Ζω με μία συνεχή αγωνία

«Δεν ανησυχώ περισσότερο από ό,τι πριν από μία εβδομάδα, έναν μήνα ή έναν χρόνο. Γιατί είμαι πάντα σε εγρήγορση για τον λαό μου. Ζω με μία συνεχή αγωνία για τη βαρβαρότητα αυτού του καθεστώτος που δολοφονεί, βασανίζει, και σαν να μην έφταναν αυτά, κλέβει επίσης χρήματα από τους πολίτες ώστε να τα δίνει στη Χαμάς. Κανείς από τους φίλους μου στο Ιράν δεν θέλει έναν πόλεμο με το Ισραήλ, όχι μόνο γιατί η πλειονότητα των Ιρανών δεν έχει κανένα πρόβλημα με τον ισραηλινό λαό, όπως θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε το καθεστώς, αλλά γιατί οι Ιρανοί και οι Ιρανές βρίσκονται ήδη σε πόλεμο: έναν πόλεμο κατά του δικτάτορα Αλί Χαμενεΐ. Ο ανώτατος ηγέτης ανέκαθεν χρησιμοποιούσε το παλαιστινιακό ζήτημα για να εξυπηρετήσει τις δικές του ανάγκες. Ο λόγος που βλέπει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ ως το υπέρτατο κακό, είναι πως αποτελούν τα βασικά εμπόδια για την πραγματοποίηση του ονείρου του: να κυριαρχήσει σε όλη την περιοχή. Η δική μας μάχη δεν είναι κατά των Παλαιστινίων ή των Ισραηλινών, αλλά κατά των δικτατοριών που καταδυναστεύουν. Δεν θα φέρει μια ξένη χώρα το τέλος της δικτατορίας. Οι δυτικές δημοκρατίες μπορούν να μας βοηθήσουν σταματώντας κάθε συνδιαλλαγή με το καθεστώς μια για πάντα».

Απόσπασμα από συνέντευξη της Αζάρ Ναφίζι, συγγραφέως του βιβλίου «Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη» (εκδ. Λιβάνης), στην ιταλική «Corriere dela Sera»