως την τέχνη της αρχαίας Ελλάδας, και ειδικότερα τη γλυπτική και την αγγειογραφία, καταθέτοντας δεκάδες μονογραφίες και εκατοντάδες άρθρα, τα οποία έτυχαν ευρείας αποδοχής από τον επιστημονικό κόσμο, αποτέλεσαν έργα αναφοράς για την αρχαιολογική επιστήμη και επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τη διαμόρφωσή της, γεγονός που κατέστησε τη μορφή του θρυλική για τον αρχαιολογικό κόσμο.