Με το μυαλό στην Μπάγερν

Ο Κβαρατσκέλια του έχει κλέψει όλη τη δόξα. Ο άσος της Νάπολι είναι ο λαϊκός ήρωας της Γεωργίας. Πάνω του ακούμπησε όλη η πατρίδα του και εκείνος με την αύρα του την οδήγησε, αποκλείοντας την Ελλάδα, στα τελικά του Euro 2024 για πρώτη φορά στην ιστορία της. O Βίλι Σανιόλ όμως έχει κάνει δουλειά. Εχει κι εκείνος μερίδιο στην επιτυχία.

Κατάφερε πολλά ως παίκτης, τώρα τα καταφέρνει ως προπονητής. Γεννημένος στο Σεντ Ετιέν, ο γάλλος κόουτς οφείλει το μικρό του όνομα στον Ολλανδό Βίλι Βαν ντε Κέρκοφ τον οποίο λάτρευε ο πατέρας του ως παίκτη των Οράνιε. Ο Τζάκι Σανιόλ, εκπρόσωπος πωλήσεων εξοπλισμού θέρμανσης στην πόλη και διοργανωτής εκθέσεων, μύησε τον γιο του στο ποδόσφαιρο. Είδε μια μέρα στην τοπική Le Progrès ότι η Σεντ Ετιέν οργάνωνε μια καμπ για να βρει ταλέντα και έπεισε τον γιο του να λάβει μέρος. Ο Βίλι εκείνη την εποχή είχε όνειρο να γίνει αστυνομικός και όχι ποδοσφαιριστής. Η επιμονή του πατέρα του άλλαξε τη ζωή του.

Το 1996 έκανε ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα των Στεφανουά στο τοπικό ντέρμπι με τη Λυών. Κλήθηκε γρήγορα στη Νέων της Γαλλίας και το 1997 η Μονακό δίνει δέκα εκατομμύρια φράγκα για να τον κάνει δικό της. Με τους Μονεγάσκους φτάνει ως τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ όπου αποκλείεται από τη Γιουβέντους του Ζιντάν και του Ντελ Πιέρο. Κατακτά το πρωτάθλημα Γαλλίας δίπλα σε Κοντρέρας, Κριστανβάλ και Ράφα Μαρκές. Αυτό είναι το διαβατήριο για τη μεγάλη μεταγραφή.

Το 2000 φεύγει για τη Βαυαρία και την Μπάγερν. Εκεί στην αρχή του φαίνονται όλα δύσκολα. Αλλος κόσμος. Σύντομα όμως θα γίνει βασικός. Στέφεται πρωταθλητής Γερμανίας τέσσερις φορές, ενώ άλλες τρεις κατακτά το Κύπελλο. Κορυφαία στιγμή η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ με την ομάδα του Μονάχου το 2001 κόντρα στη Βαλένθια. Εχει γίνει ήδη διεθνής με την Εθνική Γαλλίας. Γνωρίζει την ήττα στα προημιτελικά του 2004 από την Ελλάδα (έμεινε στον πάγκο στο ματς του «Αλβαλάδε»), αλλά είναι βασικός στον τελικό του Μουντιάλ του 2006. Οι Τρικολόρ χάνουν το παγκόσμιο στέμμα από τους Ιταλούς στα πέναλτι και όλοι τους τα βάζουν με τον Ζιντάν που έχει αποβληθεί στο 110′.

«Οταν το παιχνίδι τελείωσε, πήγαμε στα αποδυτήρια και ο “Zιζού” ζητούσε συγγνώμη από όλους. Προσωπικά δεν τη δέχτηκα! Δεν ήθελα να τον βλέπω, δεν ήταν η στιγμή για συζητήσεις, υπήρχε τεράστια απογοήτευση. Κλειδώθηκα στην τουαλέτα και κάπνισα 250 τσιγάρα σε 10 λεπτά! Εκανα δύο χρόνια να του μιλήσω. Τα είπαμε για πρώτη φορά το 2008 στον γάμο μου. Το συζήτησα με τη γυναίκα μου. Εκείνη επέμεινε να τον καλέσω. Είχαμε μια καλή συζήτηση και το θέμα έληξε», δήλωσε χρόνια μετά.

Αλλαγή καριέρας

Το 2008 ο τραυματισμός στον αχίλλειο σήμανε και το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Συνέχισε ως σχολιαστής στο Canal+. Δυο χρόνια μετά αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με το ποδόσφαιρο. Αρχικά ως σκάουτερ της Σεντ Ετιέν και μετά στην Μπάγερν. Το 2011 αναλαμβάνει τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων της Γαλλίας. Η ώρα για κάτι πιο μεγάλο ήρθε το 2014. Ηρθε πρόταση από την Μπορντό. Εκεί μένει τρία χρόνια πριν γυρίσει στο Μόναχο για να γίνει βοηθός του Αντσελότι στην Μπάγερν. Μένει και για λίγες μέρες πρώτος όταν έφυγε ο Ιταλός. Ο Χάινκες που τον αντικατέστησε δεν τον κράτησε και ο Σανιόλ άρχισε και πάλι να ψάχνει δουλειά.

Το 2018 επέστρεψε στην εξέδρα για να κάνει τον αναλυτή στο Radio Monte Carlo και μάλιστα με δική του εκπομπή. Το σαράκι του προπονητή όμως τον έκαιγε. Το 2021 είπε με κλειστά μάτια το «ναι» στη Γεωργία. Δεν μπόρεσε να την οδηγήσει στο Μουντιάλ, αλλά τώρα κατάφερε το απίστευτο. Πήρε τη δική του ρεβάνς για το 2004 από την Ελλάδα οδηγώντας τους Γεωργιανούς στα τελικά. Πάντα με αμυντικό στυλ, συντηρητικός, αλλά πάντα εργατικός και με καλή τακτική κάνει νέο ξεκίνημα στην προπονητική του καριέρα. Πήγε ως παίκτης στα τελικά Euro, τώρα θα πάει και ως προπονητής καταφέρνοντας κάτι το μοναδικό. Ονειρό του μια μέρα να γυρίσει πρώτος προπονητής στην Μπάγερν Μονάχου. Στα γήπεδα της Γερμανίας το ερχόμενο καλοκαίρι θα έχει πολλά να δείξει στους παλιούς του φίλους…