Ελίνα Ψύκου: «Καμία ανάγκη για πρόκληση»

Το ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα κορμιά» της Ελίνας Ψύκου είναι ο νέος στόχος της πολιτιστικής λογοκρισίας που επιχειρεί να επιβάλλει το κόμμα της «Νίκης». Μετά τις αντιδράσεις για τον «ομοφυλόφιλο» Μέγα Αλέξανδρο του Netflix και την ελληνική ροζ σημαία στο προξενείο της Νέας Υόρκης, ο βουλευτής Κομνηνός Δελβερούδης καταθέτοντας επίκαιρη ερώτηση καταφέρθηκε εναντίον της ταινίας. Αφορμή για την κίνηση αυτή στάθηκε η αφίσα του ντοκιμαντέρ, η οποία δείχνει μια γυμνή έγκυο γυναίκα κρεμασμένη πάνω σε ένα σταυρό, την οποία ο βουλευτής της «Νίκης» χαρακτήρισε «προκλητική, βλάσφημη και αντιαισθητική» αφού «παραπέμπει απροκάλυπτα στο ιερό πρόσωπο της Παναγίας».

Η αφίσα, έργο του κινηματογραφιστή Νίκου Πάστρα, σχετίζεται άμεσα με το θέμα της ταινίας, η οποία εξερευνά τη σωματική αυτονομία στην Ευρώπη με πρωταγωνίστριες τρεις γυναίκες: μια έγκυο που δεν θέλει να γίνει μητέρα, μια άλλη που θέλει αλλά δεν μπορεί και μια τρίτη που επιθυμεί απλώς να πεθάνει με αξιοπρέπεια. Το ντοκιμαντέρ θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 28 Μαρτίου. Νωρίτερα θα προβληθεί στο διαγωνιστικό F:ACT του φεστιβάλ CPH:DOX στην Κοπεγχάγη καθώς και στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 26ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Σε επικοινωνία των «ΝΕΩΝ» με τη δημιουργό της ταινίας Ελίνα Ψύκου, η ίδια μας παρέπεμψε στην εξής δήλωση: «Η εικαστική πρόταση της δημιουργικής ομάδας για την αφίσα της ταινίας είναι ένα γυναικείο σώμα, έτοιμο να φέρει στον κόσμο μια ζωή, μα ταυτόχρονα ένα σώμα πληγωμένο και καταδικασμένο σε θάνατο. Αυτή η αντίφαση συμπυκνώνει εικαστικά την αντίφαση του σύγχρονου δυτικού κόσμου ως προς την αντιμετώπιση βασικών ατομικών δικαιωμάτων. Αυτή η αντίφαση, η συνθήκη στην οποία επιτρέπεται να ταξιδέψεις, να εργαστείς και να καταναλώσεις ελεύθερα αλλά όχι πάντα να ζήσεις ή να πεθάνεις όπως επιθυμείς, είναι η αφορμή και ο λόγος ύπαρξης της ίδιας της ταινίας. Καμία ανάγκη για πρόκληση, καμία βλασφημία – τι σημαίνει άλλωστε αυτό; –, μόνο η ανάγκη προάσπιστης έκφρασης, αυτονομίας και αυτοδιάθεσης. Αν αυτά είχαν διασφαλιστεί ως δεδομένα, η ταινία αυτή μπορεί να μην υπήρχε. Σίγουρα πάντως δεν θα υπήρχε η προσπάθεια να λογοκριθεί η αφίσα της».

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΑΡΙΝΟΥ